Geçtiğimiz günlerden, 26 Ocak’ta ne mutlu ki 26 yaşıma girdim. Daha çok gencim, bunun farkındayım ömrüm oldukça aynı o gün yüzlerce arkadaşımın dilediği gibi ‘nice seneler’ göreceğim. Benim hayata bakış açılarımı beni yakından tanıyanlar bilirler aslında ama şu iki cümle bu konuda size ipucu verecektir; şair der ki; ‘Dün geçti, bu güne bak, yarının var mı? Gençliğine güvenme ölen hep ihtiyar mı?’ ve ekler ‘Ey nefesleri sayılı kişi, bir gün elbet bu sayı tamamlanacak, gecesi olmayan bir gün, sabahı olmayan bir gece muhakkak yaşanacak, üzülme, ölümdür perde ardından haber, hiç güzel olmasa ölür müydü peygamber…’!

Yazıya biraz karamsar mı başladım, ne? Aslında karamsarlık değil yaptığım, hayatın nereye gideceğini yaşarken kabullenmek ve yaşadığım her anı sahiplenip, hepsine saygı duymaya çalışmak benimkisi…

Yaş 35 yolun yarısı ama daha yolu yarılamaya bile çok var. O yüzden bu yaşa kadar tüm yaşanılanlara saygılar!

-          İlk teşekkür Yaradana! Bugüne kadar aldığım tüm nefesler ve bana verdiği her şey için tüm şükürler ve hamdlar O’na olsun!

-          Doğum günlerinde en çok ailelere teşekkür edilmeli, onların ellerinden öpülmeli. Ben bunu böyle kabullendim. Bu yaşıma kadar benim için yaptıklarına ne kadar teşekkür etsem azdır, Annem, babam, ablam ve kardeşim. Son nefesime kadar canımdan öte kanımda olacak olanlar. Bana öğrettikleriniz ve benim için yaptığınız her şey için binlerce kez teşekkür ederim.

-          Doğduğum günden beri yanımda olan ya da ben yaşarken ailemin içine dahil olanlar, babaannem, büyükbabam, dedem ananem, amcalarım, dayılarım, yengelerim, halam, kuzenlerim, eniştelerim, yeğenlerim… Siz her anımda bir şekilde yanımda oldunuz, inşallah bundan sonra da hep birlikte olacağız. Hepinize çok teşekkürler.

-          İlkokul öğretmenim Hikmet Karagöz, çok değil 1 ay önce gördüm kendisini, zor zar hatırladı beni ama onunla başladım okumaya, eğitim hayatım bir inşaat alanıydı, ilk temeli o attı ve onun sonrasında geldi, takdirlerim, teşekkürlerim, diplomalarım… Hikmet Hocam teşekkürler…

-          1998 yılının 18 kasımıydı; hayatımda aldığım en güzel hediye olarak kardeşim doğdu. Hala hatırlarım babamın telefonu ardından bütün apartmandaki kapıları tek tek dolaşıp, kardeşim oldu diye haber verişimi, o heyecanımı. Burada annem ve babama bir kez daha teşekkür etmem gerekiyor ama asıl teşekkürüm bana ağabeyliği öğreten biricik oğlum, kardeşim Emir’e.

-          1997 yılında Ümraniye Spor’da Greco-Romen stil güreş yapmaya başladım. Yaklaşık 2005 yılına kadar çeşitli kulüplerde spor hayatıma devam ettim ama ilk antrenörlerim olan Erkan Uybaş ve Ahmet Demir’den spor ve güreşten öte çok fazla şey öğrendim. O kulüpteki arkadaşlarımdan çok şey öğrendim ve hala inanırım ki şu anki direncimdeki, pratik zekamdaki en büyük paya güreş hayatım sahip. O yüzden o seneler içinde hayatımda olan, halen hayatımda olmaya devam eden herkese çok teşekkürler.

