Geçtiğimiz günlerden, 26 Ocak’ta ne mutlu ki 26 yaşıma girdim. Daha çok gencim, bunun farkındayım ömrüm oldukça aynı o gün yüzlerce arkadaşımın dilediği gibi ‘nice seneler’ göreceğim. Benim hayata bakış açılarımı beni yakından tanıyanlar bilirler aslında ama şu iki cümle bu konuda size ipucu verecektir; şair der ki; ‘Dün geçti, bu güne bak, yarının var mı? Gençliğine güvenme ölen hep ihtiyar mı?’ ve ekler ‘Ey nefesleri sayılı kişi, bir gün elbet bu sayı tamamlanacak, gecesi olmayan bir gün, sabahı olmayan bir gece muhakkak yaşanacak, üzülme, ölümdür perde ardından haber, hiç güzel olmasa ölür müydü peygamber…’!

Yazıya biraz karamsar mı başladım, ne? Aslında karamsarlık değil yaptığım, hayatın nereye gideceğini yaşarken kabullenmek ve yaşadığım her anı sahiplenip, hepsine saygı duymaya çalışmak benimkisi…

Yaş 35 yolun yarısı ama daha yolu yarılamaya bile çok var. O yüzden bu yaşa kadar tüm yaşanılanlara saygılar!

-          İlk teşekkür Yaradana! Bugüne kadar aldığım tüm nefesler ve bana verdiği her şey için tüm şükürler ve hamdlar O’na olsun!

-          Doğum günlerinde en çok ailelere teşekkür edilmeli, onların ellerinden öpülmeli. Ben bunu böyle kabullendim. Bu yaşıma kadar benim için yaptıklarına ne kadar teşekkür etsem azdır, Annem, babam, ablam ve kardeşim. Son nefesime kadar canımdan öte kanımda olacak olanlar. Bana öğrettikleriniz ve benim için yaptığınız her şey için binlerce kez teşekkür ederim.

-          Doğduğum günden beri yanımda olan ya da ben yaşarken ailemin içine dahil olanlar, babaannem, büyükbabam, dedem ananem, amcalarım, dayılarım, yengelerim, halam, kuzenlerim, eniştelerim, yeğenlerim… Siz her anımda bir şekilde yanımda oldunuz, inşallah bundan sonra da hep birlikte olacağız. Hepinize çok teşekkürler.

-          İlkokul öğretmenim Hikmet Karagöz, çok değil 1 ay önce gördüm kendisini, zor zar hatırladı beni ama onunla başladım okumaya, eğitim hayatım bir inşaat alanıydı, ilk temeli o attı ve onun sonrasında geldi, takdirlerim, teşekkürlerim, diplomalarım… Hikmet Hocam teşekkürler…

-          1998 yılının 18 kasımıydı; hayatımda aldığım en güzel hediye olarak kardeşim doğdu. Hala hatırlarım babamın telefonu ardından bütün apartmandaki kapıları tek tek dolaşıp, kardeşim oldu diye haber verişimi, o heyecanımı. Burada annem ve babama bir kez daha teşekkür etmem gerekiyor ama asıl teşekkürüm bana ağabeyliği öğreten biricik oğlum, kardeşim Emir’e.

-          1997 yılında Ümraniye Spor’da Greco-Romen stil güreş yapmaya başladım. Yaklaşık 2005 yılına kadar çeşitli kulüplerde spor hayatıma devam ettim ama ilk antrenörlerim olan Erkan Uybaş ve Ahmet Demir’den spor ve güreşten öte çok fazla şey öğrendim. O kulüpteki arkadaşlarımdan çok şey öğrendim ve hala inanırım ki şu anki direncimdeki, pratik zekamdaki en büyük paya güreş hayatım sahip. O yüzden o seneler içinde hayatımda olan, halen hayatımda olmaya devam eden herkese çok teşekkürler.

-          1998 yılında hayatım için çok önemli bir başlangıç yapmama vesile olan insanlara ve olaylara teşekkürler.

-          Çocuk zekamla Marmara depreminden çıkardığım derslerle hayat bakış açımı değiştirdiğim için kendime teşekkürler.

-          Anadolu Lisesi sınavında Kadıköy Anadolu İHL’yi kazanmama aracı olan ortaokul öğretmenlerime teşekkürler.

-          Lise eğitimim esnasında bana büyük katkılar sağlayan tüm hocalarıma, o günlerde hayatıma girip hala hayatımın her anında benim yanımda olan kardeşlerime; Yusuf’a, Bekir’e, Ali’ye uzun süredir görüşemiyor olsak da Engin ve Mustafa’ya, tüm dostlara teşekkürler.

-          Meslek lisesi bahanesiyle bizlerden puan kırıp üniversiteye giremezsin diyen ama bugün 1 önlisans, 2 lisans ve çok yakında yüksek lisans diplomamı almama vesile olan, beni bu konuda hırslandıran Dsp, Anap ve Mhp hükümetine teşekkürler.

-         Bana verdiği harçlıkla gitar almama ve ayrı zamanda benim için çok değerli  olan bir ziyareti 2005′te gerçekleştirmeme vesile olan halama. Bununla birlikte bana gitar çalmayı öğreten Ahmet Enes‘e…

-          Üniversite hazırlık kursunun yurdundayken gecenin 3’ünde odamıza gelip, herkesin uyuyup, benimse ders çalışıp, günlük tuttuğumu gördüğünde bütün arkadaşları uyandırıp ‘adam olacak çocuk pisliğinin kokusundan belli olurmuş’ gibi manidar bir atasözü ile arkadaşlarıma beni örnek gösteren ve bana çok güzel dualar eden tarih öğretmenim Hayrullah Hoca’ya çok teşekkürler.

-          Üniversite sınavına girdiğimde (katsayı probleminden dolayı, çok puanım kırılmıştı) özel okullar yazmamı söyleyen ama ben özel okulda okumak istemiyorum, 2 yıllık önlisans yazıp oradan DGS ile lisans geçeceğim dediğimde öyleyse halkla ilişkiler yaz, geleceğin mesleği iletişim olacak diyerek beni yönlendiren ve bugünkü işime sahip olmama vesile olan babama çok teşekkürler.

-          Trakya Üniversite’si Çerkezköy MYO ’daki ilk günümde, ilk derste gelip yanıma oturan arkadaşım, dostum Murat Seyfi başta olmak üzere 2 yıl boyunca bana yoldaşlık yapan ve hala hayatımda olan beni sevdiğine, saydığına inandığım tüm arkadaşlarıma çok teşekkürler.

-          Trakya Üniversitesi Çerkezköy MYO’nun mezuniyet törenin beni ‘o bizim en efendimiz’ diye çağırttıran arkadaşlarımın ötesinde tören sonrası yanıma gelen, herkesi ayrı şeylerle çağırdılar ama en çok seninkisi hoşuma gitti diyen babamın yardımcısı Efendi abi’ye teşekkürler =))

-          DGS sınavında sözelde Türkiye 123. sü olmama karşın İzmir Ekonomi Üniversitesi’ni kazanmamı sağlayan benim gözümde hatalar silsilesi olan sınav sistemine sahip olan ÖSYM’ye teşekkürler.

-          2007 yılında erdalerdogdu.com domainini bana hediye ederek şu an çalıştığım sektör olan sosyal medyaya ilk adımımı atmamı sağlayan Sinan Ata’ya çok teşekkürler.

-          İzmir’e gidip yurt odama girdiğim andan itibaren benim için 2 kardeş haline gelen İzmir’deki ilk arkadaşlarım Nurullah Baş ve Ahmet Erdal Topan’a teşekkürler.

-          İngilizce hazırlık sınıfı okurken, bel fıtığı olduğum zaman fizik tedavi’ye gidebilmem için bana sürekli izin veren, derse gidemediğim vakitler için beni devamsızlıktan bırakmayan Elif Hocama teşekkürler.

-          İzmir’deyken bir vesile hayatıma giren ve 4 yıl boyunca annemden babamdan çok yanımda olan öncelikle ev arkadaşlarım Ali, Ebubekir ve Hamdi’ye (bize güzel çok şık bir gol atan Erhan’a) sonrasında özellikle Aysu Gökova ve Mümin Erakbaş olmak üzere iyisiyle kötüsüyle birçok şey yaşamama vesile olan tüm arkadaşlarıma teşekkürler.

-         Likemind İzmir ve İzmir Blog Yazarları vesilesiyle tanışma fırsatım olan arkadaşlarıma çok teşekkürler.

-          Benim için hep özel bir yeri olacak olan Selin Türkel Hocama koskocaman teşekkürler.

-          Yatay geçiş yapmalıyım diye kendimi yırtarken 3.30 olan dönem ortalamamla tek kaldığım ders olan Hukuk dersine ve hocası Tanju Oktay Hocama çok teşekkürler. Çünkü o sayede İzmir’den gitmeliyim diye yaptığım dualarım, Erdal demek ki burada kalman gerekiyor inancına dönüştü.

-          3 yıllık lisans eğitimimde benim kendimi geliştirmem konusunda hep destek veren tüm hocalarıma, asistan hocalarıma, hazırladığımız ders projelerinde birlikte çalıştığım tüm arkadaşlara, özellikle son sene çok iyi tanıma fırsatı bulduğum tüm sınıf ve okul arkadaşlarıma teşekkürler.

-          Mezun olur olmaz iş hayatıma iyi bir başlangıç yapmama vesile olan bana güvenip işe alan Necla Zarakol Hocama ve bu vesileyle son 7 ayda hayatımın bir parçası olan tüm iş arkadaşlarıma ağabeylerime, ablalarıma, kardeşlerime çok teşekkürler.

-          Son olarak; 2010’un en başında bir hediye gibi, bir vesile hayatıma giren, sonrasında geçen yaklaşık 2 yıllık dönemde yüzlerce güzel gün ve büyük heyecanlar yaşamamı sağlayan ama hani derler ya ‘tecrübe hayatta yenilen kazıkların toplamıdır’ sözündeki gibi benim hayat konusunda çok değerli bir tecrübe kazanmamı sağlayan güzel insana çok ama çok teşekkürler.

