Offline Etkinliklerin Online Yayınında Müzik Telifi Sorunu

Artık neredeyse tüm dijital platformlar üzerinde telif hakları noktasında çeşitli yaptırımlar uygulanıyor. Özellikle müzik eserlerinde ya da herhangi bir yayıncıya ait olan video içeriklerinin izinsiz olarak kullanılması durumunda youtube ya da facebook eş zamanlı olarak kısıtlamalar yapabiliyor.

En çok rastladığımız kısıtlamalar, müzik eserlerinde ses kısma ya da bir yayıncıya ait eserlerin yayın kısıtlaması yapılması olsa gerek.

Geçtiğimiz günlerde yaptığımız bir açılış etkinliğini eş zamanlı olarak sosyal medya kanallarımız üzerinden de yayınlıyorduk. Canlı yayın esnasında ortam müziğine hem youtube hem de facebook üzerinde eş zamanlı olarak telif atıldığını gelen bildirimler ile fark etmiş olduk. Böylelikle offline bir etkinliğin online yayınının da müzik telifi kısıtlaması ile karşılaşılabileceğini eş zamanlı olarak yani (yani program bitip de kaydın kanalları düşmesi ile değil) online yayın esnasında şahit olduk. Canlı yayınımızın belirli bir kısmı sessiz şekilde yayınlandı.

Bu demek oluyor ki markalar bundan sonraki süreçte yapacakları etkinliklerde de kullanacakları müziklere dikkat etmeleri gerekiyor ve muhtemelen yakın gelecekte “markalara hak sahipleri tarafından siz şu etkinliğinizde bize ait olan şu müzikleri kullanmışsınız” şeklinde tebligatların da gelmesi yakın gibi gözüküyor.

Ama bu noktada da sıkıntı yaşamamak için fark ettiğimiz bir püf nokta da şöyle oldu, eğer müzikler ortam sesi ile birlikte arka planda çalar ve ayrıştırılamaz nitelikte olursa yani ortam sesi müziğin üstünde olursa sanki telif problemi ile karşılaşılmıyor.

2019 yılı 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklam Filmleri

8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü için markalarımız yine güzel işlerin altına imza attılar. Ben de 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü için markalarımızın çektiği reklam filmlerini sizler için bir araya getirmek istedim. İşlerin hepsi birbirinden güzel, emek harcanmış işler ama içlerinde diğerlerine göre daha hoşuma giden ya da daha iyi bulduklarım var. Ama öncelikle dikkat çeken husus videoların çoğunda artık başlıklar #hashtag olarak atılmış. #beraberyürüyelim #bizyokuz #birlikteayaktayız #basarınıncinsiyetiolmaz #duruşunyeter #eğitimhakkıtartışılmaz ile markalar kitleleri bu konu hakkında paylaşım yapmaya davet ediyor ya da montitoring yaparken videoların ne kadar paylaşıldığını daha hızlı takip etmek istiyorlar. 🙂

  • Reklamlarda öne çıkan söylem Eşitlik. Doğru seçilmiş bir tercih.
  • Bence farklılık ve söylem bakımından en iyi iki reklam filmi Kığılı ve Alfemo’nun filmleri, ikisi de kadın onu yapabilir bunu yapabilir demekten öte anlamlar taşıyorlar, kurguları da başarılı işler.
  • LC Waikiki’nin işi de kadın onu yapabilir bunu yapabilir ya da kadın onu yapsın bunu yapsın demekten çok öte, herkese, beyler siz de bizim gibi imkan verin, fırsat verin onlar zaten yaparlar diyor. LC Waikiki’yi reklamda verdiği istihdam verileri için tebrik etmemek elde değil. Umarım tüm markalara örnek olur. Diğer taraftan bu reklam, 8 Mart’a özel bir iş olmasından öte daha çok marka reklamı kokan bir iş. Filmin girişindeki LC Waikiki girişi, markayı ana obje haline getirmiş.
  • Opet reklamı ise jingle/metin olarak diğerlerinden ön plana geçiyor. Herkesin bildiği ve sevdiği Kadınım isimli şarkının uyarlamasında müzik akarken ben.. kelimesinden sonra verilen sus, otomatik olarak zihinde ben kadınım.. şeklinde tamamlanıyor, bu şekilde de reklam filminin adı ortaya çıkıyor.
  • DeFacto’nun işi ise tam bir bütünlük içinde. Yine yapar ederden çok uzak durup kadının soyut özelliklerindeki somut değerleri üzerinden mesajı çok güzel bağlamış.
  • Finish Türkiye’nin reklamı da bana beni hatırlattı. 🙂
  • Flo da başarılı bir işe imza atmış, özellikle “Emeğin Cinsiyeti Yoktur” sloganı işi hem güzelleştirmiş hem de farklılaştırmış. Aslında onlar da bir hashtag belirleseler ve reklamda kullansalar çok iyi olurmuş.
  • Yukarıdaki maddelerde hep yapmaktan etmekten bahsettim, çünkü benim zihnimdeki kadının herhangi bir şeyi yapamaması diye bir özelliği yok. Kadın her şeyi yapabilir, yapmıştır, yapmaya da devam edecektir. Tam da bu noktada her ne kadar reklamın başlığı Eğitim Hakkı ile ilgili olsa da zihindeki tüm muğlaklıkları açan film olarak karşımıza Sabancı Vakfı’nın işi çıkıyor. Bugün (7.03.2019) haberlerde çok güzel bir konu vardı.