-          1998 yılında hayatım için çok önemli bir başlangıç yapmama vesile olan insanlara ve olaylara teşekkürler.

-          Çocuk zekamla Marmara depreminden çıkardığım derslerle hayat bakış açımı değiştirdiğim için kendime teşekkürler.

-          Anadolu Lisesi sınavında Kadıköy Anadolu İHL’yi kazanmama aracı olan ortaokul öğretmenlerime teşekkürler.

-          Lise eğitimim esnasında bana büyük katkılar sağlayan tüm hocalarıma, o günlerde hayatıma girip hala hayatımın her anında benim yanımda olan kardeşlerime; Yusuf’a, Bekir’e, Ali’ye uzun süredir görüşemiyor olsak da Engin ve Mustafa’ya, tüm dostlara teşekkürler.

-          Meslek lisesi bahanesiyle bizlerden puan kırıp üniversiteye giremezsin diyen ama bugün 1 önlisans, 2 lisans ve çok yakında yüksek lisans diplomamı almama vesile olan, beni bu konuda hırslandıran Dsp, Anap ve Mhp hükümetine teşekkürler.

-         Bana verdiği harçlıkla gitar almama ve ayrı zamanda benim için çok değerli  olan bir ziyareti 2005′te gerçekleştirmeme vesile olan halama. Bununla birlikte bana gitar çalmayı öğreten Ahmet Enes‘e…

-          Üniversite hazırlık kursunun yurdundayken gecenin 3’ünde odamıza gelip, herkesin uyuyup, benimse ders çalışıp, günlük tuttuğumu gördüğünde bütün arkadaşları uyandırıp ‘adam olacak çocuk pisliğinin kokusundan belli olurmuş’ gibi manidar bir atasözü ile arkadaşlarıma beni örnek gösteren ve bana çok güzel dualar eden tarih öğretmenim Hayrullah Hoca’ya çok teşekkürler.

-          Üniversite sınavına girdiğimde (katsayı probleminden dolayı, çok puanım kırılmıştı) özel okullar yazmamı söyleyen ama ben özel okulda okumak istemiyorum, 2 yıllık önlisans yazıp oradan DGS ile lisans geçeceğim dediğimde öyleyse halkla ilişkiler yaz, geleceğin mesleği iletişim olacak diyerek beni yönlendiren ve bugünkü işime sahip olmama vesile olan babama çok teşekkürler.

-          Trakya Üniversite’si Çerkezköy MYO ’daki ilk günümde, ilk derste gelip yanıma oturan arkadaşım, dostum Murat Seyfi başta olmak üzere 2 yıl boyunca bana yoldaşlık yapan ve hala hayatımda olan beni sevdiğine, saydığına inandığım tüm arkadaşlarıma çok teşekkürler.

-          Trakya Üniversitesi Çerkezköy MYO’nun mezuniyet törenin beni ‘o bizim en efendimiz’ diye çağırttıran arkadaşlarımın ötesinde tören sonrası yanıma gelen, herkesi ayrı şeylerle çağırdılar ama en çok seninkisi hoşuma gitti diyen babamın yardımcısı Efendi abi’ye teşekkürler =))

-          DGS sınavında sözelde Türkiye 123. sü olmama karşın İzmir Ekonomi Üniversitesi’ni kazanmamı sağlayan benim gözümde hatalar silsilesi olan sınav sistemine sahip olan ÖSYM’ye teşekkürler.

-          2007 yılında erdalerdogdu.com domainini bana hediye ederek şu an çalıştığım sektör olan sosyal medyaya ilk adımımı atmamı sağlayan Sinan Ata’ya çok teşekkürler.

-          İzmir’e gidip yurt odama girdiğim andan itibaren benim için 2 kardeş haline gelen İzmir’deki ilk arkadaşlarım Nurullah Baş ve Ahmet Erdal Topan’a teşekkürler.