İşte böyle ama sizce teşekkürler bu kadarla kısıtlı kalmalı mı? Ya da yaşanılan her şey teşekkür edilecek kadar güzel şeyler mi? Bence kesinlikle hayır, ama şu uzun yazıda asıl anlatmak istediğim kısa düşünce; insanın yaşadıklarıyla, hissettikleriyle, düşündükleriyle büyüdüğü. Yaşadığı, düşündüğü, hissettiği şeyler her neyse onların sonuna kadar hakkını vermesi gerektiği ve bir an olsun onu büyüten şeylere kıymetsizlik etmemesi. Böylelikle doğum gününde ona söylenen ‘iyi ki varsın, iyi ki doğmuşsun, iyi ki seni tanımışım… vb’ cümlelerinde olan ‘iyi ki’nin kaynaklarının unutulmaması gerektiği. Siz, siz olun, sizi siz yapan hiçbir şeye haksızlık etmeyin, onları unutmayın çünkü haksızlık ettiğiniz ya da unuttuğunuz şeyler sizin parçalarınızdan öte değiller.

Benzer Yazılar:

1. Bana ben olmayı öğreten tüm öğretmenlerin gününü kutlarım!
2. 2011’den hep hatırlayacaklarım…
3. Dile kolay 4 yıl…

Aslında çok garip bir yıldı benim için 2011!

Yaşadığım sürece hiç mutlu olmadığım kadar mutlu olduğum günler de oldu, hiç üzülmediğim kadar üzüldüğüm günler de! 2011 bana başarılar da yaşattı başarısızlıklar da! Çok sevinçler yaşadım ama hiç bu kadar üzüldüğümü de hatırlamıyorum dersem yeridir.

Aslında güzel başlamadı 2011, daha ilk gününde ne kadar zor geçeceğini göstermişti. İlk 25 gün felaketti mesela ta ki 26. gününü sonradan bana verilen bir hediye olduğunu öğrendiğim bir gün olarak yaşayana kadar. Doğum günümde meğersem şimdiye kadar aldığım en güzel hediyeyi almışım.

20 yıllık eğitim hayatımın en güzel, en mutlu sömestr tatilini 2011’de yaşadım.

Sonra son dönem başladı.

Lisans eğitimimin son senesindeydim ve artık İzmir’den İstanbul’a dönecektim.

İlkbahar hiç böylesine bahar olmamıştı sanki daha önce. Açan çiçekleri buketleyip bir köşeye kaldırmak istedim ilk kez. Mutluydum, her güne mutlulukla başlayıp, her geceye gözümü rahatlıkla yumuyordum.

Zaman su gibi akıp geçiyordu.

Eğitim hayatımda başarılıydım ve bu başarı beni güzel yerlere götürüyordu.

Bu senede yine İzmir Blog Yazarlarıyla etkinlikler yaptık.

Bir niyetle başladığımız Likemind İzmir Buluşmalarına devam ettik, Haziranda sonlandırdık.

Bölümümüzün etkinlik takımı olan Şapka Takımıyla Sosyal Medya Uygarlığında Pazarlama İletişimi etkinliğini gerçekleştirdik. İlan ve afişlerde sponsorların yanında adımın yer alması gerçekten benim için büyük mutluluktu. Merak etmeyin etkinliğe sponsor olmamıştım sadece yaptığım büyük katkıdan dolayı adımı oraya yazdılar.

İkinci dönemle birlikte eğitim hayatımıza Necla Zarakol gibi usta bir isim danışman hoca olarak girdi. Aslında ilk geldiğinde sonradan patronum olacağını ben dahi tahmin etmiyordum. İşte kader, kısmet!

Hızla geçen günler, beni yavaş yavaş İstanbul’a ve tüm sevdiklerime kavuşturmak için geçiyordu her gece yatmadan önce ettiğim uzunca dualarla.

Bu arada daha öğrenciyken, okulda reklamcılık dersinin konuğu olarak dersler anlatma fırsatım oldu.  (bakınız) Her ne kadar ödül alamasam da hem Türkiye Halkla İlişkiler Derneği’nin hem de Reklamcılık Vakfı’nın yarışmalarına katılmak, o heyecanları yaşamak çok güzeldi.

Öğrencilik hayatı içerisinde yapılan işler insana büyük tecrübe kazandırıyor. Bu doğrultuda bende arkadaşlarımla birlikte çalıştığım Ege Orman Vakfı, SHÇEK İzmir, Dalan Kimya için hazırladığımız gerçek projelerden çok şeyler öğrendim.

Bir şekilde haziran ayına gelmiştik ve ben finallerimden ve finallerimin iyi geçmesinden öte 10 Haziran’ı bekliyordum. Nitekim öyle de oldu, son sınava girmemin ardından soluğu İstanbul’da almıştım. 10.06.2011 Cuma ise bir insanın kelimeleriyle anlatamayacağı, sadece yaşayarak hissedebileceği bir güzellikteydi.

Okul bitmişti ama daha notlarım bile açıklanmamıştı ki yeni mezun biri için fazla iyi sayılabilecek şekilde bir ajans başkanından davet alıp ve bir anda kendimi Zarakol İletişim Hizmetleri’nin Digital ekip kadrosunda bulmuştum. Emin olun mezuniyete gittiğiniz zaman herkesin gözü üzerinizde oluyormuş ki mezuniyetimin gecesi 00.00’dan sonra ilk maaşımın yatması da ayrı bir mutluluktu. Umarım sizler de yaşarsınız.

Haziran’ın kısa özetini geçeyim;

Likemind İzmir bitti, Lisans eğitimim bitti, İstanbul’a ve sevdiklerime kavuştum, 10.06.2011 günü ve gecesi yaşandı, Zarakol Digital’de işe başladım, Mezuniyet gecem oldu mezun oldum, ilk maaşımı aldım!

Diğerlerine göre fazla iyi geçen bir ay olmuş!

Haziranla birlikte başlayan yaz ayları da aynı güzellikte devam etti diyebilirim. İş hayatı ilk başlarda sıkıcı ve zordu ama insan alışıyor bazı rutinlere. Bu arada Zarakol Digital ekibindeki değerli arkadaşlarıma teşekkür etmezsem olmaz. Erdem Baltacı, Hamza Şamlıoğlu, Muratcan Şahinoğlu, Murat Karakaş, Burçak Yıldız, Hande Çıkrıkçı…

Ama onca günün içinde benim için çok özel olan ve hep öyle kalacak bir gün var. Temmuz ayının sonu… Şimdiye kadar yüzlerce kez yemek yapıp, sofralar hazırlayan ben için de hiç yaşanmamış bir heyecan ve hep hatırlanacak, rüyalarda görülecek bir gün oldu.

Hani dini bayramlar vardır, milli bayramlar vardır, anlayacağınız 2011 içerisinde benim çokça bayramlarım oldu.

2011’de çok güzel yerlere gittim aslında birçoğuna daha önce defalarca gitmiştim.

2011’de çok lezzetli yemekler yedim aslında birçoğunu daha önce defalarca tatmıştım.

2011’de hayatımda hiç yazmadığım kadar güzel cümleler kurduğumu şimdi onları okudukça daha iyi anlıyorum.

2011’de aldığım mesajların beni ne kadar mutlu ettiğini size kelimelerle anlatamam.

2011’de izlediğim kadar film hiç izlemedin, şarkıları böylesine hissederek dinlemedim.

 Mutluydum değil mi?

Ta ki Ramazan bayramına kadar…

İnsanoğlu çok dikkatli olmalı, kendi kem gözünden bile kendini korumak için dualar etmeliymiş ben bunu da bu sene içerisinde anladım.

Nazar varmış, duadan asla vazgeçmemek lazımmış, kimi zaman sabır insanın içinin içini yemesiymiş.

(Bu aralarda bir tarihte Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü’sünde Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi üzerine yüksek lisans eğitimime başladım)

 Yaşadığım o günleri hep hatırlayacağım.

20 Kasım 2011 gününü hep hatırlayacağım.

İnsan yaşadıkça neler görüyor. Allah’ım herkesi gerçekten beterinden saklasın. Kimseyi kendine düşman edip kendine küstürmesin. Aldığı nefesi aldığına pişman etmesin.

Hani derler ya; ‘büyük derdin olduğunda Allah’a dönüp, Allah’ım benim büyük derdim var deme, derdine dönüp, benim çok büyük Allah’ım var’ de diye ama inanın insan kimi zaman Rabbine karşı gerçekten çok nankörleşiyor.  

İniş, çıkış, başarı, başarısızlık, sevgi, nefret, özlem, hüzün, mutluluk, keder, lezzet, dostluk, ayrılık, dua, sevgi, saygı, güzellik, bahar, saygısızlık, merhamet hepsine ve dahasına olan ‘aşk…’ !

İşte öyle; sonrasında iş hayatımla ilgili güzellikler devam ediyor, daha da devam edecek, napalım kendimizi işimize gücümüze verip oyalayalım bari değil mi?

Bu arada Bahçeşehir Üniversite’si İLEF Kriz İletişimi dersinde anlattığım dersi de hep hatırlayacağım. Ama 2012′de eğitimlerimizin de devamı gelecek.

Yine şair diyor ya hani; ‘hatırlamak evvelinde unutmayı saklar, ben seni bir an olsun hatırlamayacağım’ diye bende aslında aynen öyleyim, bu koca sene içerisinde yaşadığım her şeyi bir an olsun aklımdan çıkartmayacağım.

2011, yaşanılanlar, yaşatanlar ve tüm duygular hepinize teşekkürler, büyüyorum sizinle!

Ama inşallah 2012 bu kadar yüklenmez üzerime.

Bu vesileyle hepinize iyi seneler dilerim…

Benzer Yazılar:

1. Dile kolay 4 yıl…
2. 2010 – 2011 Blogsal Sosyal Sorumluluk Kampanyam
3. Bana ben olmayı öğreten tüm öğretmenlerin gününü kutlarım!

