Geçtiğimiz günlerden, 26 Ocak’ta ne mutlu ki 26 yaşıma girdim. Daha çok gencim, bunun farkındayım ömrüm oldukça aynı o gün yüzlerce arkadaşımın dilediği gibi ‘nice seneler’ göreceğim. Benim hayata bakış açılarımı beni yakından tanıyanlar bilirler aslında ama şu iki cümle bu konuda size ipucu verecektir; şair der ki; ‘Dün geçti, bu güne bak, yarının var mı? Gençliğine güvenme ölen hep ihtiyar mı?’ ve ekler ‘Ey nefesleri sayılı kişi, bir gün elbet bu sayı tamamlanacak, gecesi olmayan bir gün, sabahı olmayan bir gece muhakkak yaşanacak, üzülme, ölümdür perde ardından haber, hiç güzel olmasa ölür müydü peygamber…’!

Yazıya biraz karamsar mı başladım, ne? Aslında karamsarlık değil yaptığım, hayatın nereye gideceğini yaşarken kabullenmek ve yaşadığım her anı sahiplenip, hepsine saygı duymaya çalışmak benimkisi…

Yaş 35 yolun yarısı ama daha yolu yarılamaya bile çok var. O yüzden bu yaşa kadar tüm yaşanılanlara saygılar!

-          İlk teşekkür Yaradana! Bugüne kadar aldığım tüm nefesler ve bana verdiği her şey için tüm şükürler ve hamdlar O’na olsun!

-          Doğum günlerinde en çok ailelere teşekkür edilmeli, onların ellerinden öpülmeli. Ben bunu böyle kabullendim. Bu yaşıma kadar benim için yaptıklarına ne kadar teşekkür etsem azdır, Annem, babam, ablam ve kardeşim. Son nefesime kadar canımdan öte kanımda olacak olanlar. Bana öğrettikleriniz ve benim için yaptığınız her şey için binlerce kez teşekkür ederim.

-          Doğduğum günden beri yanımda olan ya da ben yaşarken ailemin içine dahil olanlar, babaannem, büyükbabam, dedem ananem, amcalarım, dayılarım, yengelerim, halam, kuzenlerim, eniştelerim, yeğenlerim… Siz her anımda bir şekilde yanımda oldunuz, inşallah bundan sonra da hep birlikte olacağız. Hepinize çok teşekkürler.

-          İlkokul öğretmenim Hikmet Karagöz, çok değil 1 ay önce gördüm kendisini, zor zar hatırladı beni ama onunla başladım okumaya, eğitim hayatım bir inşaat alanıydı, ilk temeli o attı ve onun sonrasında geldi, takdirlerim, teşekkürlerim, diplomalarım… Hikmet Hocam teşekkürler…

-          1998 yılının 18 kasımıydı; hayatımda aldığım en güzel hediye olarak kardeşim doğdu. Hala hatırlarım babamın telefonu ardından bütün apartmandaki kapıları tek tek dolaşıp, kardeşim oldu diye haber verişimi, o heyecanımı. Burada annem ve babama bir kez daha teşekkür etmem gerekiyor ama asıl teşekkürüm bana ağabeyliği öğreten biricik oğlum, kardeşim Emir’e.

-          1997 yılında Ümraniye Spor’da Greco-Romen stil güreş yapmaya başladım. Yaklaşık 2005 yılına kadar çeşitli kulüplerde spor hayatıma devam ettim ama ilk antrenörlerim olan Erkan Uybaş ve Ahmet Demir’den spor ve güreşten öte çok fazla şey öğrendim. O kulüpteki arkadaşlarımdan çok şey öğrendim ve hala inanırım ki şu anki direncimdeki, pratik zekamdaki en büyük paya güreş hayatım sahip. O yüzden o seneler içinde hayatımda olan, halen hayatımda olmaya devam eden herkese çok teşekkürler.

-          1998 yılında hayatım için çok önemli bir başlangıç yapmama vesile olan insanlara ve olaylara teşekkürler.

-          Çocuk zekamla Marmara depreminden çıkardığım derslerle hayat bakış açımı değiştirdiğim için kendime teşekkürler.

-          Anadolu Lisesi sınavında Kadıköy Anadolu İHL’yi kazanmama aracı olan ortaokul öğretmenlerime teşekkürler.

-          Lise eğitimim esnasında bana büyük katkılar sağlayan tüm hocalarıma, o günlerde hayatıma girip hala hayatımın her anında benim yanımda olan kardeşlerime; Yusuf’a, Bekir’e, Ali’ye uzun süredir görüşemiyor olsak da Engin ve Mustafa’ya, tüm dostlara teşekkürler.

-          Meslek lisesi bahanesiyle bizlerden puan kırıp üniversiteye giremezsin diyen ama bugün 1 önlisans, 2 lisans ve çok yakında yüksek lisans diplomamı almama vesile olan, beni bu konuda hırslandıran Dsp, Anap ve Mhp hükümetine teşekkürler.

-         Bana verdiği harçlıkla gitar almama ve ayrı zamanda benim için çok değerli  olan bir ziyareti 2005′te gerçekleştirmeme vesile olan halama. Bununla birlikte bana gitar çalmayı öğreten Ahmet Enes‘e…

-          Üniversite hazırlık kursunun yurdundayken gecenin 3’ünde odamıza gelip, herkesin uyuyup, benimse ders çalışıp, günlük tuttuğumu gördüğünde bütün arkadaşları uyandırıp ‘adam olacak çocuk pisliğinin kokusundan belli olurmuş’ gibi manidar bir atasözü ile arkadaşlarıma beni örnek gösteren ve bana çok güzel dualar eden tarih öğretmenim Hayrullah Hoca’ya çok teşekkürler.

-          Üniversite sınavına girdiğimde (katsayı probleminden dolayı, çok puanım kırılmıştı) özel okullar yazmamı söyleyen ama ben özel okulda okumak istemiyorum, 2 yıllık önlisans yazıp oradan DGS ile lisans geçeceğim dediğimde öyleyse halkla ilişkiler yaz, geleceğin mesleği iletişim olacak diyerek beni yönlendiren ve bugünkü işime sahip olmama vesile olan babama çok teşekkürler.

-          Trakya Üniversite’si Çerkezköy MYO ’daki ilk günümde, ilk derste gelip yanıma oturan arkadaşım, dostum Murat Seyfi başta olmak üzere 2 yıl boyunca bana yoldaşlık yapan ve hala hayatımda olan beni sevdiğine, saydığına inandığım tüm arkadaşlarıma çok teşekkürler.

-          Trakya Üniversitesi Çerkezköy MYO’nun mezuniyet törenin beni ‘o bizim en efendimiz’ diye çağırttıran arkadaşlarımın ötesinde tören sonrası yanıma gelen, herkesi ayrı şeylerle çağırdılar ama en çok seninkisi hoşuma gitti diyen babamın yardımcısı Efendi abi’ye teşekkürler =))

-          DGS sınavında sözelde Türkiye 123. sü olmama karşın İzmir Ekonomi Üniversitesi’ni kazanmamı sağlayan benim gözümde hatalar silsilesi olan sınav sistemine sahip olan ÖSYM’ye teşekkürler.