-          İngilizce hazırlık sınıfı okurken, bel fıtığı olduğum zaman fizik tedavi’ye gidebilmem için bana sürekli izin veren, derse gidemediğim vakitler için beni devamsızlıktan bırakmayan Elif Hocama teşekkürler.

-          İzmir’deyken bir vesile hayatıma giren ve 4 yıl boyunca annemden babamdan çok yanımda olan öncelikle ev arkadaşlarım Ali, Ebubekir ve Hamdi’ye (bize güzel çok şık bir gol atan Erhan’a) sonrasında özellikle Aysu Gökova ve Mümin Erakbaş olmak üzere iyisiyle kötüsüyle birçok şey yaşamama vesile olan tüm arkadaşlarıma teşekkürler.

-         Likemind İzmir ve İzmir Blog Yazarları vesilesiyle tanışma fırsatım olan arkadaşlarıma çok teşekkürler.

-          Benim için hep özel bir yeri olacak olan Selin Türkel Hocama koskocaman teşekkürler.

-          Yatay geçiş yapmalıyım diye kendimi yırtarken 3.30 olan dönem ortalamamla tek kaldığım ders olan Hukuk dersine ve hocası Tanju Oktay Hocama çok teşekkürler. Çünkü o sayede İzmir’den gitmeliyim diye yaptığım dualarım, Erdal demek ki burada kalman gerekiyor inancına dönüştü.

-          3 yıllık lisans eğitimimde benim kendimi geliştirmem konusunda hep destek veren tüm hocalarıma, asistan hocalarıma, hazırladığımız ders projelerinde birlikte çalıştığım tüm arkadaşlara, özellikle son sene çok iyi tanıma fırsatı bulduğum tüm sınıf ve okul arkadaşlarıma teşekkürler.

-          Mezun olur olmaz iş hayatıma iyi bir başlangıç yapmama vesile olan bana güvenip işe alan Necla Zarakol Hocama ve bu vesileyle son 7 ayda hayatımın bir parçası olan tüm iş arkadaşlarıma ağabeylerime, ablalarıma, kardeşlerime çok teşekkürler.

-          Son olarak; 2010’un en başında bir hediye gibi, bir vesile hayatıma giren, sonrasında geçen yaklaşık 2 yıllık dönemde yüzlerce güzel gün ve büyük heyecanlar yaşamamı sağlayan ama hani derler ya ‘tecrübe hayatta yenilen kazıkların toplamıdır’ sözündeki gibi benim hayat konusunda çok değerli bir tecrübe kazanmamı sağlayan güzel insana çok ama çok teşekkürler.

İşte böyle ama sizce teşekkürler bu kadarla kısıtlı kalmalı mı? Ya da yaşanılan her şey teşekkür edilecek kadar güzel şeyler mi? Bence kesinlikle hayır, ama şu uzun yazıda asıl anlatmak istediğim kısa düşünce; insanın yaşadıklarıyla, hissettikleriyle, düşündükleriyle büyüdüğü. Yaşadığı, düşündüğü, hissettiği şeyler her neyse onların sonuna kadar hakkını vermesi gerektiği ve bir an olsun onu büyüten şeylere kıymetsizlik etmemesi. Böylelikle doğum gününde ona söylenen ‘iyi ki varsın, iyi ki doğmuşsun, iyi ki seni tanımışım… vb’ cümlelerinde olan ‘iyi ki’nin kaynaklarının unutulmaması gerektiği. Siz, siz olun, sizi siz yapan hiçbir şeye haksızlık etmeyin, onları unutmayın çünkü haksızlık ettiğiniz ya da unuttuğunuz şeyler sizin parçalarınızdan öte değiller.

Benzer Yazılar:

1. Bana ben olmayı öğreten tüm öğretmenlerin gününü kutlarım!
2. 2011’den hep hatırlayacaklarım…
3. Dile kolay 4 yıl…

Yaklaşık 1,5 yıl önce aklıma düşen bir organizasyon fikri yaklaşık 2 gün sonra gerçekleşmiş olacak.