İstanbul Teknik Üniversitesi Antarktika Araştırma Merkezi Müdürü  Doç. Dr. Burcu Özsoy ve Serbest dalış dünya rekortmeni milli sporcu Şahika Ercümen

Bu haber ve haberdeki kişiler ile Sabancı Vakfı’nın reklam filmini eşleştirince, bize aslında çok söz düşmüyor. Bilmem anlatabildim mi?

Kadın popülasyonun en fazla olduğu sektörlerden biri olan iletişim sektöründe Yaklaşık 10 yıldır iş yapmaya çalışan biri olarak, çalışan bir kadının eşi, geçmişte çalışmış bir annenin evladı olarak markalara ve ajanslara nacizane küçük bir tavsiyem olacak, artık yeter, lütfen önümüzdeki senelerde kadınlar onu yapar bunu yapar düşüncesinden uzak işler yapın olur mu?

Tüm kadınlarımızın 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü kutlu olsun!

Kiğılı 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı TEB 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı Boyner Grup 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı Tuşaş 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı HSBC 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı Lassa 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı Elidor 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı Alfemo 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı Opet 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı DeFacto 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı LC Waikiki 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı Sabancı Vakfı 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı Finish Türkiye 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı FLO 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü Reklamı

Hı Hı, Evet, 25 Kuruşa Hepimiz Birer Reklam Panosuna Dönüşeceğiz

Son günlerde gündemi meşgul eden konuların başında alış veriş poşetlerinin ücretli hale gelmesi ve 25 Kuruşa satılacak olması geliyor. Bir iletişimci olarak bu işe nereden nasıl bir yorum yapacağımı ilk başlarda bilemedim ama üzerinden zaman geçmeye başladıkça bazı şeyler netleşmeye başladı. Bu yazıya bugüne kadar atmadığım tarzda da bir başlık atmayı istedim. Çünkü bu tartışma bana biraz komik geldi.

Biz iletişimciler olarak kendimiz de dahil olmak üzere hedef kitleler içerisinde yer alan bireylerin markanın birer elçisi olması için çalışırız. Bu mantıkla da kişiler, markayı konuşsun, logoyu üzerinde taşısın, sosyal medyada ürün, hizmet ve fikirlerimizi paylaşsın isteriz. Şimdi bir düşünün, çantanıza, masanıza, evinize, dolabınıza bakın ücretini ödeyerek aldığınız kaç ürünün üstünde logo ya da isim yok? Yani ücreti ödemiş olsanız da neredeyse aldığınız tüm ürünlerde markaların ismi ya da logosu muhakkak vardır.  Bu ismi ya da logoyu kimi zaman göğsünüzün üstünde kimi zaman sırtınızda kimi zamanda elinizde taşırsınız. (Hatta kimi zaman o logoyu üzerinde taşımak kişi için bir prestij kaynağıdır)

Şimdi diyeceksiniz ki biz onları isteyerek alıyoruz ama poşetler zorla satılıyor ya da satılmak isteniyor! İş aslında öyle değil, plastik poşet kullanımıyla ilgili olan süreç ne poşet satanlar ne de poşet alanlar tarafından istenilen bir durum değil. Tamamı ile yasal süreçlere dayanan ve asıl amacı zaten markete poşet sattırmamayı, müşteriye poşet aldırmamayı amaçlayan bir proje ile karşı karşıyayız. Her ne kadar eksik olsa da mantıkla düşünüp, poşet kullanımı, çevreye ve ekonomiye zararları vb. çok basit google aramaları ile  durumun önemini çok daha iyi anlayabiliriz.