-          2007 yılında erdalerdogdu.com domainini bana hediye ederek şu an çalıştığım sektör olan sosyal medyaya ilk adımımı atmamı sağlayan Sinan Ata’ya çok teşekkürler.

-          İzmir’e gidip yurt odama girdiğim andan itibaren benim için 2 kardeş haline gelen İzmir’deki ilk arkadaşlarım Nurullah Baş ve Ahmet Erdal Topan’a teşekkürler.

-          İngilizce hazırlık sınıfı okurken, bel fıtığı olduğum zaman fizik tedavi’ye gidebilmem için bana sürekli izin veren, derse gidemediğim vakitler için beni devamsızlıktan bırakmayan Elif Hocama teşekkürler.

-          İzmir’deyken bir vesile hayatıma giren ve 4 yıl boyunca annemden babamdan çok yanımda olan öncelikle ev arkadaşlarım Ali, Ebubekir ve Hamdi’ye (bize güzel çok şık bir gol atan Erhan’a) sonrasında özellikle Aysu Gökova ve Mümin Erakbaş olmak üzere iyisiyle kötüsüyle birçok şey yaşamama vesile olan tüm arkadaşlarıma teşekkürler.

-         Likemind İzmir ve İzmir Blog Yazarları vesilesiyle tanışma fırsatım olan arkadaşlarıma çok teşekkürler.

-          Benim için hep özel bir yeri olacak olan Selin Türkel Hocama koskocaman teşekkürler.

-          Yatay geçiş yapmalıyım diye kendimi yırtarken 3.30 olan dönem ortalamamla tek kaldığım ders olan Hukuk dersine ve hocası Tanju Oktay Hocama çok teşekkürler. Çünkü o sayede İzmir’den gitmeliyim diye yaptığım dualarım, Erdal demek ki burada kalman gerekiyor inancına dönüştü.

-          3 yıllık lisans eğitimimde benim kendimi geliştirmem konusunda hep destek veren tüm hocalarıma, asistan hocalarıma, hazırladığımız ders projelerinde birlikte çalıştığım tüm arkadaşlara, özellikle son sene çok iyi tanıma fırsatı bulduğum tüm sınıf ve okul arkadaşlarıma teşekkürler.

-          Mezun olur olmaz iş hayatıma iyi bir başlangıç yapmama vesile olan bana güvenip işe alan Necla Zarakol Hocama ve bu vesileyle son 7 ayda hayatımın bir parçası olan tüm iş arkadaşlarıma ağabeylerime, ablalarıma, kardeşlerime çok teşekkürler.

-          Son olarak; 2010’un en başında bir hediye gibi, bir vesile hayatıma giren, sonrasında geçen yaklaşık 2 yıllık dönemde yüzlerce güzel gün ve büyük heyecanlar yaşamamı sağlayan ama hani derler ya ‘tecrübe hayatta yenilen kazıkların toplamıdır’ sözündeki gibi benim hayat konusunda çok değerli bir tecrübe kazanmamı sağlayan güzel insana çok ama çok teşekkürler.

İşte böyle ama sizce teşekkürler bu kadarla kısıtlı kalmalı mı? Ya da yaşanılan her şey teşekkür edilecek kadar güzel şeyler mi? Bence kesinlikle hayır, ama şu uzun yazıda asıl anlatmak istediğim kısa düşünce; insanın yaşadıklarıyla, hissettikleriyle, düşündükleriyle büyüdüğü. Yaşadığı, düşündüğü, hissettiği şeyler her neyse onların sonuna kadar hakkını vermesi gerektiği ve bir an olsun onu büyüten şeylere kıymetsizlik etmemesi. Böylelikle doğum gününde ona söylenen ‘iyi ki varsın, iyi ki doğmuşsun, iyi ki seni tanımışım… vb’ cümlelerinde olan ‘iyi ki’nin kaynaklarının unutulmaması gerektiği. Siz, siz olun, sizi siz yapan hiçbir şeye haksızlık etmeyin, onları unutmayın çünkü haksızlık ettiğiniz ya da unuttuğunuz şeyler sizin parçalarınızdan öte değiller.

Benzer Yazılar:

1. Bana ben olmayı öğreten tüm öğretmenlerin gününü kutlarım!
2. 2011’den hep hatırlayacaklarım…
3. Dile kolay 4 yıl…

İlk soru olarak; ‘5 yıl öncesi ile bugün yapılan gazetecilik arasındaki fark’ soruldu ve çarşı karıştı.

Burada öne çıkan noktalar;

İnternetin bilgiye ulaşmayı kolaylaştırdığı, (özellikle gazete arşivlerine ulaşılabilirliğin kolay oluşu)insanların bilgiyi daha fazla sorgular ve eleştirir hale geldiği, yazdıklarına karşı yazarların sorumluluklarının arttığıydı. (çünkü 5 yıl önce bir yazı yazıldığında görüşler, mektupla, telefonla ya da 3-5 maille bildirilirken bugün anında yazarlara ulaştırılabiliyor oluşuymuş.)

Ama bu noktada Timur Bey; sadece yazarların değil sosyal medya kullanıcılarının da yazdıklarına karşı bir sorumlulukları olduğunu ve bunun farkında olanların bu mecra üzerinde daha saygın yerlere geleceklerini söyledi. Aslında bu düşüncenin kaynağında yatan düşünceyi eğer yanlış anlamadıysam; Bir Düşünce Bildirme Aracı Olarak Sosyal Medya başlıklı yazımda; ‘Sosyal medyanın kullanıcısına sunduğu en büyük özelliği her kullanıcının ulaşabildiği çevre doğrultusunda kendince özgür bir medya kanalı olabilmesidir. Nasıl mı? Facebook’da 500 arkadaşınız vardır, twitter’da 300 takipçiniz, blogunuzu günde 200 kişi okuyordur, blogunuzun Facebook sayfasında 100 kişi vardır. Bunların hepsini toplayınca sizi 1100 kişilik bir medya kanalı haline getirir sosyal medya. Bunun %10’u sizi anlık olarak takip ediyor olsa siz 110 kişilik bir kanaat önderi haline gelirsiniz…’

Cümleleriyle kendimce açıklamaya çalışmıştım ve ben bu düşünceye sonuna kadar inanıyorum. Eğer bugün bu bloga yazıyorsam ve binlerce insan beni okuyorsa kesinlikle bu insanlara karşı sorumluluğum var. Değil mi? Bu konuda hem fikir miyiz? Bunun ötesinde bir de bireysel tüm kullanıcılar için Sosyal Medya Üzerinde Bırakılan Ayak İzlerinin Önemi var değil mi? Aman dikkat!