Sosyal medya içinde nefes alan bir kullanıcı, bir blog yazarı, bir İzmir Ekonomi Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla ilişkiler ve Reklamcılık Bölümü öğrencisi, hepsinden öte bir ‘iletişimci’ olarak benim bu mecraya uzak kalmam düşünülemezdi. Ama bununla birlikte hep buranın tanıtılmasına az da olsa katkı sağlamak, daha fazla kişiye daha doğrusu daha fazla iletişim fakültesi öğrencisi tarafından bilinmesine katkıda bulunmak için zaman zaman küçük etkinlikler yapmayı amaçlıyordum ama bu sene başında etkinlik hedefimi büyütüp bölüm başkanlarım ve dekanıma sunmamın ardından çok güzel bir yola adım atmış olduk. Bu noktada bölümüzün organizasyon ekibi olan Şapka Takımı ile yollarımızı birleştirdik ve  ortaya değerli katılımcıların konuşmacı olarak katılmayı kabul ettikleri ‘Sosyal Medya Uygarlığında Pazarlama İletişimi’ söylesi programı çıktı. Etkinlik Programımız şu şekilde olacak;

Başlama saati: 09.00 – Bitiş saati: 18.00

*****
09.30-10.00 Kuru Kahveci Mehmet Efendi Sabah Kahvesi
10.00-10.15 Açılış Konuşmaları
*****
10.15-10.55 Dost Karaahmetli Shift İstanbul CEO
10.55-11.35 Ömer Ekinci Vodera, Desnet, Quizy.me, 2009 Yılın Genç Girişimcisi – ‘Facebook’u Bir Türk Kurmuş Olsaydı’
11.35-11.45 (Firuz Catering)
11.45-12.25 Sinan Ata Girişimci, ComTalks.com – ‘İnternet Reklamcılığı’
12.25-13.05 Sevil Mert Sigortam.net Genel Müdür Yardımcısı – ‘’Müşteri neredeyse CRM orada”
13.10- 14.10 Öğle yemeği
14.15-14.55 Fatmanur Erdoğan kariyeryolculugu.com – “Sizin Hikayeniz Nedir?”
14.55- 15.35 Çiğdem Özkan Değişim Grup Genel Müdürü – ‘Arama Motorlarının Sosyal Medyadaki Yeri’
15.35 – 16.15 (Pizza Tomato Arası)
16.15 – 17.45 Ercüment Büyükşener Hayal Akademisi, Zarakol 2.0 & Necla Zarakol Zarakol İletişim Ajans Başkanı
17.45 – 18.00 Kapanış

Ben kendi adıma çok güzel ve verimli geçicek bir organizayon olacağına inanıyorum. Belki tek günlük bir organizasyon olacak ama biz yaklaşık 15 kişilik bir ekiple yaklışık bir aydır bu gün için çalışıyoruz. Eğer sizler de sosyal medya’ya meraklıysaynız ya da bu konuşmacıların herhangi biriyle tanışmak istiyorsanız Cuma Günü İzmir Ekonomi Üniversitesine davetlisiniz demektir.

Son olarak, öncelikle fikrimi benimseyip destek olan Sevgili Hocalarım Ebru Uzunoğlu ve Sema Misci Kip’e, Değerli bölüm asistanlarımız Esin Sayın ve Burcu Yaman’a son olarak İzmir Ekonomi Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Reklamcılık Bölümü Şapka Takımı 2010-2011 yılı ekibi üyelerine ve beni kırmayıp davetime icabet etmeyi kabul eden sevgili konuşmacılara  huzurlarınızda teşekkürlerimi sunuyorum. Hepiniz sağolun, varolun.