Başlığımızın asıl açılımı İzmir Ekonomi Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler  ve Reklamcılık Bölümü olmalı. Benim üniversite hayatım biraz uzun oldu. Çünkü İzmir Ekonomi Üniversitesi öncesinde önlisans olarak Trakya Üniversitesi (şimdi Namık Kemal) Çerkezköy Meslek Yüksek Okulunda Halkla İlişkiler okudum sonrasında Dikey Geçiş Sınavı ile İzmir’e gidince totalde 6 yıl üniversite okudum. Çoğu kişi bunu duyunca Tıp okusaydın ya bari bir işe yarardı diyor ama ben okuduğum okullardan ve bölümden çok memnunum. Türkiye’de özel ya da vakıf üniversitesi diyeceğimiz üniversitelerin çoğunun öyle köklü tarihleri, oturmuş düzenleri yok ve İzmir Ekonomi Üniversitesi de bunlardan bir tanesi ama önemli olan bunun farkında olup gerek eğitim sistemine gerekse öğrencilere gerekli yatırımları yapabilmekte. Ben burada okuduğum 1 yıl hazırlık 3 yıl lisans eğitimim boyunca bunu gördüm. Her yıl mezun olan arkadaşlar bir sonraki sene okuyan arkadaşları kıskanıyordu açıkçası. Bense bunla nacizane övünebilen biriyim, umuyorum ki İzmir Ekonomi Üniversitesi ve Halkla İlişkiler Reklamcılık Bölümü ileride daha iyi yerlere gelir ve bizde hiç çekinmeden burada okuduk diye göğsümüzü kabarta kabarta gezeriz.

Ben 3 yıl lisans eğitim boyunca aşağıdaki dersleri yanlarında ismi yazan hocalardan aldım;

İntibak Sınıfında

MMC 101 İletişime Giriş  -  Nuran Erol Işık

MMC 220 İletişim Kuramları – Gökçen Karanfil

BA 230 Pazarlama İletişimi – Ebru Uzunoğlu

IUE 100 Akademik ve Sosyal Oryantasyon

SPN 101 İspanyolca I  – Aslıhan Ağdanlı

PRA 202 Kişilerarası İletişim – Nilüfer Pembecioğlu

PRA 206 Halkla İlişkilerin İlkeleri  - Selin Türkel

PRA 204 Reklamcılığın İlkeleri  - Sema Misçi

MMC 102 İletişim Tarihi – Aysun Akan

SPN 102 İspanyolca II – Nigel Ashley

İntibak sınıfı benim için zor oldu, bölüm hakkında mevcut bir bilgi bikrimim vardı ama ben hepsini Türkçe olarak biliyordum ama okulun eğitim dili İngilizceydi. Buna artı olarak İngilizce hazırlık sınıfı okumama rağmen 1. ve 2. Sınıfın dersleri bir arada almam ve 1. sınıftaki tüm derslerin hepsini almamış oluşum beni zorladı açıkçası. Ama yine de tüm derslerden başarılı oldum.

3. Sınıfta

PRA 301 Medya Planlama – Sema Misci Kip

PRA 307 Halkla İlişkiler ve Reklamcılıkta Yaratıcılık – Haluk Mesci

PRA 305 Medya İlişkileri ve Haber Yapımı – Gülay Akçakoca

PRA 415 Kurum Kültürü – Selin Türkel

MMC 309 Medya ve Hukuk – Tanju Oktay Yaşar

BA 320 Tüketici Davranışları – Deniz Atik

SPN 201 İspanyolca III – Gülüm Uğur

PRA 416 Kurumsal İletişim – Ümit Tunçağ

PRA 304 Metin Yazarlığı 7 – Haluk Mesçi

MMC 304 İletişim Sosyolojisi  - Gökçen Karanfil

MMC 302 İletişimde Hukuk ve Etik – Tanju Oktay Yaşar

BA 324 Marka Yönetimi  - Ebru Uzunoğlu

BA 370 Pazarlama Araştırması – Nilgün Gürkaynak

SPN 202 İspanyolca IV – Mehmet Şenbağcı

ST 300 Staj (8 hafta) – İstanbul Büyükşehir Belediyesi Basın Yayın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü 

Üçüncü sınıf benim en çok zorlandığım sene oldu. Hem derslerin yoğunluğu hem gelecek telaşesi derken notlarım çok düştü. İlk defa bir dersten kaldım. Ama iyiden iyiye bilgisel olarak sektöre hazırlandığımı hissettim. Hocalarımla ve arkadaşlarımla daha iyi kaynaşma fırsatı elde ettim. Yaptığımız medya gezisi ile sektör hakkında geniş bilgi sahibi oldum.

4. Sınıfta

PRA 425 Halkla İlişkilerde Kampanya Tasarımı – Selin Türkel

PRA 418 Pazarlama Amaçlı Halkla İlişkiler – Gülay Akçakoca

PRA 451 Pazarlama İletişiminde Uygulamalı Atölye – Sema Misçi Kip ve Ebru Uzunoğlu

MMC 309 Medya Hukuku – Tanju Oktay Yaşar

SPN 301 İspanyolca V – Muaf oldum.

SPN 401 İspanyolca VII – Müyesser Ergüler

PRA 452 Pazarlama İletişiminde Uygulamalı Atölye II – Sema Misçi Kip ve Ebru Uzunoğlu

BA 360 İnsan Kaynakları Yönetimi  - Duygu Çakırokkalı

PRA 426 Halkla İlişkiler Projesi  - Selin Türkel ve Necla Zarakol

HUM 102 Uygarlık Tarihi II – Gül Durna

SPN 402 İspanyolca VIII – Mehmet Şenbağcı

SPN 302 İspanyolca VI – Pekin Aksoy 

Bu arada asistan hocalarımızı unutursam çok ayıp olur üç yıl boyunca her derdimize koşan Burcu Öksüz ve benim son sene tanışma fırsatı bulduğum Burcu Yaman ve Esin Sayın’a ne kadar teşekkür etsem azdır. Benim ilişik kesme işlerimi bile onlar hallettiler. Kendileri canlardır, cananlardır. Çokca sevilirler…

Ve son sene; zaman o kadar çabuk geçti ki anlatamam ve yaşadığım, yaptığım her şey bana iyiki dedirtti.  Son sene tüm hocalarım için ben artık sektörün bir parçasıydım, artık yaşım da kemale ermişti diyebilirim, sağolsunlar desteklerini iyice arttırdılar. Son dönem ana dersimize danışman hoca olarak Necla Zarakol’un gelmesi ise bize yapılabilecek en büyük güzellikti ve öyle oldu. Şimdi onun ajansında çalıyorum. Gerisini siz anlayın artık.  Ben 4 yıl boyunca benim kahrımı çeken tüm hocalarıma üzerimdeki haklarından dolayı çok ama çok teşekkür ediyorum. Umuyorum ki ben onlar için hep iyi, efendi bir öğrenci oldum ve yıllar sonra adımı andıklarında ‘Erdal da iyi çocuktu, bak ne güzel yerlere geldi’ diyebilmeleri için çalıştım ve çalışmaya devam edeceğim. İzmir’de 4 yıl boyunca hem okulda hem dışarda çok iyi arkadaşlarla tanıştım, dostuklar kurdum, onlara karşı bir sürc’ü lisan ettiysem affola, hepsine herkese ayrı ayrı teşekkür ederim ama Hocalarımdan çok, arkadaşlarımdan çok beni her zaman destekleyen aileme teşekkür etmezsem, onlar için dua etmezsem olmaz ne de vakıf üniversitesi ve ücretle okunan bir yer, ev kirasıydı, harçlığıydı derken, herhal onların yaşadıklarını anca ilerde baba olunca anlayabilirim ama bana güvenip benim için girdikleri tüm zorluklar için Rabbim onlardan razı olsun.

Eğer üniversite, fakülte ya da bölümle ilgili sorularınız olursa yorum olarak yazarsanız elimden geldiğince cevaplamaya çalışırım.

Benzer Yazılar:

1. izmir ekonomi üniversitesi ve teleferik
2. izmir ekonomi üni. şimdi reklamlar :)
3. Halkla İlişkiler Ajansı Ne İş Yapar?

Ama merak etmeyin çok kısaca özetleyeceğim!

9 Eylül 2007′de İzmir’e ayak bastığımda düzenlenen Kurtuluş Günü etkinlikleri bile buraya gelme isteksizliğimi geçirememişti. Onu takip eden 2 yılda da bu isteksizliğim ve bir an önce İzmir’den kurtulma çabalarım, yalanım yok ki devam etti, sınavlara girdim, yatay geçişlere başvurdum, geçirdiğim hastalıkları bahane ettim ama nafile, olmuyordu ve İzmir her geçen gün beni kendine usulca bağlıyordu sanki…

Önce hazırlık okuyacaksın dediler, okudum. 4 yıl boyunca beni her gördüklerinde selam veren hal hatır soran arkadaşlarım oldu.

Sonra sıra intibak sınıfına gelmişti, orayı okurken hem şu an ki 3. sınıflarla hem kendi sınıf arkadaşrımla hem şu an mezun olmuş birçok arkadaşla tanıştım ama sanki çok sevilmemiştim ve bence İzmir’deyken gitmeliydim.

Diğer yandan İzmir Blog Yazarlarına katıldım, orada güzel insanlarla tanıştım. Ama İstanbul’da daha iyileri vardı, İzmir’den gitmeliydim.

Yurttaki arkadaşlarımı zaten anlatmıyorum, onlar arkadaştı kardeş oldular İzmir’de uyandığım her günde bana güven kattılar. Ama onlarla muhabbetim zaten devam ederdi, ben yine de İzmir’den gitmeliydim.

İşte böyle garip duygular besliyordum. Sonra bazı uğraşlarımın boşuna olduğunu anladığım gün, Erdal; İzmir’de yiyecek ekmeğin görecek günlerin var dedim ve hayatın tadı o anda başladı. Ve öyle lezzetli geldi ki!

Okuldaki arkadaşlarımla ve hocalarımla 2010 medya gezisinde 3. sınıftayken sanki yeniden tanışıyordum belki İstanbul halime acıyıp onların beni arasına almasını istiyordu.

Blog Yazarlarından tanıştığım arkadaşlarımla yaptığımız buluşmalar, başlangıcı garip olsa da organize etmeye başladığımız Likemind İzmir Buluşmaları’na gelen güzel yorumlar, beni İzmir’e bağladı.