Özellikle Twitter’ı ülkemizde en aktif kullanan yazarların başında gelen Ahmet Hakan işlerin çok değiştiğini ama bu yeniliklerin olmasının, iletişimin gelişmesi açısından çok önemli olduğunu söyledi. Burada da şöyle bir düşüncem var; geçtiğimiz günlerde yazdığım Gazetelerin Sosyal Medya Tirajları yazımda artık gazetelerin alınarak okunmasından öte internetten okunduğunu bunun ötesinde yakın zaman zarfında gazetelerin farklı yapılara gideceğine dair düşüncelerimi paylaşmıştım ve internet gazetelerinin artık geleneksel gazetelere oranla daha etkin hale geleceği düşüncesine sahibim ama burada Ahmet Hakan’ın söylediği önemli bir konu dikkatimi çekti; internet gelirleri hala çok düşükmüş o yüzden patronlar buraya daha fazla yatırım yapmaktan çekiniyorlarmış.

Sonrasında sözü geçmişte reklamcılık tecrübesi olan, akademisyen ve yazar olan Fatoş Karahasan aldı; Fatoş Hanım hala gücün geleneksel medyanın elinde olduğunu ve internette ya da sosyal medyada üretici insanlardan daha çok tüketici ve eğlenmek için burada olan insanların olduğunu söyledi (Bu konularda kesinlikle kendisiyle aynı düşüncelerdeyim). Konuyu Twitter’da ki Trending Topic kavramına getirdi. Hala televizyonda izlenilen şeylerin çok kolay TT olduğunu, bunun üretici değil tüketici gündemi olarak güzel bir örnek olabileceğini söyledi. Çok değil yakın süre önce bu konuyla ilgili bir yazı da yazmıştım; Trending Topic adı altında suni gündemler ve Twitter diye.

İşte iletişimcilerin aklı bir olsa gerek! Ya da siz bana Erdal; sen de amma çok şey yazmışsın harcanıyormuşsun meğerse buralarda diyebilirsiniz.

Bırakın işte bu da benim içerik üretme hobim olarak kalsın buralarda. Tam konu buraya gelmişken, Sevgili Hamza Şamlıoğlu’nun dün akşam sorduğu soru ve aldığı cevaba da değinmek isterim; soru internette takip ettikleri blog yazarlarının olup olmadığıydı, aldığı cevap ise; ‘Ahmet Hakan’dan daha öyle etkin isimlerle karşılaşamadım, Fatoş Karahasan’dan bizim öğrenciler de arada bir yazıyorlar ama bir müddet sonra bırakıyorlar, ama dünya da profesyonel olarak bu işi yapanlar var, burada da olacaktır, Timur Sırt ise bir teknoloji editörü olarak konuya daha samimi bir cevap vererek bakın orda Sabri Küstür var, bu işi profesyonelce yapanlardandır kendisi…’ oldu.

Son olarak Sevgili Sunipeyk’in Twitter bir sosyal medya mıdır sorusu ile sohbet sonlandı. Kendi sorusunun cevabını aslında kendi verdi; ‘sizi 200.000 kişi takip ediyor, sizde 5-10-100 ve ya 1000 kişiyi burada karşılıklı bir iletişim yok, aynı köşenizde yazdığınız yazı gibi siz yazıyorsunuz ve insanların sizi takip etmesini bekliyorsunuz, bu sosyal bir iletişim değil monologdur ve burası sizin için sosyal medya değil aynen geleneksel medyadır’ diyerek. Aslında haklılık payı yok mu sizce de?

Sonuç olarak; hala güç geleneksel mecranın ve yazarların, programcıların vb. elinde ama bu güç her geçen kırılıyor, kırılacaktır ve zaman içerisinde bunu hep birlikte göreceğiz. Ama burada gücün iki taraftan birine geçmesi ve bir kanalın diğerini ezmesi mi yoksa ikisinin birbirine entegre olup bütünleşik olarak ilerlemesi mi?

Benzer Yazılar:

1. Bir Düşünce Gösterme Aracı Olarak Sosyal Medya
2. Sosyal Medya Uzmanı’nda Olması Gereken Nitelikler
3. Sosyal Medya/Dijital Medya Ajanslarının Sundukları Hizmetler

Başarılı bir viral pazarlama kampanyası üretmek gerçekten göründüğünden daha zordur. Çünkü iyi bir araştırma ve planlama gerektirir. Hadi adım adım başlayalım!

-       Nötr olmayı bırakın

Viral pazarlama duygularla alakalıdır bu yüzden herkese rica ve teşekkürü unutun. Duyguları etkilemek için fikirler geliştirin.  İnsanların sizi hem sevmesini hem nefret etmesini, sizinle mutlu olmasını, kızmasını, gülmesini ya da ağlamasını istiyorsanız nötr olmayı bırakın. İnsanları heyecanlandırın ve onarlın içlerinde (hafızalarında, kalplerinde) yer edinin.

-       Beklenmedik olanı yapın

İnsanların sizi farkına varmasını mı istiyorsunuz? Eğer bunu istiyorsanız; tamamen beklenmedik bir şey yapın. Ürününüzün reklamını yapmayı bırakın ve rahat olun. Bir youtube kampanyası olan ‘’will it be blend?’’ i hatırlıyor musunuz? Video onların Blender teknolojilerinden dolayı popüler olmadı. Popüler olmasının nedeni blend edebilme yeteneğine sahip olmasıdır aynı Iphone gibi.

- Reklam Yapmayın

Viral pazarlama sadece insanların paylaşımda bulunduğu bir reklam çeşidi değildir. Bu noktada şirketinizi, ürününüzü ve kendinizi unutun. İyi ve ilgi çekici hikayeler ve kurgular kurmaya özen gösterin. Yapacağınız kampanya çok ince olmalı- odak noktalı değil.

-       Netice alın

İnsanlar sizin kampanyanızı görür. Siz; onların bölünmeyen dikkatine sahip olmalısınız.

Şimdi neler yapıyorsunuz? İnsanların dikkatinizi kazandığınız zaman harekete geçmelisiniz. İnsanları bir sonraki adımınız için merakta bırakmayın. İnsanları davranışa itmenin en iyi yollarından biri yaptığının aynısını tekrar yapmaktır. Netice almak için onlara istediklerini verin ve bundan sonra markanızı tanıtın

-       İzin ve paylaşım organizasyonu

Paylaşma; viral pazarlama hakkında her şeydir. Yaptığınız her şey insanların sizin içeriğinizi kolay bir şekilde paylaşmasını sağlayıp, kampanyanızın gelişmesine aracı olmaktır. İnsanların sizin içeriğinizi indirmesine ve başka kanallarda paylaşmalarına izin verin buna artı olarak; insanların  sizin içeriğinizi maille paylaşmasını veya sosyal ağlarında yayınlanmasına izin vermelisiniz.