Facebook Event Sayfamız

Benzer Yazılar:

1. Üniversitelerde ‘teknik geziler’ genelde yararlı olur…
2. İnsanları Birbirine b’AĞ’layan Sosyal ‘AĞ’lar
3. izmir ekonomi üniversitesi ve teleferik

İnternet sektöründe oyunların yeri her zaman farklı olmuştur kanımca. Daha doğrusu oyunlar bilgisayar hayatının vazgeçilmez gerçekleri arasındadır dersem daha doğru olur.  Bu doğrultuda uzun süredir beklediğim, arada bir Proje Yöneticisi Sinan Ata ile gidişat hakkında konuşmalar yaptığım daha 10 dakika önce açılmış sımsıcak bir oyun tanıtacağım size.  Efsaneol.com Az önce FF üzerinde oyunun Beta olarak açıldığını AtaGames.com feedinden gördüm ve bir an bile tereddüt etmeden oyuna girip oynamaya başladım.

Efsaneol.com hayatımızın en popüler sporu ve eğlencesi olan futbol üzerine kurgulanmış bir oyun. Üye olduktan (facebook hesabınız ile de giriş yapabilirsiniz) sonra hemen takımınızı kurup başlıyorsunuz yeşil sahaların tozunu attırmaya. Sistem size bir takım, bir antrenör, kendi kurduğunuz bir stat, bir doktor, bir finans sorumlusu ve bir gözlemci veriyor. Sistem basit iyi takım kur, iyi menajerlik yap ve kazan.  

Bu oyunun diğer bir özelliği de benim bildiğim kadarıyla TV’de reklamları dönecek ya da TRT de reklamları dönecek olan ilk internet bazlı bilgisayar oyunu olması. Tabi bu noktada TRT’nin bu projenin ortaklarından biri olduğunu da söylemeliyim.

Neyse ben lafı fazla uzatmadan oyunuma kaldığım yerden devam etmek istiyorum. Ben kurduğum takıma eski bir lisanslı sporcu olarak idman ve mania kelimelerini birleştirerek idmania diye bir isim uydurdum eğer içinizde meydan okuyacak olanlarınız varsa bekleriz efenim.

Son olarak Sinan Ata ve AtaGames’e çıktıkları bu yolda başarılar dilerim, umuyorum hedefledikleri yerlere gelmeleri onlar için güzel bir şekilde gerçekleşir.

Benzer Yazılar:

1. N-ERDOĞDU ve Esra ERDOĞDU.COM hizmetinizde

Zaman ne kadar çabuk geçiyor anlayamıyorum. Daha çok gencim biliyorum, ömrümün sonuna kadar göreceğim günlerim var, yaşayacağım anlarım, tadacağım çok güzel tatlarım var, hepsi bir yerde sıralarının gelmesini usulca bekliyorlar.

 Ne diyeyim nasip, kısmet, hayırlısı…

Hayat insana her an çok ama çok farklı şeyler sunuyor; bir an gülerken hemen ardından ağlatabiliyor, bir an koşarken ardından topallatıyor, hayatı derin derin içine çekerken,  bir an ciğerlerinde yetmez hale gelebiliyor, kısacası belki de hayat sadece kendini oynuyor biz de sadece ona ayak uydurmaya çalışıyoruz.

Bundan 1 yıl önceki doğum günü yazısını benim adıma konuk yazar olarak çok sevdiğim bir arkadaşım yazmıştı.

O gün ki yazıda kendisi;

“İyi ki doğdun” diyeceğim öncelikle; ama bununla kalmamalı öyle değil mi? Sadece doğmuş olman değil şu an hayatımda olman da önemli. İyi ki doğdun ve iyi ki seni tanıyorum‘ demiş. Ne mutlu biri ya da birilerini ‘iyi ki doğdun’ ve ‘iyi ki seni tanıyorum’ dedirtebilmek.