İzmir; şehirdi yaşam oldu, arkadaştı dost oldu…

Güzel şehrin güzel insanları candı canan oldu.

4 yıl boyunca çok güzel günler geçirdim, heyecanlar, mutluluklar, güzellikler yaşadım, arada bir tatsızlıklar olsa da hayatın tuzu biberi oldular, ardıma baktığımda benimle birlikte güzel olanlar kaldılar.

Şimdi önüme, yoluma bakıyorum burada kazandıklarımla devam edeceğim güzel bir yol…

Ben sonları pek sevmem çünkü kolay unutabilen bir insan değilim hatta maalesef hiçbir şeyi unutmayan bir insanım. İzmir’den gidiyor oluşum benim için bir son değil burada aldığım eğitimimle, burada kazandığım arkadaşlarla, dostlarla, kardeşlerle yeni bir hayata yapacağım bir başlangıç… Bir daha yolum İzmir’e 4 yıl kadar kısa bir süreliğine düşer mi inanın bilmiyorum ama sizler de beni unutmazsanız ve nerede olursam olayım oraya yolunuz düşerse bilin ki orada bir ‘Erdal’ var…

Tamam bitiriyorum;

İyi ki babamı dinleyip istemeye istemeye bile olsa son sıraya İzmir Ekonomi’yi yazmışım DGS’de,

İyiki Sinem ve Hümeyra’nın ahları tutmuş,

İyiki okulum Balçova’dayken, Bornova’daki o yurda yazılmışım,

İyiki Erdal ve Nurullah İzmir’deki ilk arkadaşlarım olmuş,

İyiki intibak sınıfında Aysu’yla tanışmışım ve 3 yıl onca projede birlikte çalışmışım,

İyiki Mümin ağabeyle birlikte Blog Yazarları buluşması düzenlemişim,

İyiki yurttaki çocuklarla Kuşadası, Bodrum, Çeşme, Foça, Şirince’yi gezmişim,

İyiki 3. Sınıfta o medya gezisine katılmışım,

İyiki 3. Sınıfın yaz tatilinde ödev için grup arkadaşlarımla kavga etmişim,

İyiki 3 yıl boyunca tüm dersler sosyal medya diye bağırmışım,

İyiki Likemind İzmir Buluşmalarını organize etmişiz,

İyiki Kordon’un çimlerine uzanmışım,

İyiki 3 yıl boyunca Selin Türkel’den ders almışım,

İyiki son sene Hamdi ve Ebubekir ile eve çıkmışım,

İyiki hiç üşenmeden yılmadan Ali’yle saatlerce muhabbet etmişim,

İyiki Asansörden Körfez’in fotoğrafını çekebilmişim,

İyiki son sene Şapka Takımıyla Sosyal Medya etkinliğini organize etmişim,

İyiki 3. Sınıfta Hukuk’tan kalıp, yatay geçiş yapamamışım,

İyiki İzmir’den bir kız sevmemişim 

İyiki İzmir’in havasına alışıp, sıcağıyla yanıp yağmuruyla ıslanmışım,

İyiki 4 yıl boyunca Bonova’dan-Balçova’ya gidip gelmişim,

İyiki üniversite 2 den kaşarlı poğaça, Aynalı’dan duble eritmeli karışık yemişim,

İyiki Türkü Cafe’de Ufuk abiyle gitar çalıp şarkı söylemişim,

İyiki Yusuf Güzel için salatanın domateslerinin kabuğunu soymuşum,

İyiki ikinci yabancı dil olarak İspanyolcayı seçmişim,

İyiki Gökçen Hoca’nın dersinde V for Vendetta’yı izleyip üzerine makale yazmışım,

İyiki son sene Halkla İlişkileri seçmişim,

İyiki İstanbul’a her gidişimde İlyas usta’nın dibek kahvelerinden alıp götürmüşüm,

İyiki Kent Arşivi müzesi kampanyasında Barış’la gece tanıtım filmi çekimine gitmişim,

İyiki Kızlar Ağasında Ömer Usta’da Türk kahvesiyle, gül-nane nargile içmişim,

İyiki Haluk Hoca’yı dinleyip John Ahmet defteri tutmuşum,

İyiki tüm derslerde aynı koltukta oturmuşum,

İyiki hiçbir dersten 4 saat devamsızlık yapmamışım,

İyiki Şeyma’ya nasihatler verip aman boş ver hadi falıma bak benim demişim,

İyiki İzmir’e 58 kg gelip üzerine 15 kg almışım,

İyiki hiç sıkılmadan üşenmeden Forum Bornova’ya yüzlerce kez gitmişim,

İyiki Ege üniversitesi bahar şenliklerine katılmışım,

İyiki Bornova’da tabldotçularda yemek yemişim,

İyiki hem TUHİD’in hem RD’nin yarışmalarına katılmışım,

İyiki ilk evimizin bahçesinde civciv yetiştirmişim,

İyi ki Gülay Hoca’yla facebook chat box ta muhabbet etmişim,

İyiki Kordon’da günbatımını izlemişim,

İyiki Gazi Kadınlarda çay ya da kahve içmişim,

İyiki hazırlıktayken Caner’lerin evine kalmaya gitmişim,

İyiki çok çalışkan bir öğrenci olmamışım,

İyiki Gizem’e işim düştüğünde afiş tasarlatmışım,

İyiki son sınavdan sonra arkadaşlarımla yemeğe gitmişim,

İyiki intibak sınıfında Ebru Hoca’nın yanına gidip ben Trakya Üni’den geldim, İngilizcem çok iyi değil bu dersi nasıl geçebilirim demişim,

İyiki bir İstanbullu olarak İzmir’e gelmişim,

İyiki gecenin köründe Eda’ya yemek nispeti yapmışım,

İyiki bir rüyadan cesaret alıp, ikinci sınıflarda Sema Hoca’mla birlikte Reklamcılık dersine girmişim,

İyiki son gün eğlencede millet yesin diye kanepe yapımına yardım etmişim,

İyiki Mehmet Şenbağcı gibi bir adamdan ders alıp, bolca müzik muhabbeti yapmışım,

İyiki Yiğit hadi biri bana tuzu uzatsın derken Sarphan’la gereksizce siyaset konuşmuşum,

İyiki Sosyal Hizmetler’e, Ege Orman Vakfı’na kampanya hazırlayan grubun içinde yer almışım,

İyiki Selin Hoca’mla son sene o kadar uğraşmışım,

İyiki Kordon’da çiçek satan adamla muhabbet etmişim,

İyiki bunca güzel arkadaş, dost, kardeş edinmişim,

İyiki…

İyiki…

İyiki…

İyiki…

İşte böyle; Eğer bir aksilik olmadı ve tüm derslerimden geçmek nasip oldu ve artık mezunum, bundan sonra anca misafiriniz olarak gelirim İzmir’e. Sevgili hocalarım, arkadaşlarım, İzmir’e bir Erdal geldi ve gidiyor. Ben kendi adıma bu kadar ‘iyiki’ dediğim şeyi unutamam, diğer şeyleri çoktan unuttum bile. Eğer sizlere karşı bilmeden istemeden bir kusurum olduysa affola, hakkınızı ve emeklerinizi bana helal edin ve sizler de beni ‘iyi ki’ diyerek hatırlayın, arayın, sorun…

Benim blogumda nacizane şöyle bir yazı var, Erdal Erdoğdu sizin için en anlam ifade ediyor ,müsait olduğunuz bir vakitte üşenmeden benimle ilgili görüşlerinizi yazarsanız sevinirim.

Cici ve güzel kalsın her şey ve herkes

Benzer Yazı Yok.

Geçtiğimiz hafta içinde İzmir Ekonomi Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Reklamcılık Bölümü PRA 204 Principles of Advertising (Reklamcılığın ilkeleri) dersinde Asst. Prof. Dr. Sema MİSÇİ KİP’in misafiri olarak 2. sınıfta okuyan öğrenci arkadaşlarıma 3 farklı sınıfta 6 saatten fazla Sosyal Medya ve İnternet Reklamcılığı üzerine ne biliyorsam anlatmaya çalıştım. Kanımca faydalı ve verimli sunumlar oldu, en azından aldığım geri bildirimlerin %96’sı olumluydu. O yorumlardan bazılarını da buraya yazmamak için kendimi zor tutuyorum şu anda ama onlar da bana özel kalsınlar değil mi?

Benzer Yazılar:

1. Sosyal Medya Uygarlığında Pazarlama İletişimi Söyleşisi Ayrıntıları
2. Sosyal Medya Uygarlığında Pazarlama İletişimi
3. Bir İletişim Kanalı Olarak İnternet

Sözlerime başlar başlamaz başlığımı bir adım öteye götürmek istiyorum;

Markalar için;

Reklamda yerel ajanslar mı yoksa ulusal ajanslar mı?

Halkla ilişkilerde yerel ajanslar mı yoksa ulusal ajanslar mı?

Pazarlamada yerel ajanslar mı yoksa ulusal ajanslar mı?

Medya satın almada yerel ajanslar mı yoksa ulusal ajanslar mı?

 Geçtiğimiz sene İzmir’de organize edilen Yerel’den Evrensel’e Ulusal Pazarlama İletişimi Kongresinde baştan aşağıya bu konu tartışılmıştı. Ulusal ya da global ajanslar firmalar, markalar iyi işler yapmak istiyorsa bizim kapımıza gelmek zorundalar derken, yerel ajanslar bizler de en az ulusal ya da global ajanslar kadar iyiyiz ama büyük ajanslar bizi bitirmek için ellerinden geleni yapıyorlar, yerel firmalar bizim sayemizde bir yerlere geliyorlar azıcık parayı gördüklerinde soluğu büyük ajanslarda alıyorlar diyorlardı.

 Şimdi yazımı farklı bir boyuta taşımak istiyorum;

Peki ya, yeni mezun iletişimciler için;

Reklamda yerel ajanslar mı yoksa ulusal ajanslar mı?

Halkla ilişkilerde yerel ajanslar mı yoksa ulusal ajanslar mı?