-       Yorumlarla bağlantı kurun

İzleyiclerinizle iletişime geçmek viralite için hayati önem taşımaktadır. Mustafa ıssariahın oynadığı ‘old spice’ kampanyasını hatırladınız mı? İzlenme sayısı video izleyici soruları na göre uyarlanarak özelleştirilmesi artmıştır.

-       Erişimi kısıtlamayın

Viral pazarlama kampanyanız; kendi has bir yaşam süresi olan ve virüs gibi yayılan bir kampanya olmalıdır. Kampanyanıza katılımı, erişimi kısıtlamayın. İnsanların kampanyanıza katılması için özel yazılımları indirmeye, üye olmaya zorlamayın. Viral pazarlama kendine has kalmak ile ilgili değildir. Bütün insanların görmesi için ortaya çıkar.

Note;

Original Source is Blog.kissmetrics.com

We translate your blog post English to Turkish for communication faculties students in Turkey . Thanks for your blog post Kiss Metrics!

İletişim fakültesi Halkla ilişkiler ve reklamcılık bölümünde okurken her ders için iletişim trendleriyle harmanlanmış kampanyalar tasarlardık. Viral pazarlama da hocalarımızın en çok istediği pazarlama modellerinden biriydi. İşte ödevimizi aldıktan sonra başlardık araştırma yapmaya, google’ye sorardık mesela; what is viral campaign, what are viral campaign’s steps, how to desingn viral campaingn etc. Sonra bulduğumuz dataları Türkçeye çavirmaya çalışırdık. Bugün twitterda önüme yukardaki infografik düştü ve inceledim. Yalanım yok çok hoşuma gitti. Aradan çok zaman geçmediği için öğrencilik günlerimi hatırladım hemen ve Türkçe’ye çevirmek istedim. Belki öğrenci arkadaşlarıma faydalı olur diye. Arkadaşlar umuyorum işinize yarar. Bu arada çeviri için bana yardım eden; Aytuğ Erkan‘a da teşekkür ederim.

Benzer Yazılar:

1. Pazarlama Planının Aşamaları
2. Gerilla pazarlama
3. Sosyal Medya Uygarlığında Pazarlama İletişimi Söyleşisi Ayrıntıları

Her ne kadar Google’ın  Plus ağını öne çıkarmak için diğer sosyal ağların indekslenmesini ikincil plana atıp, arama sonuçlarında diğer ağların çıkmasını engellediği söylentileri devam ederken Twitter ülkemizde her geçen gün kullanıcı sayısını geliştiren bir sosyal ağ olarak online hayatımız içerisindeki önemini arttırıyor, yerini sağlamlaştırıyor. Hala devam eden süreçte bunun en büyük sebeplerinin başında da yukarda yazdığım cümledeki ‘Twitter’da özenilenler vardır…’ bölümündeki düşüncemin yattığı inancındayım. Çünkü kullanıcılar Facebook fan sayfalarından birçok ünlüye ya da kanaat önderi diyebileceğimiz kişilere ulaşamazken Twitter üzerinden sanki daha kolay ulaşabiliyorlar. Buna artı olarak sevdiği yazarları (Cüneyt Özdemir, Ahmet Hakan), ünlüleri (Can Bonomo, Murat Boz), sosyal medya ile birlikte ünlü olanları (Pucca, Allahcc) vb kişileri ya da programları (kingodisco) anlık olarak takip edebiliyorlar, onlarla görüş alış verişinde bulunabiliyorlar. Bu da aslında Twitter’ı giriş cümlemdeki ‘Facebook’ta özenenler’ kısmına doğru adım adım götürüyor. Twitter kullanıcı tipleriyle ilgili çok güzel detaylar içeren yazılar ve görüşler mevcut, bu konuda geçtiğimiz günlerde 41?29! tarafından yayınlanan 140 harften karakter tahlili ve Mümin Erakbaş tarafından yayınlanan Twitter Kullanıcı Tipleri yazılarını okuyabilirsiniz.

Bu yazdıklarımın hepsinin ötesinde Twitter’ın ya da genel olarak internetin bir iletişim kanalı olma özelliği var değil mi? Özellikle Twitter’ın bu özelliğini orta doğudaki devrimler esnasında, ülkemizde ise Van depremi süresince haber verme ve haber alma kaynağı özelliklerini bize yansıtmasıyla gördük.

Bu dönemler içerisinde yayılan mesajlar (Twitter’ın) gerek dünya gündeminde gerekse ülke gündeminde trending topic olarak öne çıktı.

Yani Twitter’da belirli saatler içerisinde binlerce ince aynı temayı içeren konuşmalar yaptı. Gündemi belirli bir konu üzerinde sabit tutmaya çalıştı.

‘Bir düşünce gösterme aracı olarak sosyal medya’ başlıklı yazımdaki ‘Sosyal medyanın kullanıcısına sunduğu en büyük özelliği her kullanıcının ulaşabildiği çevre doğrultusunda kendince özgür bir medya kanalı olabilmesidir.’ cümlemle sosyal ağların kişilere kendi medyasını oluşturma niteliğini verdiğini söylemiştim.

Yani kullanıcı o anki gündemde olan konuyu kendi takipçileriyle olumlu, olumsuz görüşlerini tweet içine yazıp ardından paylaşarak onların da aynı konuyu görmesini kolayca sağlayabilir.  Aynı geleneksel medyadaki haber başlıkları gibi. Gün içerisinde sabah gazetelere bakın, öğlen radyoda haberleri dinleyin, akşam TV’de haberleri izleyin günün öne çıkan haberlerini her kanal üzerinde aynı başlık ama farklı içeriklerle görebilirsiniz. Gelenekse medya hakkında Gündem Bombardımanı başlıklı bir yazı yazmıştım. Elbet 2 günü eşit olanlar ziyandadır ama bu haber alma konusunda aynı değil, bir gün ana manşetten giren haber 2. gün kendine yayın içerisinde yer bulamıyorsa bu medyanın bizim konuyu daha kapsamlı öğrenmemizi engellemesinden, suni gündemler üzerinde bizi oyalamasından başka bir şey değildir.

Gel gelelim sosyal medyanın yıldızı Twitter’ın manşetlerine her hafta birçok sitede Twitter’da geçen hafta ne konuşuldu diye infografikler yayınlar. Bunlar hafta içerisinde trending topicleri içeren bir araştırmadır. Ama durum şudur ki; herhangi bir sözlük saldırısı, bir markanın seeding çalışması, bir takımın taraftar hareketi, bir ünlünün yaptığı saçma sapan bir açıklama hatta x ünlüsünün oğlunun doğum günü bile ülkemizde trending topic olabilmektedir. Bu da kişilerin özgün düşüncelerini paylaşmaktan öte bir sürü psikolojisi içerisinde hareket ettiğinin, yaratılan suni gündemin içinde kaybolduğunun ve muhtemelen ertesi gün hatırlamayacağı bir konu için bir gün öncesinde boşuna vakit harcadığının bir göstergesidir. İşte diğer milletler twitter üzerinden devrimler yapar, ülkelerini kurtarır, bizse ancak geyik yapar suni gündemler içinde zamanımızı kaybederiz, kayboluruz, sonra bununla sosyal medyanın gücü diye anca egolarımızı avuturuz.

