Birlikteliğin güzelliği bayramlarımız
Sabah kalktığımda birçok arkadaşıma ‘bu gün 23 Nisan , neşe doluyor insan’ diye mesaj attım ve ben 22 yaşındayım.Belki de dün akşam evime geldiğim için ayrı bir sevinç var üstümde,bu sevinç 23nisan’la birleşince ikiye katlandı bende. Bu ülkenin birçok vatandaşı gibi bu günler, bu bayramlar benim tüylerimi diken diken yapar ve inşallah’ta bu heyecanım hiçbir zaman geçmez.
İlkokul 4.sınıfta okuyan bir kardeşim var,o da şiir okuyacakmış,sabah 8′de giyindi,süslendi ve tüm heyecanıyla okuluna koştu ama evden çıkmadan önce odama gelip ‘-abi okula gelceksin’ di mi diye de sormayı ihmal etmedi ve bütün okullarda olduğu gibi,babamdan beri tüm aile fertlerinin ilk ögretimini aldığı Ümraniye Ahmet Cevdet Paşa İ.Ö. Okulunda da bu çoşku ve heyecan aynı güzelliğiyle yaşandı ve bizde annemle birlikte ordaydık.Yaşları 7 ile 13 arasında değişen ilk öğretim öğrencilerinin büyüklerine söyleyecekleri o kadar güzel sözleri vardı ki, ama bunu dilleriyle telaffuz etseler,sus bakalım,sen daha küçüksün cümleleriyle karşılaşacaklardı. Onlar da zaten dillerini susturup,hareketleriyle,danşlarıyla,tiyatrolarıyla konuştular.
İlk önce efeler çıktı sahneye,merak etmeyin bu ülkenin batısı emin ellerde,gereken görev üzerimize düstüğünde bizler o görevi seve seve yaparız dercesine.
‘Hey gidinin efesi efesi,efelerin efesi’
Beden dilleri o kadar güzel konuşuyordu ki ya da ben öyle hissetmiştim.
Bugün bayramdı,şarkılar söylenmeli,şiirler okunmalıydı,o minik bedenlerin içine sığan koca yürekler hissetmeliydi bu çoşkuyu,bilmeliydi bu vatanın buralara nasıl geldiğini,bu bayramları onlara kimlerin armağan ettiğini.
”Küçük hanımlar, küçük beyler! Sizler hepiniz geleceğin bir gülü,
yıldızı, birer mutluluk parıltısısınız! Memleketi asıl aydınlığa boğacak
sizsiniz. Kendinizin ne kadar önemli, değerli olduğunuzu düşünerek
ona göre çalışınız. Sizlerden çok şeyler bekliyoruz.” M.Kemal ATATÜRK
Evet Atamızın dediği üzere gelecek yaşlılarla değil gençlerdeydi ve bu vatanın daha koşulması gereken yolları var.
Okul ve bahçesi küçüktü,bu bayramın asıl sahipleri de küçüklerdi. Ne güzel yakışıyordu o ellerinde ki bayraklar,ne güzel yakışmıştı o kırmızı beyaz elbiseleri.
Bugün bayramdı ve durmak yoktu,şarkıların biri bitiyor,dans oyunlarının bir yenisi başlıyordu ve ege’den sonra ki durağımız balkanlardı.
Ne kadar da güzel türküleri ve dansları vardır,evladı fatihanların.
Bizler 70 milyonuz,70 farklı baharatı tatmış,hepsinden tek bir vatan tadı çıkarmayı başarmışız.
Aynı apartmanda komşu olmuşuz birbirimize,alt katta laz oturmuş,yan komşu kürt,iki kat üstte çerkez bir teyzemiz var,apartmanın girşinde makedonya göçmeni şeker bir amca. Aynı günde pişirdik aşuremizi,aynı günde gömdük göçmen teyzemizi,laz kızının kınasını annem hazırlamıştı.Hüzün,sevinç,keder,dostluk,paylaşım,aşk,… bunlar değil miydi kurtuluşun şavasında ki milyomu aşkın sehitin kanının hakkı olan. Aşağıda ki resmede bir bakmanızı istedikten sonra cümlelerimi bitircem.
Bizler dünyaya dostluğu,barışı,kardeşliği öğretmiş milletiz.Yeri gelmiş kore’ye gitmişiz,yeri gelmiş şanlı tarihimiz de ispanya’nın elinden musevileri kurtarmışız.
Aklıma onlarca cümle onlarca kelime geliyor ama ne onları yazabilirim ne de duygularımı sizlere net olarak aktarabilirim.Bu ülkeyi bölmek isteyenlere verilcek güzel cevaplar var:
Bizler 70 farklı renkten oluşmuş tek bir bütünüz,vatanımız burası,dedelerimiz bu topraklar için öldü,çoçuklarımız bu topraklarda doğmak için gün sayıyor.Vatanımız geri gitmek için değil hep ilerisi için çalışmakta,bizi bitirmek istemeniz normal,hatta ben sizin yerinizde olsam kendi kafama sıkar intehar ederdim,niye mi çünkü bu ütopyanız hiçbir zaman gerçek olmayacak,bu gençlerin ataları geçmişte dünya tarihine damga vurdu,bu gençlerin çoçuklarıda dünya tarihinin en büyük kahramanı olmak için çalışacak.
Atın kafanızda ki düşünceleri,biz sizler gibi kürd’ü türk’e,laz’ı çerkez’e düşürecek kadar kansız değiliz ama emin olun bu ülkenin 7’sinden 70′ine gerektiğinde akıtacak çok kanı var.