Pazarlamada yerel ajanslar mı yoksa ulusal ajanslar mı?

Medya satın almada yerel ajanslar mı yoksa ulusal ajanslar mı?

 Ben bu işin eğitimini İzmir’de alıyorum ve ama İzmir de bile yani Türkiye’nin nüfus açısından en büyük üçüncü şehrinde, bazı konularda en gelişmiş şehrinde bile hocalarım dahil birçok kişi bana ve arkadaşlarıma hiç çekinmeden bu işin yolu İstanbul’dan geçer hiç buralarda zaman kaybetmeyin diyebiliyor.

 Buna karşın geçenlerde karşılaştığım bazı durumlardan bahsetmek istiyorum size;

 -          Yaklaşık 1 ay önce okulda work-shop dersinde Konya’dan yerel bir ajansın (Erka Prodüksiyon) başkanlığını buna artı olarak Konya Reklamcılar Derneği As Başkanlığını yapan kendisinin samimiyetinden hiç şüphem olmayan Tamer Yiğit’i misafir ettik. Tamer Bey; Kendisinin de iletişim fakültesi mezunu olduğunu ve aklımızda ve gönlümüzde yatan düşüncelerin neler olduğunu bildiğini ve buna karşın hiç çekinmeden bizlere Konya’da kapılarının bize sonuna kadar açık olduğunu çünkü gerçekten yerel ajansların iletişimi bilen özellikle yeni sistemlerle donatılmış arkadaşlara ihtiyacı olduğunu söyledi.

 -          Bu sohbetimizin hemen ardından İzmir Ekonomi Üniversitesi İletişim Fakültesi ve Reklamcılık Bölümünün her yıl düzenlediği medya gezisinde görevli olarak İstanbul’a gittim. Reklamcılık Derneği ile başlayan gezimiz Leo Burnett, Carat Türkiye, Reklam Evi, Starcom gibi ülkemizin en önde gelen ajansları ile devam etti. Ama Reklamcılar Derneği’nden itibaren misafir olduğumuz her yerde bize ‘işte sektörün boyutları belli, herkesin gözü İstanbul’da, herkes buralarda ve şu şu ajanslarda çalışmak istiyor ama kusura bakmayın…’ Gibisinden şeyler söylendi. Kısacası gençsiniz kanınız kaynıyor ama kusura bakmayın işte bize daha üst seviye elemanlar lazım ama gelip 1-2 yıl buralarda staj yapabilirseniz (ücretsiz) belki sizin için faydalı olabilir denildi. Buna karşın işte; daha küçük çaplı ajanslarda başlasak oralarda tecrübe kazansak denildiğinde sanki inceden inceye burun kıvrıldı ve ben işin içinden çıkamadım.

 Muhakkak sektörün boyutları bellidir, muhakkak ajansların kadro rakamları masa sayıları bellidir ama bu işin eğitimini alan genç isimlere sanki biraz umut lazım. Kendilerini geliştirmek, bu sektörlere yeni kan katabilmek için hırslanmak adına birilerinin de onların ellerinden tutması lazımdır diye düşünüyorum.

Ve şimdi eğer blogumu takip eden marka temsilcileri, sektör profesyonelleri ya da iletişim sektöründe eğitim alan arkadaşlarım varsa onlara yeniden soruyorum. Sizin tercihiniz ne yönde olacaktır?

 Reklamda yerel ajanslar mı yoksa ulusal ajanslar mı?

Halkla ilişkilerde yerel ajanslar mı yoksa ulusal ajanslar mı?

Pazarlamada yerel ajanslar mı yoksa ulusal ajanslar mı?

Medya satın almada yerel ajanslar mı yoksa ulusal ajanslar mı?

Benzer Yazılar:

1. 29 Mart 2009 Yerel Seçimleri ve Aday Profili
2. Üniversitelerde ‘teknik geziler’ genelde yararlı olur…
3. Sosyal Medya Uygarlığında Pazarlama İletişimi Söyleşisi Ayrıntıları

Bundan bir önceki yazımda (bakınız) aynı etkinliğin hem benim için önemi anlatan hem de duyurum amaçlı bir yazıydı. Sonrasında etkinlik günü geldi, organizasyon gerçekleştirildi üzerinden 5 gün bile geçti. Bu yazımda size aşama aşama bu organizasyonun nasıl gerçekleştirildiğini anlatmaya çalışıp kendimce konuşmacılardan duyduklarımı sizlere aktaracağım.

1. Aşama: Fikri Bulma: Bu etkinlik uzun süredir benim aklımdaydı. Bunu yapmayı amaçlamaktaki niyetim; tüm ana sektörlerde olduğu gibi sosyal medya’nın da İstanbul’dan yönetilmesi ve tüm iyi isimlerin orada olmasıydı ve onları İzmir’e getirip okulumdaki arkadaşlarımla ve İzmir’deki sosyal medya kullanıcılarıyla bilgilerini paylaşmalarını sağlamaktı.

 2. Aşama: Fikri Açıklama: Tabiki fikri bulmakla ya da bir şeye niyetlenmekle iş bitmiyor. Onu hayata geçirmek için çeşitli destekleri yanınızda bulmanız lazım. Ve bende bu doğrultuda böyle bir fikrim olduğunu öncelikle bölüm hocalarıma ilettim. Onların sıcak bakmasıyla ve fikre inanmaları ile yolum bölümüzün organizasyon ekibi olan Şapka Takımı ile birleşti ve kendimizi etkinlik üzerinde çalışıyorken bulduk bir anda. İlk iş okulumuzun konferans salonunu uygun bir tarih için rezerve ettirmemiz ve tarihimizi almamız oldu. 15 Nisan 2011 Cuma 09.00-18.00

3. Aşama: Konuşmacıların ve konuların netleştirilmesi: Ben hocalarıma ve arkadaşlarıma konu hakkında bilgi verirken zaten aklımda belli başlı isimler ve konuşacakları başlıklar vardı ve ben projeyi o isimler üzerinden anlatmıştım. Ama bakalım onlar o tarihte müsaitler miydi? Galiba biraz şanşlıyım iletişime geçtiğim herkes ilk aşamada teklifimi kabul etmişlerdi. Böylelikle şu isimler ve konular ortaya çıktı. Ömer Ekinci – mobil Pazarlama, Sinan Ata – Dijital Reklam, Sevil Mert – Sosyal CRM, Fatmanur Erdoğan – Sosyal Medya ve Kurumsal/Kişisel Markalama, Çiğdem Özkan – Sosyal Medya ve Google ve son olarak Ercüment Büyükşener ve Necla Zarakol – Sosyal medya Halkla ilişkiler. Ben bu isimlerin çoğuyla sosyal medya üzerinden tanışıyordum. Sonradan bu isimler içine, hocalarımızın isteği ile Dost Karaahmetli’de eklendi.

 4. Aşama: Etkinlik Detaylandırma: İşin en zor ve çatafatlı bölümü burasıydı; Bütçelendirme, Sponsorları bulma, Ulaşım ve Konaklama detaylarını ayarlama, Afiş tasarımları, Davetli Listeleri, Salon Dizaynı, Kahvaltı – Öğle ve Akşam yemekleri menü ve mekan detayları, Havaalanında karşılama, aralardaki ikramlar, Röportajlar, Plaketlerin siparişi ve kontrolü, Duyurumlar ve dahası bu bölümün içindeydi. Ama ne mutluki hocalarımızın desteği, bölüm asistanlarımızın en az bizler kadar aktif çalışması, Şapka takımının işe inanması ile bu bölüm de yüzümüzün akıyla halloldu. Ama burada özellikle benim ana sponsorluk teklifimi hemen kabul eden Fırsta35.com’a ve afiş tasarımları için işleri ateşleyen Gizem Perkin’e teşekkür etmek istiyorum.

5. Aşama: Kontrol: Her işte olduğu gibi bu işin sonunda da kendinizi biraz işin dışına çıkarıp dışardan ve biraz yukardan işe bakıp eksikleri ve son anda çıkabilecek olan şeyleri görebilmek lazım. Bize en büyük sürpriz; Sevgili Necla Zarakol’un hastalanması oldu sonrasında davetiyelerimizde basım hataları vardı ve gönderilemeyecek hatta yeniden bastıramayacaklardı. Neyse ki öyle ya da böyle 15 Nisan Cuma günü gelmiş ve ben heycandan tüm gece uyuyamamıştım. Konuklarımızı havaalanında karşılama işini üstüme almıştım. Konuklarımızı karşılamamla birlikte benim için etkinlik zaten başlamıştı.

Konuklarımızı ilk önce okulumuzun bahçesinde kurduğumuz kahvaltı sofrasında ağırladık. Eğer sabah başlayan bir organizasyon yapıyorsanız bu ayrıntıyı gözden kaçırmamak lazım. Hele de konuklarınız taaa İstanbul’dan İzmir’e geliyorlar ve sabah 7.00 uçağına bindilerse.

Saat 10.00 – 10.15 arasında Sayın Rektörümüz Prof. Dr. Atilla Sezgin, Sayın Dekanımız Prof. Dr. Sevda Alankuş, bendeniz Erdal Erdoğdu ve Şapka Takımı koordinatörü Dilara Başçı2nın yapacağı açılış konuşmaları ile programımız başlayacaktı ama gözden kaçırılmaması gereken bir gerçek olan uçak rötarları, trafik gibi dış etkenler bize yarım saat kadar rötar yaptırdı ve programımız yarım saat geç başladı. Ben kendi konuşmam esnasında çok kısaca hocalarıma, konuşmacılara, ekip arkadaşlarıma ve sosyal medyada tanıştığım ve beni kırmayıp gelen arkadaşlarıma teşekkürlerimi sundum.

1. Konuşmacı Dost Karaahmetli: Malesef ben konuşmasını dinleyemedim çünkü yine beklenmedik bazı sorunları çözmek için salon dışındaydım. Yani ne oluyormuş etkinlik saati geldi diye hemencik her şey iyi güzel olmuyormuş aksilikler çıkabiliyormuş ama arkadaşlarımdan aldığım bilgilere göre kendisi sosyal medyanın iletişimde ve günlük hayattaki etkilerinden bahşetmiş.