Neyse; bu yazım bir sonuca bağlanmayacak, bunu ben de anladım ama ne diyeyim içimden kendimce laf salatası yapmak geldi. Artık; anlayana!

Benzer Yazılar:

1. Bir Düşünce Gösterme Aracı Olarak Sosyal Medya
2. Sosyal Medya ve Kriz Yönetimi
3. Sosyal Medya Uzmanı’nda Olması Gereken Nitelikler

Gökten düşen her kar tanesi, dilimden düşen duaların her harfindesin.

Yanımda olması en çok istenilenken,

Bensizliğimde olan her şey sensin…

Erdal Erdoğdu/ 16.01.2012/ İstanbul

Benzer Yazılar:

1. Bahardan taç
2. Ne mutlu, hayatı yaşatmasını bilenlere…
3. Korku!

Ben genç yaşıma karşın belli başlı rahatsızlıklar geçirdim, ameliyat oldum. Yaklaşık son 3 aydır da çeşitli rahatsızlıklarla uğraşıp duruyorum. Doktorlar psikolojik ya da stresten deyip geçiyorlar. Bana öğütlerde bulunuyorlar, bende her ne kadar elimden gelmese de onları dinlemeye çalışıyorum. Çok dua ediyorum, ne mutlu ki elim ayağım tutuyor, ayaktayım, nefes alıyorum ve kalbim hala atmaya devam ediyor diye.

Kimi zaman öylesine insanlarla karşılaşıyorum ki kimisinin bazı uzuvları yok, kimisi dışarıdan öylesine sağlam ama içlerinde öyle bir hastalık onları adım adım büyük sona götürüyor. Bu yüzden hayattan dersler çıkarmayı çok seviyorum ve elimden geldiğince uygulamayı da. İnandığım inanç sistemi bu dünyanın bir imtihan dünyası olduğunu ve imtihanların türü ne olursa olsun her zaman sabrı ve sonra hamd ve şükretmeyi öğütlüyor.

Zenginken herkes yardım edebilir ama darlığa düştüğünde? Sağlıklıyken herkes dua edebilir ama rahatsızlıkta?

Ben bu karamsarlığı bel fıtığı olduğum zaman çok yaşamıştım, niye ben diyordum, çünkü 23 yaşındaydım ve yolda yürürken topallamak zoruma gidiyordu. Ama sabrın sonu selamet oldu. Derdi veren dermanı da verdi! Geçtiğimiz günlerde bir arkadaşımla sohbet ederken, hastalığın genci yaşlısı yok artık, aynı ölümde de olduğu gibi. O yüzden gençken de en az ihtiyarlıkta olduğu gibi kollamak lazım kendimizi gibi bir cümle kurdum geçmiş tecrübelerime istinaden.

Bugünse başıma farklı bir olay geldi. Sabah iş yerime gittim, asansörle yukarı çıktım ve 6. katta asansörün kapısını açtığımda kapının açılmadığını gördüm, koridorumuz baya bir karanlıktır, biraz zorladım kapıyı ve o esnada asansörün ışığıyla yerde birinin olduğunu gördüm. Nasıl korktuğumu anlatamam, asansörden inip apartmanın ışığını yaktım, karşı ofisin ve bizim ofisin zillerine basıp, çığlıklarla herkesi dışarı çıkarttım. Yerde yatan kişi karşı ofisimizde çalışan bir ağabeyimizdi. Onu öyle yerde görünce elim ayağım nasıl boşaldı anlatamam. Sonra bizim ofistekilerin yardımıyla ağabeyi düzelttik, bir müddet sonra ayıldı. Dediğine göre rahatsızmış, başı dönmüş ve yere yığılmış. Muhtemelen tansiyonu da düşmüştü.

Yaşı 35 civarlarında. Görseniz civanmert, bıçkın delikanlı. Ama bir an işte! Küçük bir baş dönmesi belki tansiyonun düşmesi nelere gebe? Orası ofisin önü olmasa kuytu bir sokak olsa, saat sabah 9 değil, akşam 10 olsa ve oracıkta düşüp bayılsa? Se – sa bunlar belki olasılık ekleri ama hayatta böyle olasılıklara meydan okuyarak yaşamıyor muyuz? O yüzden dikkatli olmak lazım arkadaşlar. Sağlık şakaya ya da ihmale gelmez.

Ne demiş üstad; ‘dün geçti, bugüne bak, yarının var mı, gençliğine güvenme, ölen hep ihtiyar mı?’

Ölüm ölene kurtuluş belki!

Ama hastalık sadece size hastalık değil.

Ve unutmamak lazım; hastalık da hayata dahil çünkü hastalananlar hala hayatta…

Sağlığınızın yerinde olacağı nice güzel günler, geceler dilerim. Sağlıcakla kalın!

Benzer Yazı Yok.

Sabahleyin gazetelerin Aralık ayı aylık tirajlarını incelerken aklıma bir soru takıldı. Acaba gazetelerin sosyal medya tirajları ne durumdaydı. Çünkü satış tirajları hakkında her zaman bir çok söylenti konuşulur, hani şu gazetelerinin kimilerinin bedava dağıtıldığı kimilerinin ise çeşitli satış organlarınca satışının yapılmak istenmemesi gibi, bunlar kimi zaman gerçektir kimi zaman ise asparagas.  Peki ya gazetelerin online taraftaki okunma, takip edilme, paylaşılma oranları nasıl? Çünkü; kendime baktığımda öğrencilik yıllarımın başlarında her gün 3 gazete alırken (zaman, radikal, -taraf,sabah,hürriyet,milliyet/1- ) son 2 yıl içerinde her sabah 10-12 gazeteyi hızlıca göz atıyorum sadece istediğim ya da gezinirken ilgimi çeken yeleri okuyordum, okumaktan öte bunu paylaşıyorum.

Aylık Çoğul Ziyaretçi Sayısına Göre

1. Hürriyet Gazetesi       78 M.
2. Milliyet Gazetesi         73 M.
3. Gazete Vatan             43 M.
4. Haber Türk Gazetesi   35 M.
5. Sabah Gazetesi          25 M.
6. Fanatik Gazetesi         16 M.
7. Posta Gazetesi           7.8 M.
8. Zaman Gazetesi         6.3 M.
9. Radikal Gazetesi         6.3 M.
10. Akşam Gazetesi          5.2 M.