Ama işi sağlama almak lazım düşüncesiyle ekleyivermiş birkaç cümle daha; ‘Öncekiler gibi bu doğum günü de zamanın hızla geçtiğinin bir nişanesi. Bugün buradayım bu yazıyı yazıyorum; ama yarını bilemem.’ Aynen onun dediği gibi kimse yarının ne getireceğini bilemez.

Dün hayatımda olanlar bugün yoklar, belki bugün hayatımda olanlar yarın olmayacaklar, belki şu an yaşadığından bile haberdar olmadığım onlarca güzel insan yarın hayatımda çok önemli roller alacaklar.

Ve bu doğum günüm de zamanın hızla geçtiğinin bir nişanesi oldu.

 Ne diyebiliriz ki, nasip, kısmet, hayırlısı…

Bu sene doğum günüme sanal âlem tüm gerçekliği ile darbesini vurdu ve internetin hayatımın içine nasıl girdiğini, benim onun içinde nasıl bir yerim olduğunu bana açık açık gösterdi.

Doğum günümün ilk anları itibari ile profillerimin bulunduğu internet sitelerinden doğum günü tebrikleri gelmeye başladı. Hani daha önce bir yazımızda ‘bir iletişim kanalı olarak internet‘ demiştik ya.  Bu o iletişimin bir göstergesiydi belki de.

FriendFeed.com üzerinde çok güzel kişiler çok güzel yorumlar içeren başlıklar açtılar;

•  İzmir’den Mümin ERAKBAŞ; ‘Yüzünden gülümsemen hiç eksilmesin‘ dedi..
•  İstanbul’dan Sinan ATA; ‘ Yaşanılası bir ömür ‘ diledi.
•  Ankara’dan Ömer KARAPINAR; ‘Kral adamdır’ dedi.
•  İstanbul’dan Müge ÇERMAN; ‘Başarılı bir hayat‘ diledi.
•  İzmir’den Volkan KARAKUŞ; ‘ Güzel insan‘ dedi.
•  Bu başlıklara onlarca insan yorum yazdı, like verdi, kimisi ise kendi profilinde ( Sanem - saol ) paylaştı.

Bunlara artı olarak, Xing (10 kişi), Facebook (80 kişi), Mail ve Msn den (40′a yakın kişi), Telefon ile (50 ye yakın kişi) çok güzel insanlar beni bu günümde şımartmak için yüreklerinden gelen tüm güzel kelimeleri kullandılar.

Hani yukarıda demiştim ya; ‘Ne mutlu biri ya da birilerini ‘iyi ki doğdun’ ve ‘iyi ki seni tanıyorum’ dedirtebilmek’ diye. Şimdi bir insan bunlarla mutlu olmasın da, bu yorumlara sevinmesin de ne yapsın?

Herkese ne kadar teşekkür etsem azdır, ama eğer kabul ederlerse bu yazım onlara olan sevgimin, saygımın ve müteşekkirliğimin bir nişanesi olsun. Gerçekten bu kara çocuğu çok sevindirdiniz. Doğru bir yolda yürüdüğünü, bu yolda yalnız olmadığını ona tüm içtenliğiniz ile gösterdiniz.

Hatırlayan, unutan, unutmayıp umursamayan herkese çok teşekkürler.

Bugün hepimiz hayatımdasınız ve hayatıma çok güzel renkler katıyorsunuz, umuyorum ki yarında hepiniz sahip olduğunuz tüm renklerle hayatımda olursunuz.

Ve sayenizde ben de içime sinerek ‘İyi ki doğmuşum’ diyebiliyorum.