 2. Konuşmacı Ömer Ekinci: Kendisini defalarca farklı yerlerde dinleme fırsatım olmuştu, ve sosyal medya’da girişimci yönünüyle tanınan Ömer Ekinci’den ben mobil pazarlama üzerine bir sunum yapmasını istemiştim ama o yine de tatlı dili ve güler yüzüyle araya girişimcili notlarından soktu. Ama yinede eğlenceli ve başarılı bir sunumdu. Verilen ilk arada yanına gelen bir katılımcı, kendisine Cem Yılmaz kadar komik olduğunu söylüyordu.

3. Konuşmacı Sinan Ata: Sinan benim tanıdğım en genç yeteneklerden biri. Yaşıyla bilgisi kesinlikle ters orantılı. Dijital reklamcılık üzerine yaptığı sunumu Çiğdem Özkan’ın da desteği ile iletişim fakültesi öğrencileri için bence çok faydalı oldu.

4. Konuşmacı Fatmanur Erdoğan: Benim daha önceden blogu üzerinden takip ettiğim, bu etkinlik fikriyle birlikte sosyal medya üzerindeki diğer profilleriyle takibe aldığım birisi. Ve bu organizasyonun bana verdiği en büyük hediyelerin başında geliyor. İyi ki onunla iletişime geçip etkinliğimize davet etmişim. Sunum yeteneği ve beden dilini ustaca kullanması herkesi hayran bıraktı. Ben kendisinden sosyal medyada kişisel kurumsal markalama üzerine bir sunum yapmasını istemiştim ama o sunumuna kendi hikayesi ile başladı ama sonra onu bir okus pokusla sosyal medya üzerinden başarıya ulaşmış bir kişi ve onun ticaret hayatına bağladı. Adam 2 milyon dolarlık şirketi 60 milyon dolarlık bir firmaya dönüştürmüştü ama biz orayı değil Fatmanur Erdoğan’ın konuyu bağlayışını çözmeye çalışıyorduk.

5. Konuşmacı Sevil Mert: Ben nacizane gezi blogu yazmaya çalışıyorum. Sevil Hanım da aktif gezi blogu yazarlarından ama bizim etkinliğimizde kendisi bizler Sosyal Medya ve Müşteri ilişkileri ile ilgili bilgilerini paylaştı ve bizlerin facebook, twitter, bloglarımız gibi alanlarda paylaştığımız dataların aslında firmalar için değerli içerikler olduğunu söyledi. Hatta kadınların özel günleri ile ilgili verdiği örnek işin boyutunun ne kadar önemli yere gittiğini bize açıkladı.

6. Konuşmacımız Çiğdem Özkan: Kendisi etkinliğe gelmeden önce benden kuaför, özel kulis, odaya meyve servisi gibi isteklerde bulunan, sabah beni ilk gördüğünde Erdalcığım kusura bakma valla hazırlıksız geldim, sunum filan yok deyip beni korkutan ama sahneye çıktığında ve aralardaki sıcak sohbetleriyle herkesi kendine hayran bırakan zat’ı muhterem kişidir. Biraz ekşi sözlük girdisi gibi oldu kanımca. Kendisi bize google’nin sosyal medya ile birleşince nasıl çalıştığı, firmaların işe alımlarda interneti ne şekilde kullandığı, internette bulunan kişi bilgilerinin hepsinin asslında birer ayak izi olduğunu anlattı. Kurduladığı hikaye gerçekten çok iyiydi.

7.Konuşmacımız Ercüment Büyükşener: Ercümen Büyükşener sosyal medyanın ödüllü iletişimcilerinden danışmalık verdiği Zarakol 2.0 için geliştirdiği projler ülkemiz içinde yapılan en güzel örnekler içinde yer alıyor. Kendisi bize, sosyal medyanın önemi ve sosyal medya iletişiminin ‘iletişimi’ bilen ajanslar tarafından yapılması ve firmaların burada bulunma mecburiyetini anlatan sunumu gerçekten güzeldi.

Ve böylelikle etkinliğimiz son bulmuş oldu. Tüm konuşmacılarımza Bölüm Başkanımız Ebru Uzunoğlu tarafından plaketleri taktim edildi. Herkesin yüzü gülüyordu.

Ben bana bu projemde destek olan Sevgili Hocalarım Ebru Uzunoğlu ve Sema Misci Kip’e, davetimi kırmayı gelen; Sevgili; Ömer Ekinci, Sinan Ata, Sevil Mert, Fatmanur Erdoğan, Çiğdem Özkan ve Ercüment Büyükşener’e, Şapka Takımı tüm ekibine, Sevgili asistanlarımız Esin Sayın ve Burcu Yaman’a, sponsorluk desteği veren Fırsat35.com’a, Pizza Tomato’ya, Kuru Kahveci Mehmet Efendi’ye ve dinlemeye gelen tüm katılımcılara özellikle Mümin Erakbaş, Şeyma Karadağ, Onur Selek, Uğur Aydoğdu ve Ali Bahşişoğlu’na teşekkürlerimi sunuyorum.

Not: Bu söyleşinin konuşmacıları ile tüm iletişim baştan sona sosyal medya kanalları üzerinden yapılmıştır.

Biz etkinlik salonundayken katılımcılar ve canlı izleryenlerin etkinlik hakkında oluşturduğumuz #pazarlamailetisimi hashtag ile üzerinden konuştukları şeyler: FriendFeeed ve Twitter bunlara artı olarak kısa süre sonra konuşmaların videolarını da youtube üzerinden paylaşacağız. Son görsellerimiz de konuşmacıların bazı paylaşımlarının sosyal medyadaki yanmalarını gösteriyor.

Benzer Yazılar:

1. Sosyal Medya Uygarlığında Pazarlama İletişimi
2. Üniversitelerde ‘teknik geziler’ genelde yararlı olur…
3. İnsanları Birbirine b’AĞ’layan Sosyal ‘AĞ’lar

Yaklaşık 1,5 yıl önce aklıma düşen bir organizasyon fikri yaklaşık 2 gün sonra gerçekleşmiş olacak.

Sosyal medya içinde nefes alan bir kullanıcı, bir blog yazarı, bir İzmir Ekonomi Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla ilişkiler ve Reklamcılık Bölümü öğrencisi, hepsinden öte bir ‘iletişimci’ olarak benim bu mecraya uzak kalmam düşünülemezdi. Ama bununla birlikte hep buranın tanıtılmasına az da olsa katkı sağlamak, daha fazla kişiye daha doğrusu daha fazla iletişim fakültesi öğrencisi tarafından bilinmesine katkıda bulunmak için zaman zaman küçük etkinlikler yapmayı amaçlıyordum ama bu sene başında etkinlik hedefimi büyütüp bölüm başkanlarım ve dekanıma sunmamın ardından çok güzel bir yola adım atmış olduk. Bu noktada bölümüzün organizasyon ekibi olan Şapka Takımı ile yollarımızı birleştirdik ve  ortaya değerli katılımcıların konuşmacı olarak katılmayı kabul ettikleri ‘Sosyal Medya Uygarlığında Pazarlama İletişimi’ söylesi programı çıktı. Etkinlik Programımız şu şekilde olacak;

Başlama saati: 09.00 – Bitiş saati: 18.00

*****
09.30-10.00 Kuru Kahveci Mehmet Efendi Sabah Kahvesi
10.00-10.15 Açılış Konuşmaları
*****
10.15-10.55 Dost Karaahmetli Shift İstanbul CEO
10.55-11.35 Ömer Ekinci Vodera, Desnet, Quizy.me, 2009 Yılın Genç Girişimcisi – ‘Facebook’u Bir Türk Kurmuş Olsaydı’
11.35-11.45 (Firuz Catering)
11.45-12.25 Sinan Ata Girişimci, ComTalks.com – ‘İnternet Reklamcılığı’
12.25-13.05 Sevil Mert Sigortam.net Genel Müdür Yardımcısı – ‘’Müşteri neredeyse CRM orada”
13.10- 14.10 Öğle yemeği
14.15-14.55 Fatmanur Erdoğan kariyeryolculugu.com – “Sizin Hikayeniz Nedir?”
14.55- 15.35 Çiğdem Özkan Değişim Grup Genel Müdürü – ‘Arama Motorlarının Sosyal Medyadaki Yeri’
15.35 – 16.15 (Pizza Tomato Arası)
16.15 – 17.45 Ercüment Büyükşener Hayal Akademisi, Zarakol 2.0 & Necla Zarakol Zarakol İletişim Ajans Başkanı
17.45 – 18.00 Kapanış

Ben kendi adıma çok güzel ve verimli geçicek bir organizayon olacağına inanıyorum. Belki tek günlük bir organizasyon olacak ama biz yaklaşık 15 kişilik bir ekiple yaklışık bir aydır bu gün için çalışıyoruz. Eğer sizler de sosyal medya’ya meraklıysaynız ya da bu konuşmacıların herhangi biriyle tanışmak istiyorsanız Cuma Günü İzmir Ekonomi Üniversitesine davetlisiniz demektir.

Son olarak, öncelikle fikrimi benimseyip destek olan Sevgili Hocalarım Ebru Uzunoğlu ve Sema Misci Kip’e, Değerli bölüm asistanlarımız Esin Sayın ve Burcu Yaman’a son olarak İzmir Ekonomi Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Reklamcılık Bölümü Şapka Takımı 2010-2011 yılı ekibi üyelerine ve beni kırmayıp davetime icabet etmeyi kabul eden sevgili konuşmacılara  huzurlarınızda teşekkürlerimi sunuyorum. Hepiniz sağolun, varolun.

Facebook Event Sayfamız

Benzer Yazılar:

1. Üniversitelerde ‘teknik geziler’ genelde yararlı olur…
2. İnsanları Birbirine b’AĞ’layan Sosyal ‘AĞ’lar
3. izmir ekonomi üniversitesi ve teleferik

Hi Everybody,

We worked on Vizontele for MMC304  Sociology of Communication lesson in University of Izmir Economics. Our work includes MODERNIZATION DISCOURSES AND IDEOLOGIES, MODERNIZATION in TURKEY, NATIONALISM and CULTURAL INSTITUTIONS, IMAGINED COMMUNITIES, and lastly ANALYSIS OF VİZONTELE in communication systems. We worked together with Aysu Gökova and Özge Üçtop for this work. Moreover, we shouldn’t forget my homemade Ebubekir Önder’s helping to translate this work. Ebu thanks a lot.