İlk gördüğünüz  görselde gazete satış tirajları ortalama olarak günlük ortalamaları vermekte. Yukarda gördüğünüz rakamlar ise aynı gazetelerin web sitelerine gelen aylık çoğul ziyaretçi sayılarını. Tabi arama motorları üzerine yapılan uygulamalar bu rakamlarda büyük etkisi vardır. Bunun ötesinde video kanalları, ünlülerin fotoğraf albümleri gibi basımı yapılan gazetelere konulamayan içerikler bu total ziyaretçi rakamlarında etkili. Yani hurriyet.com’a gelen 78 milyon kişinin hepsi Hürriyet Gazetesini ya da oradaki değerli yazarların günlük makalelerini okumak için gelmiyor. Ama yazarlar için bir arşiv niteliği taşıması, yazılar, yazarlar içerisinde arama imkanları sunması, ücretsiz oluşu, yorum yapılabiliyor olması gibi özellikler gazetelerin web sitelerinin ziyaret edilmesini gidip gazeteyi almaktan daha cazip kılıyor. Bu da gazetelerin basım-satım konusunda zor durumda bırakıp internete yatırım yapmaya, bu kanalı güçlendirmeye yönlendiriyor. Mesela bu doğrultuda geçtiğimiz dönemde katıldığım bir söyleşi de Radikal Gazetesi’nin gelecek zaman içerisinde basıma son verip, sadece online ve ipad gazetesi olarak hayatına devam edeceğini duymuştum. Bu konuda siz neler söylersiniz, gelecek nelere gebe?

Gazeteler Facebook Takipçilerine Göre Sıralama

1. Milliyet Gazetesi 268.807 Kişi – 7.546 Etkileşim
2. Zaman Gazetesi 178.806 Kişi – 2.797 Etkileşim
3. Haber Türk Gazetesi 158.860 Kişi –  7.676 Etkileşim
4. Fanatik Gazetesi 135.144 Kişi – 2.311 Etkileşim
5. Gazete Vatan 123.763 Kişi – 3.011 Etkileşim
6. Hürriyet Gazetesi 113.699 Kişi – 6.379 Etkileşim
7. Sabah Gazetesi 96,269 Kişi – 6.184 Etkileşim
8. Radikal Gazetesi 72,658 Kişi – 5.081 Etkileşim
9. Fotomaç Gazetesi 51,591 Kişi – 1.365 Etkileşim
10. Sözcü Gazetesi 51.473 Kişi  - 723 Etkileşim

Buradan çıkarılacak sonuç kesinlikle sayfa takipçi sayılarının büyüklüğünden öte o sayfalarda etkileşime giren insanların sayısının oransal olarak fazla olmasıdır. Yani; 72.678 kişilik Radikal Gazetesi sayfası 268.807 kişilik Milliyet Gazetesi sayfasından çok daha değerlidir. Çünkü birinde yaklaşık %3’lük bir etkileşim diğerinde ise yaklaşık %8’lik bir etkileşim var. Siz facebook’tan hangi gazeteleri neden takip ediyorsunuz? Sevdiğiniz için mi, facebook önünüzde açıkken anlık haberlerini takip etmek için mi ya da çok farklı bir düşünce olarak statü ve gizli mesaj sembolü olduğu için mi?

• Gazeteler Twitter Takipçilerine Göre Sıralama

1. Haber Türk Gazetesi 251,569 Kişi
2. Radikal Gazetesi 72,571 Kişi
3. Taraf Online 36.422 Kişi
4. Sabah Gazetesi 30.611 Kişi
5. Zaman Gazetesi 19.356 Kişi
6. Star Gazetesi 9.327 Kişi
7. Posta Gazetesi 8.746 Kişi
8. Bugün Gazetesi 4.269 Kişi
9. Akşam Gazetesi 3.846 Kişi
10. Fanatik Gazetesi 3.114 Kişi

Twitter takipçi sayıları ise bize farklı bilgiler verebilir. Burada gazetelerin hedef kitle özelliklerine değinmek gerekebilir. Sosyal medyayı bilen kişiler Twitter kullanıcılarının farklı özellikler taşıdığını bilirler. Onu da söyle bir cümleyle açıklarlar; ‘Facebook’ta özenenler, Twitter’da ise özenilenler vardır’. O yüzden ana akım gazeteler için ben kendi adıma Twitter takipçi sayılarının daha önemli olduğu kanısındayım. Birde Radikal Gazetesine dikkat ederseniz hem twitter hem de facebook’ta ne kadar eşit sayıda hedef kitleye hitap ettiğini görürsünüz. Bu gazete okurlarının kullandıkları ağlarda gazetelerine ne ölçüde değer verdikleriyle de eş anlamda.

Alexa Sıralamasına Göre (Türkiye Sıralaması)

1. Milliyet Gazetesi            7.
2. Hürriyet Gazetesi           8.
3. Haber Türk Gazetesi      12.
4. Sabah Gazetesi             17.
5. Gazete Vatan                29.
6. Haber Türk Spor           55.
7. Fotomaç Gazetesi          67.
8. Zaman Gazetesi            76.
9. Posta Gazetesi               81.
10. Radikal Gazetesi            89.

Alexa sıralaması ise gazetelerin ziyaretçi sayıları ve popülerlikleri ile bağlantı olarak Türkiye’den ulaşılabilen tüm siteler içindeki yerini veriyor.  Burada beni hem şaşırtıp hem mutlu eden konu ilk 100’de 10 tane gazetenin ismime ulaşabilmiş olmam. Çünkü emin olun ilk 100’de birçok gazetenin önünde farklı içerikli hatta illegal içerikli siteler var. Bu da bize bir nebze de olsa halkımızın interneti ne amaçlı kullandığını  gösterebiliyor.

 Bu son grafiğimizde ise Hamza Şamlıoğlu ’ndan aldığım bilgiye göre. Gazetelerin internetteki magazinsel değerlerini görebiliyormuşuz. Magazinsel tabirimi mazur görün, bundan kastım gazetelerin içeriklerinin internet üzerindeki paylaşılma ve konuşulma oranları. Burada da Milliyet ve Hürriyet in aynı çoğul ziyaretçi sayılarında olduğu gibi bir üstünlüğünü görüyoruz.

On binlerle ya da yüz binlerle telaffuz edilen basım ve satım oranlarına karşın, milyonlarla ifade edilen okunma ya da gazeteyi çok kısa sürede milyonlarla etkileşime sokabilecek bir yayılım ve paylaşım hızı.

Benzer Yazılar:

1. Bir Düşünce Gösterme Aracı Olarak Sosyal Medya
2. Sosyal Medya/Dijital Medya Ajanslarının Sundukları Hizmetler
3. Sosyal Medya Uygarlığında Pazarlama İletişimi

Erdal Erdoğdu/İstanbul/ – 07/01/2012 00.50

Benzer Yazılar:

1. Bahardan taç

Kim demiş denizden uzakta martı,

Bir yürekten uzakta sevgi yaşamaz diye?

 Sen beslemeyi bildikçe martı da yaşar, umut kesilmiş bir sevgi de!

Ne mutlu, hayatı yaşatmasını bilenlere…

Erdal Erdoğdu/ 05.01.2011/ İstanbul

Benzer Yazı Yok.

Neşe’ciğim Selamlar;

Öncelikle arkadaşlarımıza kendini tanıtabilir misin?