Doğum günlerinde en çok aile fertlerinin anımsanmasını öğütlemişti bir arkadaşım, bu yazı içinde onları hatırlamazsam ayıp etmiş olurum. Ailemin her ferdine ne kadar teşekkür etsem, ne kadar dua etsem azdır, onlar olmasa kanımca bugün bu kadar sevildiği hissettirilen Erdal, bu şekilde olmazdı. Tüm teşekkürlerim ve dularım, Annemle, Babamla ve kardeşlerimle… Sizi çok ama çok seviyorum…

Benzer Yazılar:

1. hepi börtdey tu mi (as)

Daha önce ki dönemde sevgilim kardeşim sinanata’nın fikri üzerine İstanbul da bir web gençliği toplantısı planı yapmış ve bunu bloglarımızdan duyurmuştuk… ve o büyük gün bugün geldi ve gelecekte başta istanbul piyasası olmak üzere genel olarak Türkiye’yi yaptıkları projelerle sallayacak bir grup süper beyin bir araya geldi. Biz ermeydanını kurduk ve yiğitler bu meydana çıkıp her biri bir diğerinden farklı olan hünerlerini ve fikirlerini sergiledi.

Brain storming kıvamında , çok güzel bir sohbet ortamında 23-25 kişilik grubun bir başından öbür başa tanışma faslı bile neredeyse 1.5 saat sürdü. Herkes sektör hakkında aklındaki fikirleri ve olabilitesi olan, belki de öğrenmek istediklerini serbestce sordu bilenler yanıtladı,bilmeyenler pür dikkat dinledi. Bence on numara oldu ki oraya gelenlerin %90 ı birbirlerini ilk kez görüyordu. Buluşmada hatırladığım üzere ; gürkanoluç, muhittinözer, volkangörgülü,tenodergiden fatih, oğuzcan şahin,hüseyinözcan , ahmeteyüp , mehmet cihangir, Mücahit Yılmaz gibi bazı bloggerla,iki nokta yazılımın ve türk webinin dahi çoçuklarından murat arif çeliker gibi coderlar internete meraklı birçok arkadaş geldi.18:45 sularında kadıköy haldun taner önünde başlayan serüven 19:30 da moda aile çay bahçesinde tam kıvamına geldi ve aşağı yukarı 22:30 civarında kadıköy iskelede son buldu.

Biz arkadaşları gerçekten çok sevdik umarım ki onlarda bizleri sevmişlerdir.

saygı ve selamlarımla

Not: verdiğim bağlantılarda eğer bir hata ve eksik varsa en kısa zamanda düzeltilecektir,şimdilik aklıma gelenleri ekleyebildim,kusuruma bakmayın…

Benzer Yazı Yok.

Evet arkadaşlar;

Web dünyasında artık birçok kişinin gerek kendi bilgi ve becerilerini paylaşmak, iş bağlantıları kurabilmek gerek boş zamanlarını değerlendirmek, gerekse güncel konulara değinmek amacıyla yani kısacası elinden geldiğince azda olsa internete takılan diğer insanlarla ve blogerlarla bir şekilde bilgi paylaşımı yapabilmek için sanal ikamet adresi olarak web blogları var.

Blogların ve bloger’lığın tarihi hakkında pek bir bilgi sahibi olduğum söylenemez ama bana birçok yönden köşe yazarlığı gibi geliyor. Ve dünyada olduğu gibi ülkemizde de bu blog ve bloger’lık merakı her geçen gün çığ gibi büyüyor. Aklımıza gelecek birçok konuyla ilgili yazıp çizen onlarca, yüzlerce, binlerce blog bulmak artık çok kolay.

Bende geçtiğimiz aylarda arkadaşlarımın teşviki ve desteği ile blogosfere bir giriş yaptım.
Tabi ki benim bu dünya içine girmemle birlikte bu konuyla ilgili merakım ve incelemelerim büyük bir artış gösterdi. Ve bende acaba farklı neler bulabilirim, daha değişik neler yapabilirim, acaba başka blogta ne var diye blog blog dolaşmaya başladım.

İşte o zaman blogosferin bir leb’i derya olduğunu daha iyi anladım.