ABSTRACT:

In our article, respectively we mentioned about modernization, nationalism, imaginary communities, discourses, ideologies and cultural studies from general to specific. In this analysis which was made for research it is seen that there is a hidden meaning beyond the scenes we saw in the movie and also some notions about communication are placed into the movie secretly which can be considered as an important communication concept. We analyzed this film in terms of modernization, nationalism, imaginary communities, discourses and ideologies which can be considered as important communication concepts according to our thoughts. It can be said that there is a negotiation between real and official culture in the movie. The characters in the movie portray past period events as a part of real life in our country and portray people who lived and witnessed these events personally.  In this movie portrayed lives are faced with the ideological and sociological problems. Upon entry of television in their lives, which can be considered as a step for modernization for the people of village, as a first effect it makes people conflicted and it changes a lot of ideas in many fields.  From the foundation of our country to 70s, it comes over 50 years, the country’s western regions examined the steps of modernization earlier the same as the general Western concepts of modernization, however it is seen that eastern regions of the country remained the rest. The director, writer and leading actor of this movie Yılmaz Erdoğan, who came from this region and witnessed the difficulties and realities of the region personally at the same direction of the movie, depicted all events of that time by agency of the movie.

Benzer Yazılar:

1. Basic Communication Applications on Films
2. Applications of some parts of Theories of Mass Communication on Films

Üniversite eğitimi bireyin eğitim hayatında ki en önemli dönemlerin başında geliyor. Çünkü genellikle bireylerin hayatlarını devam ettirecekleri meslekler hakkında kendilerinin geliştirdikleri eğitim buralarda veriliyor. Ama okulda ki teknik bilgi eğitimi ile sektörel olarak dışarıda uygulanan teorikler arasında kısmı farklılıklar oluşuyor. Tabi ki bu noktada öğrenci milletinin insanları her zaman eğitim aldıkları okulları ya da onlara ders veren hocaları suçluyorlar. ‘Bunlar bize okulda öğretilmedi ki.’. Evet emin olmak gerekir ki birçok farklı derste alınan 4-5 yıllık bir eğitim içinde hem müfredat içi hem de dışarıdaki her an gelişen sektörünüz ile ilgili her şeyin bize/size öğretilmesi mümkün değil. Bu noktada bizlerin elini taşın altına elini sokması gerekmekte. Kısacası her şeyi devletten beklememek lazım.

Ama okulun da bir görevi olarak eğitimini üstlendiği öğrencilerin sektör ile entegresini sağlamak, işin mutfağında neler olup bitiyor diye göstermek, bir nevi mezuniyet sonrasına gençleri hazırlamak olmalı.

Bizde bu doğrultuda geçtiğimiz hafta içinde İzmir’den İstanbul’a Medya Gezisi adı altında bir teknik gezi düzenledik. Bu gezi bizim gibi Halkla ilişkiler ve Reklamcılık bölümü öğrencileri için bence çok faydalı geçti. Çünkü eğitimini aldığımız Halkla ilişkiler/Reklamcılık ve Pazarlama gibi iletişim bilimlerinin şuan mutfak bölümünde yer alan çok etkin kişiyle aynı masada oturma, otururken de sektörlerin geçmişi/şuanı ve geleceğiyle ilgili çok güzel sohbetler yaptık.

İlk günün durağı olarak bizim için mabet sayılabilecek bir yere misafir olduk.   Reklamcılar Derneği ve Reklamcılık Vakfı  adına bizi ağırlayan Sevgili Ömür Hanım, Fisun Hanım ve ve Publicis Yorum’dan Meltem Vardar ile çok güzel bir sohbet gerçekleştirdik. Bu adres ilerisi için Relamcı olmayı ya da kendini bu alanda geliştirmek isteyen arkadaşlarımız için  iyi bir başlangıçtı. Reklamcılık sektörünün geçmişi/şuanı ve geleceği ile ilgili, bu dernekten ve vakıftan nasıl faydalanabileceğimiz hakkında, sektörde yapılan yarışmalar ve ülkemizin uluslararası reklamcılık alanındaki yeri hakkında çok verimli bir sohbet gerçekleştirdik. Belirtmeliyim ki; Sohbetimiz ikram edilen kurabiyelerden daha tatlıydı

 .                                                                                                             

İkinci günde  ilk önce MARKOM LEO BURNETT  ofisinde Özgün Özkalay’ın ardından ise ZARAKOL İLETİŞİM HİZMETLERİ’nde  usta isim Necla Zarakol’un ofisinde misafiri olduk. Markom Reklamcılığın önemini vurgularken Zarakol iletişim Halkla ilişkilerin önemini vurguladı. Ama Necla Hanım yılların tecrübesi ile daha etkiliydi ki ileride Reklamcı olmayı düşünen bazı arkadaşların bu fikirlerini tekrardan düşünmelerini sağladı. Her ne olursa olsun her iki adrestede  bizim için yapılan sohbetin tadı tarif edilemez, öğrendiğimiz bilgilere paha biçilemez. Ev sahipliği için her iki tarafa ve Zarakol’da Necla Hanım’ın yanında çalışan okulumuz  mezunlarından Zeynep Yüksel’e çok teşekkür ederim.

İlk günkü buluşmada internet teknolojileri, web 2.0 ve sosyal medya gibi kavramlara değinilmişti ama ikinci günde neredeyse hem Leo Burnett’de hem de Zarakol İletişim’de internet ve sosyal medya kavramları güne damgasını vurdu. Çünkü her iki firmadaki usta isimlerde sektöre yeni katılacak olan gençlerin bilhassa bu konularda kendilerini geliştirmiş, internet reklamcılığı, online pazarlama, internet halkla ilişkileri üzerine kafa yormuş olması gerektiğini belirttiler ve ben halkla ilişkilerci mi yoksa reklamcı mı olayım diye düşünmezken kendimce ne kadar doğru bir yerde olduğumu daha iyi gördüm.

 Çarşamba günü ise önce ETİ PAZARLAMA‘daydık. Eti’nin pazarlama yönetimi ve ürün müdürlerinden  Şule Hanım, Zeynep Hanım, Aynur Hanım ve Ilgın Hanım ile çok güzel bir sohbet gerçekleştirdik. Sohbet esnasında da Eti’nin tüm lezzetlerinin tadına bakma fırsatı yakaladık, Eti’nin efsane ürünlerinin (cici bebe, cin, browni vb) hikayelerini bu ürünlerin yöneticilerinden dinleme fırsatı bulduk. Halkla ilişkiler ve Reklamcılıktan öte benimde ileride içinde yer almak istediğim Pazarlama‘nın iletişim bilimleri içinde  ne kadar önemli bir silah olduğunu hep birlikte dinledik.  Tek kelimeleyle sohbetimiz Eti Browni’den daha tatlıydı ve bu noktada Eti, Sevgili Mümin Erakbaş‘ın Eti bana browni ver kampanyasından da haberdar oldu, umarım gereğini yaparlar :)  Sonrasında büyük usta Haluk Mesçi ile Çiçek Pasajında akşam yemeği ve salsa dans eğlencesi.. Ne diyebilirim ki bu adama hayran kalmamak mümkün değil. Tabi burada hem yemeğimizi hem de gecemizi onurlandıran bir diğer değerli hocamız da Gülay Akçakoca‘ydı. Kendisini de ayaklarına sağlık demeden edemeyeceğim.                                                        

Dördüncü gününmüzde önce NANODRM  Pemra Küçükçalık ile Digital medya ve marketing üzerine çok güzel bir sohbet ettikten sonra UM‘da  Funda Şahin Tezay bize çok güzel bilgiler verdi, kendisiyle verimli geçtiğine inandığım bir sohbet gerçekleştirdik. Nano bir dijital medya ajansı olduğu için burada da yine sohbetimiz sosyal  medya ağırlıklı olarak ilerledi, dinlemek benim için gerçekten güzeldi. Her iki isme veNano’da çalışan okulumuz mezunlarından olan Derya Cırık’a da teşekkür ederim.

Ve her şey gibi bu güzel bir haftalık programın da sonuna gelmiştik. Son günkü gittiğimiz yer diğerlerine göre farklı bir yerdi, Cuma günü öğle saatlerinde ; ÇOCUKLAR projesi olan YARATICI REKLAMCILIK OKULU PORTFOLIO ‘da  ÇILGIN (bana göre) insan FERHAT TÜMER’in konuğuyduk, 5 gündür gittiğimiz ajanslar içinde bize en garip bilgileri veren, bizleri farklı bir tavır ve üslup ile ağırlayan kişi kendisi oldu. Önümüzde içki içmesi garip değildi ama o esnada bana sen alkol kullanıyor musun deyip, benden aldığı ‘hayır’ cevabına ‘peki öylese namaz kılıyor musun?’ diye geri dönüş yapıp, aldığı ‘evet’ cevabı üzerine  bir anda ‘Yasin’i Şerif’i’ ezberden okumaya başlayıp bir ayetin sonunda durup ‘öylese hadi devam et’ demesi gerçekten garip ama güzeldi. Ama neyse ki devam edebilecek kadar biliyordum, ekseriyetinde ondan kurtulmam zor olabilirdi çünkü kendisi bir reklamcının çok geniş bir genel kültüre sahip olması gerektiğine inanıyordu kanımca. Çünkü bize sorduğu sorular genel kültürden öte bilinmesi gereken ama genel bilgi içerikli sorulardı. ‘Mısırlı Ahmet’i, Ömer Faruk Tekbilek’i tanıyor musun, şu kitabı okudunuz mu, şu usta reklamcıyı tanıyor musunuz?’ gibi . Ah bi de öyle küfürlü kelimeleri kullanmasa tam süper olacaktı, o sohbet tadından yenmeyecekti ama ne diyelim her yiğidin ayrı bir yoğurt yiyisi vardır demişler. Ferhat Hocamızın tarzı da bu olsa gerek. Ama yinede kendisine ve ekibine teşekkür ederim. Bilhassa sonradan gönderdikleri kitap okuma listesi çok makbule geçti.