Bendeniz Neşe Bektaş. Kocaeli üniversitesi İletişim Fakültesi mezunuyum. Tühöp’un yönetici kadrosunda başkan yardımcılığı görevini yürütmekteyim. Aynı zamanda Hayal Akademisi Yeni Nesil Marka İletişimi Ajansı’nda çalışmaktayım. Bu alanda eğitim aldığım için ve eğitim aldığım alanda çalışma imkanım olduğu için kendimi en mutlu insanlar arasında sayıyorum ve ileride mezun olacak ya da yeni mezun arkadaşların da aynı mutluluğu yaşaması için bu platform içerisinde yer alıyorum.

Çünkü hayat sevmediğin, mutlu olmadığın bir işi yapmak için çok kısa…

Tühop Nedir?

2010 yılında faaliyete geçen Türkiye Halkla İlişkiler Öğrencileri Platformu, Türkiye’nin bütün iletişim fakültelerinde geniş bir şekilde yayılma imkanı bulan,  her halkla ilişkiler bölümü öğrencisinin bu platformda kendisine göre bir şeyler bulabileceği, akademik bilgilerini uygulamaya geçirebileceği, kendini geliştirmek isteyen her halkla ilişkiler bölümü öğrencisinin kolayca dahil olup kendisini yeniden keşfedebileceği, sektör uzmanlarının ve akademisyenlerinde yer aldığı Türkiye’nin en büyük halkla ilişkiler öğrencileri platformudur.

Tühop Neden Kurulmuş ve Hangi Amaçla İlerlemektedir?

Türkiye Halkla İlişkiler Öğrencileri Platformu, halkla ilişkiler bölümü öğrencilerinin teoride almış oldukları eğitimlerini pratik olarak uygulamalarına teşvik etmek, eğitimlerine destek vermek ve proje hazırlamaları için gerekli motivasyonu sağlayıcı etkinlikler planlamak, örgütlü ve meslek koruyucusu öğrenci topluluğu yaratmak için kurulmuştur. Topluluk vizyon olarak 10.000’den fazla üyesi olan, büyük şirketler ve sivil toplum örgütleriyle işbirliği içerisinde faaliyetler yürüten ve üyelerini bu kurumlarla bağlantıda tutan büyük bir topluluk olan PRSSA’nın Türkiye ayağı olmayı kendine hedef edinmiştir. Topluluk misyon olarak şu an halkla ilişkiler bölümü öğrencisi olan fakat gelecekte yetenekli ve deneyimli iletişimci olma yönünde gayret gösteren halkla ilişkiler öğrencilerine destek olan referans halkla ilişkiler öğrenci platformu olmayı belirlemiştir.

Halkla ilişkiler ya da iletişim öğrencileri neden Tühöp içerisinde yer almalı?

Türkiye Halkla İlişkiler Öğrencileri Platformu’nun yönetici kadrosu yeni mezun olmuş, sektöre yeni atılmış gençlerden oluşmaktadır. Şu an Zego İletişim Stratejileri Merkezi’nde çalışmakta ve Tühöp Başkanı olan Ali Yıldırım ve Staj ve İletişim Koordinatörü olarak yönetici kadro içerisinde yer alan şu an Zarakol Digital’de marka içerik yöneticisi olarak çalışan Erdem Baltacı buna çok iyi iki örnek. Biz genç ve gerçekten bu işe gönül vermiş bir ekibiz ve dileğimiz odur ki halen öğrenci olan ya da yeni mezun olmuş arkadaşlarımızın platformumuz içerisinde yer almasıyla daha güçlü hale gelip, yolumuzda emin adımlarla ilerleyeceğiz. Öncelikle üniversite koordinatörleri seçmekle başlayacağız ve hemen ardından üniversite eğitim etkinliklerimiz, aylık kahve sohbetlerimiz, ajanslar ve öğrencileri bir araya getiren ajans tanıtım etkinlerimizle platform üyesi arkadaşlarımızla bir araya gelmeye başlayacağız. Arkadaşlarımız bu heyecanı bizimle paylaşmak için Tühöp içerisinde yer alabilirler.

Arkadaşlarımız Tühöp’a nasıl ulaşabilirler?

Bu noktada arkadaşlarımızdan ilk beklediğimiz şey, üniversite temsilcisi olmak isteyen arkadaşlarımızın mini bir CV ile  ya da üniversitesinde Tühöp profesyonellerini eğitime çağırmak isteyen arkadaşlarımızın üniversite ve etkinlik içeriği bilgileri ile bize ulaşmalarıdır. Bunun yanında tüm genel görüşleri ile aşağıdaki sayfalarımızın iletişim bölümünden bize ulaşabilirler. 

Tühöp Web sitesi

Tühöp Facebook Sayfası

Neşe bilgi paylaşımların için ben kendi adıma sana çok teşekkür ederim. Umuyorum ki planladığınız yolda başarılı şekilde emin adımlarla yürürsünüz.

Rica ederim Erdal. Tühöp’u anlatmamıza yardımcı olduğun için asıl ben sana teşekkür ederim. Bir kez daha aramıza hoş geldin.

Benzer Yazı Yok.

Yaşadığım sürece hiç mutlu olmadığım kadar mutlu olduğum günler de oldu, hiç üzülmediğim kadar üzüldüğüm günler de! 2011 bana başarılar da yaşattı başarısızlıklar da! Çok sevinçler yaşadım ama hiç bu kadar üzüldüğümü de hatırlamıyorum dersem yeridir.

Aslında güzel başlamadı 2011, daha ilk gününde ne kadar zor geçeceğini göstermişti. İlk 25 gün felaketti mesela ta ki 26. gününü sonradan bana verilen bir hediye olduğunu öğrendiğim bir gün olarak yaşayana kadar. Doğum günümde meğersem şimdiye kadar aldığım en güzel hediyeyi almışım.

20 yıllık eğitim hayatımın en güzel, en mutlu sömestr tatilini 2011’de yaşadım.

Sonra son dönem başladı.

Lisans eğitimimin son senesindeydim ve artık İzmir’den İstanbul’a dönecektim.

İlkbahar hiç böylesine bahar olmamıştı sanki daha önce. Açan çiçekleri buketleyip bir köşeye kaldırmak istedim ilk kez. Mutluydum, her güne mutlulukla başlayıp, her geceye gözümü rahatlıkla yumuyordum.

Zaman su gibi akıp geçiyordu.

Eğitim hayatımda başarılıydım ve bu başarı beni güzel yerlere götürüyordu.

Bu senede yine İzmir Blog Yazarlarıyla etkinlikler yaptık.

Bir niyetle başladığımız Likemind İzmir Buluşmalarına devam ettik, Haziranda sonlandırdık.