Bir üstteki cümlede “her ne kadar eksik olsa da” dedim, çünkü çevresel anlamda düşündüğümüz çevreye tek zarar veren şey poşet değil, yazın pikniğe gidip piknik sonrası artıkları toplarken bir poşetin içine koyulan tüm materyalleri düşünün, cam/plastik şişeler, kağıt atıklar, et mamullerinin altındaki plastik malzemeler vb. Eğer hem çevre hem ekonomi düşünülüyorsa bence tüm atıksal malzemeler için benzer bir uygulama ya da muadil uygulamalar geliştirilmeliydi.

Çok iyi hatırlıyorum çocukken, depozitosuz süt şişesi yoktu şimdi neredeyse depozitolu olan yok, eskiden cam şişe kolalar vardı bugünkü gibi küçük değil litrelik şişelerden bahsediyorum, diğer taraftan alkollü içeceklerin şişelerindeki durum ne şu an? Niye firmalar kendi ürün kaplarını geri çağırmıyorlar artık?

Diğer taraftan belediyelerin geri dönüşümlü ürün toplama oranları ne acaba? Kaç binada, kurumda geri dönüşümlü ürün toplama kutuları var? Çöplerden atık toplayan (ortaokuldayken bir Hocam onlar için en iyi çevreciler onlar demişti, hep o gözle bakarım o kişilere) kişiler olmasa çöp atım/arıtma tesislerindeki geri dönüşüm sistemleri ne durumda acaba?

Bu ve benzeri birçok soru zihnimin bir köşesinde dururken gündemimizde 25 kuruşa alışveriş poşeti var, olay birde sadece bazı indirim marketleri üzerine kalmış durumda. Diğer büyük market zincirlerindeki durum ne? Onlar poşetleri bedava mı veriyor yoksa onlardan alışveriş yapanlar 25 kuruşa reklam panosu olmayı çoktan kabul ettiler mi ya da onlar zaten çevreye saygılı kişiler ve hemen bu durumu kabul edip ona göre aksiyonlarını mı aldılar mı? Yine sorular, hep sorular..

Burada iş yine biz iletişimcilere düşüyor, bu poşet olayının taraflarındaki kurum, kuruluş, belediye, bakanlık vb. kim varsa “artık paralı, yasak, bunun yasası var” demek yerine çıkıp, güzel bir bilinçlendirme kampanyası organize edip bu işin faydalarını toplumun her kesimine anlatmak lazım. Yaptık oldu mantığıyla hareket etmek günümüz iletişim toplumunda maalesef çeşitli muğlaklıklara neden olabiliyor.

İstanbul Aydın Üniversitesi PR ATÖLYESİ Öğrencilerinden “MESLEĞİMİN FARKINDA OL!” Kampanyası

Dün akşam facebookta önüme bir video düştü hem hemen izledim hem de şu an Halkla İlişkiler eğitimi alan kardeşimle paylaştım ve izlemesini istedim. Sizler de eğer bu mesleğin öğrencileri ya da uygulayıcıları arasında yer alıyorsanız aşağıdaki videoyu muhakkak izlemelisiniz.

Videoda eli, emeği olan tüm kardeşlerimi canı gönülden tebrik ederim. Ben kısmi bir zamandır (2010’dan bugüne) blogumda iletişim bilimleri özellikle Halkla İlişkiler üzerine yazılar yazmaya çalışıyorum. Nacizane bu sektör içerisinde de işler yapmaya çalışıyor, bu mesleğin ekmeğini yiyorum. Buradan aldığım deneyimle de üniversitelerde öğrenci arkadaşlarımızın ve hocalarımızın misafiri olup arkadaşlarımıza hem nacizane bildiklerimizi anlatıyoruz hem de neredeyse gittiğim her yerde mesleklerine sahip çıkmaları konusunda  tavsiyede bulunuyorum.