Şimdi bu konularla ilgili naçizane birkaç şey yazmak istiyorum umarım beğenirsiniz…

1- Ev alma blog al, bloger dostların olsun…

Arkadaşlar içinizde hiç ben bu aleme girdim de yeni ve güzel insanlarla tanışmadım diyen var mı? Eğer varsa onun için gerçekten üzülürüm, belki de Türk insanın sıcakkanlılığından ve paylaşım isteğinden olsa gerek blogosferde çok sevecen ve sıcakkanlı insanlarla tanışmamak elde değil. Öyle ki blog yazmaya başladığınız ilk zamanlarda sizden daha önceki dönemde blog yazmaya başlayan ve azıcık meşhur olan bir blogerın gelip sizin blogunuza yorum atması sizi ne kadar mutlu ediyor, size verdiği tavsiyeler sizi ne kadar motive ediyor tahmin edemezsiniz. Mesela beni bu konuda en çok destekleyen Sinan Ata’dır. Sinan sayesinde birçok güzel insanla tanışmışımdır. Ama damacana.org adlı blogun blogerının adının Erdal olması ve bana ‘adaş blogun hayırlı olsun,umarım her geçen gün daha da ileri gidersin’ diye bir yorum atması farklı bir şeydir.

2-Bloger, blogerın külüne muhtaçtır…

Eminim ki herkes bir konuyla ilgili bir yazının, bir başlığın ilk ve belki de tek olarak kendi blogunda olmasını, insanların akın akın kendi adresini ziyaret etmesini ister. Buda gayet normaldir çünkü herkes kendi çapında bu iş için zamanını, emeğini, gücünü harcıyor. Ama gün geliyor insan bloguna el sürmek, blogu açıp oraya bir şeyler yazmak istemiyor. İşte öyle bir anda bir başka bloger’dan gelen bir güzel yorum, bir güzel fikir, belki güzel bir moral ve destek mesajı ne kadar değerli oluyor. Adeta insanı yeniden hayata bağlıyor. Ve bende usta bloger arkadaşlarımızı naçizane bu işe yeni başlamış kişilere yardım etmeye, destek vermeye çağırıyorum, tabi ;’ulan bizim işimiz başımızdan aşkın, bide başkalarıyla mı uğraşacağız’ diyen ağabeylere ve ablalara da; saygı ve selamlarımı sunarım.

Takdir ve kanaat kendilerine aittir.

3-Kimse anasının karnından bloger doğmadı…

Birçok kişi blog yazıyor. K imisi gercekten çok başarılı kimisi ise bu işe yeni başladığı için
başarısız sayılabilecek seviyede benim gibi Bloglar istesek de  istemesek de paylaşım alanları, mesela benim blog tutmakta ki amacım halkla ilişkiler ve reklamcılık alanında kendi bilgi ve becerilerimi ileri ki dönemde bu işe merak duyacak kişilerle paylaşabilmek. Ama şu an bu konuda çokta bilgi ve beceri sahibi olduğum söylenemez ama bu hep böyle mi olacak tabi ki hayır. Yani kelin ilacı olsa kendi başına sürecek.  Ama naçizane blog işiyle uğraşıyorum şimdiden en azından işin kabasını atmaya çalışıyorum ki ilerde daha rahat yazılar yazabileyim, daha verimli olabileyim. Sonuç itibariyle yaptığımız iş bir nebze yazarlığı andırıyor ve yazarlıkta da yazdıkça açılırsın, yazdıkça kelimelere hakim olursun. O yüzden blogosfere yeni giren arkadaşlar sakin moralinizi bozmayın blogunuza dört elle sarılın bunun sonucunda da göreceksiniz ki her geçen gün daha iyiye gideceksiniz… GİDECEĞİZ

bu yazımı; sinan ata’ya, gürkan oluç’a, ömer özlü’ye, deniz akın’a, blograzide tanıdığım ,yükselenbaşak’a, armağan ediyorum,

her zaman desteklerini bekleğimi belirtip saygı ve selamlarımı sunuyorum kendilerine.

Benzer Yazı Yok.