Bölümümüzün etkinlik takımı olan Şapka Takımıyla Sosyal Medya Uygarlığında Pazarlama İletişimi etkinliğini gerçekleştirdik. İlan ve afişlerde sponsorların yanında adımın yer alması gerçekten benim için büyük mutluluktu. Merak etmeyin etkinliğe sponsor olmamıştım sadece yaptığım büyük katkıdan dolayı adımı oraya yazdılar.

İkinci dönemle birlikte eğitim hayatımıza Necla Zarakol gibi usta bir isim danışman hoca olarak girdi. Aslında ilk geldiğinde sonradan patronum olacağını ben dahi tahmin etmiyordum. İşte kader, kısmet!

Hızla geçen günler, beni yavaş yavaş İstanbul’a ve tüm sevdiklerime kavuşturmak için geçiyordu her gece yatmadan önce ettiğim uzunca dualarla.

Bu arada daha öğrenciyken, okulda reklamcılık dersinin konuğu olarak dersler anlatma fırsatım oldu.  (bakınız) Her ne kadar ödül alamasam da hem Türkiye Halkla İlişkiler Derneği’nin hem de Reklamcılık Vakfı’nın yarışmalarına katılmak, o heyecanları yaşamak çok güzeldi.

Öğrencilik hayatı içerisinde yapılan işler insana büyük tecrübe kazandırıyor. Bu doğrultuda bende arkadaşlarımla birlikte çalıştığım Ege Orman Vakfı, SHÇEK İzmir, Dalan Kimya için hazırladığımız gerçek projelerden çok şeyler öğrendim.

Bir şekilde haziran ayına gelmiştik ve ben finallerimden ve finallerimin iyi geçmesinden öte 10 Haziran’ı bekliyordum. Nitekim öyle de oldu, son sınava girmemin ardından soluğu İstanbul’da almıştım. 10.06.2011 Cuma ise bir insanın kelimeleriyle anlatamayacağı, sadece yaşayarak hissedebileceği bir güzellikteydi.

Okul bitmişti ama daha notlarım bile açıklanmamıştı ki yeni mezun biri için fazla iyi sayılabilecek şekilde bir ajans başkanından davet alıp ve bir anda kendimi Zarakol İletişim Hizmetleri’nin Digital ekip kadrosunda bulmuştum. Emin olun mezuniyete gittiğiniz zaman herkesin gözü üzerinizde oluyormuş ki mezuniyetimin gecesi 00.00’dan sonra ilk maaşımın yatması da ayrı bir mutluluktu. Umarım sizler de yaşarsınız.

Haziran’ın kısa özetini geçeyim;

Likemind İzmir bitti, Lisans eğitimim bitti, İstanbul’a ve sevdiklerime kavuştum, 10.06.2011 günü ve gecesi yaşandı, Zarakol Digital’de işe başladım, Mezuniyet gecem oldu mezun oldum, ilk maaşımı aldım!

Diğerlerine göre fazla iyi geçen bir ay olmuş!

Haziranla birlikte başlayan yaz ayları da aynı güzellikte devam etti diyebilirim. İş hayatı ilk başlarda sıkıcı ve zordu ama insan alışıyor bazı rutinlere. Bu arada Zarakol Digital ekibindeki değerli arkadaşlarıma teşekkür etmezsem olmaz. Erdem Baltacı, Hamza Şamlıoğlu, Muratcan Şahinoğlu, Murat Karakaş, Burçak Yıldız, Hande Çıkrıkçı…

Ama onca günün içinde benim için çok özel olan ve hep öyle kalacak bir gün var. Temmuz ayının sonu… Şimdiye kadar yüzlerce kez yemek yapıp, sofralar hazırlayan ben için de hiç yaşanmamış bir heyecan ve hep hatırlanacak, rüyalarda görülecek bir gün oldu.

Hani dini bayramlar vardır, milli bayramlar vardır, anlayacağınız 2011 içerisinde benim çokça bayramlarım oldu.

2011’de çok güzel yerlere gittim aslında birçoğuna daha önce defalarca gitmiştim.

2011’de çok lezzetli yemekler yedim aslında birçoğunu daha önce defalarca tatmıştım.

2011’de hayatımda hiç yazmadığım kadar güzel cümleler kurduğumu şimdi onları okudukça daha iyi anlıyorum.

2011’de aldığım mesajların beni ne kadar mutlu ettiğini size kelimelerle anlatamam.

2011’de izlediğim kadar film hiç izlemedin, şarkıları böylesine hissederek dinlemedim.

 Mutluydum değil mi?

Ta ki Ramazan bayramına kadar…

İnsanoğlu çok dikkatli olmalı, kendi kem gözünden bile kendini korumak için dualar etmeliymiş ben bunu da bu sene içerisinde anladım.

Nazar varmış, duadan asla vazgeçmemek lazımmış, kimi zaman sabır insanın içinin içini yemesiymiş.

(Bu aralarda bir tarihte Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitü’sünde Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi üzerine yüksek lisans eğitimime başladım)

 Yaşadığım o günleri hep hatırlayacağım.

20 Kasım 2011 gününü hep hatırlayacağım.

İnsan yaşadıkça neler görüyor. Allah’ım herkesi gerçekten beterinden saklasın. Kimseyi kendine düşman edip kendine küstürmesin. Aldığı nefesi aldığına pişman etmesin.

Hani derler ya; ‘büyük derdin olduğunda Allah’a dönüp, Allah’ım benim büyük derdim var deme, derdine dönüp, benim çok büyük Allah’ım var’ de diye ama inanın insan kimi zaman Rabbine karşı gerçekten çok nankörleşiyor.  

İniş, çıkış, başarı, başarısızlık, sevgi, nefret, özlem, hüzün, mutluluk, keder, lezzet, dostluk, ayrılık, dua, sevgi, saygı, güzellik, bahar, saygısızlık, merhamet hepsine ve dahasına olan ‘aşk…’ !

İşte öyle; sonrasında iş hayatımla ilgili güzellikler devam ediyor, daha da devam edecek, napalım kendimizi işimize gücümüze verip oyalayalım bari değil mi?

Bu arada Bahçeşehir Üniversite’si İLEF Kriz İletişimi dersinde anlattığım dersi de hep hatırlayacağım. Ama 2012′de eğitimlerimizin de devamı gelecek.

Yine şair diyor ya hani; ‘hatırlamak evvelinde unutmayı saklar, ben seni bir an olsun hatırlamayacağım’ diye bende aslında aynen öyleyim, bu koca sene içerisinde yaşadığım her şeyi bir an olsun aklımdan çıkartmayacağım.

2011, yaşanılanlar, yaşatanlar ve tüm duygular hepinize teşekkürler, büyüyorum sizinle!

Ama inşallah 2012 bu kadar yüklenmez üzerime.

Bu vesileyle hepinize iyi seneler dilerim…

Benzer Yazılar:

1. Dile kolay 4 yıl…
2. 2010 – 2011 Blogsal Sosyal Sorumluluk Kampanyam
3. Bana ben olmayı öğreten tüm öğretmenlerin gününü kutlarım!

Benzer Yazı Yok.