Böylelikle İzmir Ekonomi Üni. Halkla ilişkiler ve Reklamcılık bölümü tarafından düzenlenen ve Bölüm danışman Hocam Selin Türkel‘in bizlere eşlik ettiği 2010 medya gezisi yazımızın başlığında da yazdığımız üzere teknik bir gezi olarak bizler için en azından kendi adıma benim için faydalı olmuştur. Mezun olduktan sonra nerede neler yapabilirim ve ta şuandan itibaren nelere ağırlık vererek kendimi daha iyi geliştiririmi görmem açısından güzel oldu. Bundan sonra okulumuzca düzenlenilecek olan bu gezilere bizden sonraki arkadaşların muhakak katılması gerektiğini buradan söyleyebilirim. Diğer üniversite ve bölümlerde ki arkadaşlarıma da ister grup olarak ister bölüm ya da fakülte olarak böyle organizasyonlar düzenlemelerini tavsiye ederim.

Saygı ve Selamlarımla

Benzer Yazılar:

1. Bir İletişim Kanalı Olarak İnternet
2. Üniversitelerde özgürlük…
3. Öğrencinin yüreğine dokunmak

Eğitim hayatımda bu sene içinde yaklaşık 17. senemi kutluyorum. Çok güzel okullarda, çok iyi hocalardan eğitim aldım. Şimdiye kadar ne kaldığım bir ders ne de herhangi bir sebepten dolayı atıştığım, kavga ettiğim bir hoca hatırlarım. Demek ben de az da olsa iyi bir öğrenciyim. Malumunuzdur şu aşamada iletişim bilimleri üzerine eğitim almaktayım. Burada iletişim nedir? Sorusunu sormak isterdim ama kanımca gerek yok, on yedinci eğitim yılım dedim, üniversitede beşinci senem ve ben bu sene ilk defa bir hocamdan bir mektup aldım. Hocamız yaklaşık 100 tane öğrencisini de üşenmeyip tek tek el yazısı ile mektup yazmış. Mektupların içeriğini bilmiyorum ama benim aldığım mektup içerisinde yaklaşık 4 aylık dönem içerinde hocamın benim hakkımda edindiği bilgileri derlediği, bana geleceğim konusunda fikirler verdiği, en önemlisi bu dönem içinde bana göre beni çok iyi incelediği izlenimini veren bir yazı içeriği var. İşte yukarda ki sorunun cevabı bu, yani iletişim bu!

Öğretmenlik ya da hocalık sadece derse girip onu anlatıp, arada bir sınav yapıp, onların sonuçlarını açıklamaktan ibaret değil, öğretmenlik dediğimiz kavram (bence) öğreticiliğine kalkıştığın kişiler ile birlikte yaşamak, onlarla nefes almak, kurduğun güzel diyalog ile vermen gereken eğitimi en iyi şekilde vermek. Öğretmenlik, öğrencilerin senin için değerli olduğunu onlara hissettirebilmek. O yüzdendir bu yazımın başlığının, ‘Öğrencinin yüreğine dokunmak.’ olması.

Hani derler ya, ‘bir nasihat bin musibetten evveldir’ diye aynen öyle. Hocamızın nasihatleri bizim gerek bundan sonra ki eğitim hayatımızda gerekse iş hayatımızda karşılaşabileceğimiz sorunlar için şimdiden bir uyarı niteliğinde.

Ama kim mi bu zat’ı muhterem?

Gülay Akçakoca.

İzmir Ekonomi Üniversite İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Reklamcılık Bölümünde 3. Sınıf 1. Döneminde Media Relations and News Writing (Haber Yazımı ve Medya İlişkileri) dersinde kendinden ders alma fırsatı bulduğum güzel insan.

Hani yine eskiler ne demişler, (biz de öyle güçlü bir irade ve hak hukuk düşüncesi belki yok ama) ‘Bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum.’. Ben bunun hep aklımın bir köşesinde tutmuşumdur bu vesileyle şimdiye kadar dersime giren hiçbir hocamı unutmadım. Hepsinden çok ama çok güzel bilgiler öğrendim/dersler aldım, hepsinin ardından ne kadar hayır duası etsem azdır. Ama Gülay Hocamın yaptığı bu hareket bir iletişimcinin nasıl olması konusunda bana çok güzel bir ufuk kazandırdı/giderayak dönemin en etkili dersini verdi. Ama bu sadece bana değil buradan tüm eğitimcilere de bir ders olmalı.

Bu vesileyle hocama bir kez de sizin huzurunuzda teşekkür etmek istedim. Hocam çok teşekkürler, umuyorum ki ileride çok ama çok güzel yerlerde karşılaşacağız, belki de çok güzel işlerin altına ortak imzalar atacağız. Ne dersiniz, sizce de hoş olmaz mı?

Benzer Yazı Yok.

This work was prepared for my theories of mass communication lessons in this term like a termpaper. It has not included all of mass comm theories, I chose some of them for my work. I hope it is serviceable to you. Im waitin your ideas and opinions. (my english is not good)
ABSTRACT  
Some parts of theories of mass communication studies occupy a huge place within Movies. Writers who write text of movies work with some mass communication researchers to acquire a perfect scenario. Because of communications researchers know how to affect audiences. They use people like cavy to see their studies effects on people in communication channel such as television, radio, movies, newspapers with gate-keeping, agenda–setting etc. Most of people do not understand any of these but who dabble at communication realize each of this. In the light of this information, within this article I chose a movie (film, called V for Vendetta) and we will be analyzing and studying to show to you how includes these theories on movies.
Mass Communication theories on Movies

Introduction
Mass communications is a part of communications studies. In this way, I want to start a question. ‘What is communication?’ According to Işık, ‘‘communication as a systemic process in which people interacts with and through symbols to create and interpret meanings. ’’ (2008: ?)
 Mass communication has strong power to affect people. But, primarily we know what mass communication is. ‘‘Mass communication is messages communicated through a mass medium to a large number of people.’’ (Bittner 1986: 12) You can send your messages to lots of people faster than the other ways with mass medium such as film, radio, television etc. In mass communication, we use some paradigms to study on media such as Marxist media theory, Frankfurt School media theory, Limited effects paradigm from Lazarsfeld and Merton etc. On the other hand, these headings have got some subheading for example, narcotizing dysfunction, gate keeping, agenda setting etc. In this study, we work to match these paradigms with characters’ role, discourse or whatever they do within movie of V for Vendetta. Now lets start to our analysis on movie.

Narcotizing Dysfunction

Firstly, in this movie hero called ‘Vale or V’ says, you forgot the date of fifth November and democracy, liberty etc. You are watched, listened, persuade all places. President Adam Sutler and his party members work on media to hide most of reality. They have a strong lobby to affect to people. He and his partners want to have power on their hands. People live under control.  Nonetheless, a lot of people believe and trust to president and his government.  According to Mass Communications researchers; ‘‘viewers can be responsive, and they interfere to social problems but they are lethargic and unresponsive. Mass communications tolls are accused by mass communication researchers.’’ (Mutlu 1998: 194).  In this definition, we can see easily narcotizing dysfunction in this movie.

Agenda-Setting
People who have media power on his hand want to plan our agenda. They show us whatever they want; generally this agenda is not real. For example, we have an economic crisis but some newspapers and televisions say we have not, everything is normal. On the other hand, they say different thing to believe these. According to Bittner,
The media create an agenda for our thoughts and influence us in what seems important. For example, if the media local community provide considerable coverage of a local issue, the residence of the community is very well perceive a bond issues as being more important than others and consequently influence our decisions about candidates based on how they address themselves to those issues. ( 1986: 408)

In this movie, England has got a problem called Mr. V, Vendetta kills some person who members of party, who did some anti- democratic applications in Lark hill to people, who are important to England. But BTN national television channel is broadcasting different news such as waterlessness, virus etc.

The Gatekeeper Concept and Gate-keeping
I want to start this topic with an example. When we watch to movie, we see some events. For example, when Vendetta went to BTN with strong bombs, he broadcast a video after than some polices and emissaries come there. The channel manager gets a video camera to his hand and he starts to record   to operation of police to studio. When batting order comes, he takes a small part of operation. They shoot false person. But after the operation, they are broadcasting false news. They say we caught and killed ‘V’.
Gatekeeper is any person or formally organized group directly involved in relaying or transferring information from one individual to another through a mass medium. A gatekeeper can be  a film producer, a network censor, a director, a newspaper executive, or any other individual in processing or control of messages disseminated through mass media to public. ( Bittner 1986: 13)

In this definition, we have most of gatekeepers in our life such as sometimes I can be a gatekeeper to you and generally film producers, newspapers editors, speakers, teachers can be a gatekeeper to us.  Moreover; according to Agee, Ault and Emery, ‘‘ability of the media to influence the salience of events in the public mind, shaping awareness and action.’’ (1997: 71) In this movie, we watch a person who is called Luis Prothero ‘sound of London’ time of his death he is not only gate keeper but also agenda setter.

Final
In the light of this information, research and analysis, I worked to show you how to include some applications of theories of mass communication on my sample movie. Researchers are continuing to their study and research. Because of they want to enhance the power of mass communications with mass medium on target audiences. I believe that I said to you corrects things and you can see how to use mass communications paradigm in mass medium especially in movies. We are under control these paradigms and studies in our life in everywhere.
List of References
Agee K. Emery E. and Ault P. (1997) Introduction to Mass Communications. New York: Addison – Wesley Educational Publisher Inc.

Bittner, John. (1986) An Introduction Mass Communication. New Jersey: Prentice Hall.

Işık Nuran E. (2008) Introductions to Communications  Lessons Notes  Izmir : University of Izmir Economics

(Mutlu 1998: 194). Aydın Ş. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Yıl:6 Sayı:11 200/2 s. 119-131  www.iticu.edu.tr/Kutuphane/dergi/s11/M00163.pdf 
(23.12.2008)

Benzer Yazı Yok.