Okumaya devam et “İstanbul Aydın Üniversitesi PR ATÖLYESİ Öğrencilerinden “MESLEĞİMİN FARKINDA OL!” Kampanyası”

İşi Uzmanına Bırakmak Lazım – İnternet Reklamcılığı

Sevgili ağabeyim Hamza Şamlıoğlu dün akşam bloguna İşi Uzmanına Bırakmak Lazım başlıklı bir yazı yazmış. Yazının içeriği bizim de merak konularımızdan ve işimizin bir parçası olan SEO konusu ile ilgili olunca hemen girip okumak istedim. Seo dediğimiz konu dijital iletişimin en önemli noktalarından biridir. Yazıyı girip okurken, bitmesine yakın sağ taraftaki reklam alanında

sol tarafta göreceğiniz reklam ile karşılaştım. Google reklam sistemi tarafından sağlanan bu reklam içeriği, geçtiğimiz günlerde Malatya yöresel ürünleri üzerine yaptığım aramalar ve site ziyaretleri üzerine bana gözüküyordu. Bu sebeple doğru reklamdı ve doğru kişiye ulaşmıştı. Dijital reklamcılık da aynı SEO gibi, sosyal medya iletişim faaliyetleri gibi bir bütün düşünüldüğünde dijital iletişimin olmazsa olmazları arasında. Geleneksel reklam işleri ve bütçeleriyle de kıyaslayınca çok daha uygun ve her seviyedeki işletmeye de uygun. Ör: Kayisiiste.com 🙂

Sitedeki iletişim bilgilerinden gördüğüm üzere Malatya Battalgazi’de bulunan bu markamız güzel bir fikirle bu işe girişmiş, Bir e-ticaret sitesi yaptırmış, sosyal medya iletişimi yapıyor, ee üzerine reklam da yapıyorlar. Böyle bakınca bir sıkıntı yok, tebrik eder, başarılarının devamını dilerim. Hatta geçmiş dönemde yazdığım Sosyal Medya İle Yerelden Evrensele İletişim Örneği: Tostçu Mehmet yazım da olduğu gibi bununla gurur duyarım. Çünkü cirosal büyüklüğünü, ticari hacmini bilmesem de Malatya’daki güzel bir ağabeyimin markası bana ulaşıyor ve beni buradaki kuruyemişcilere muhtaç etmeden kendi ürününü satmaya çalışıyorsa bu benim için başarıdır. Ticaretleri bereketli olsun.

Teakolik.com ‘dan çıkıp bir haber sitesine de gittiğimde Kayisiiste.com’un Malatya Köy Peynirli reklamı benimle birlikte geldi. Gittiğim site: Hurriyet.com.tr Okumaya devam et “İşi Uzmanına Bırakmak Lazım – İnternet Reklamcılığı”

Müşteri Çağında Müşteriyi Mağdur Eden Marka Olma Örneği @TEB

2013 yılında çalışmaya başladığım şirket maaş hesaplarımız için TEB – Türk Ekonomi Bankası ile çalışma kararı kaldı. O zaman bu banka ile çalışmaya başladım, 2015 yılında o şirketten ayrılmama karşın yine kredi kartı hesabım, tüm faturalarımın otomatik ödemesi, aracımın hgs geçişi dahil bir çok işlemi o süreçten bugüne TEB üzerinden gerçekleştirdim.

Ama gerçekleştirdiğim işlemlere karşın her ay hesabımdan ekstra ücret kesilmesinden dolayı geçtiğimiz hafta itibariyle otomatik ödemelerim (web sitesi üzerinden), hgs kartım (şubeye giderek) ve kredi kartımı (call center üzerinden) iptal ettirdim. Banka kartımı da iptal ettirecektim ama onu web sitesi üzerinden yaptırabileceğimi düşündüğüm için sonraya bıraktım. Dün de mevcut banka hesap kartımı kapattırmak için TEB internet şubesine giriş yaptım.

19.06.2017 Pazartesi günü defalarca hesap kapama işlemini denemiş olmama karşın sürekli yukarıda ekran altıntısını göreceğiniz hatayı verdi. Bu sebeple ilgili numarayı aramaya başladım. 1, 2, 3, 4, 5, 6… defalarca aradım. Kimisinde 15-16 dakikaya yakın bekledim kimisinde bekleme süresi çok uzun dilerseniz sıranız geldiğinde biz sizi arayalım diye bir sesli not verdikleri için Benim Bankam Beni Arar uygulamalarını kullandım. Ama beni aramamalarına karşın her seferinde aşağıdaki gibi sms attılar. Hat olarak Vodafone kullanıyorum, teyit amaçlı ilgili markadan bilgi alabilirler. Eğer arandıysam ve telefonu açmadıysam yani bana ulaşamadılarsa ben kendilerinden özür dileyeceğim ama çalıştırdıkları yani bu sms’i bana atma yetkisine sahip olan çalışanlar kimse ben onların yalancı ve görevlerini yapmayan çalışanlar olduğundan emin olduğumu söyleyebilirim.

Bana atılan sms’lerin ekran görüntüsü yandaki gibidir ama ben aranmadığıma eminim, (twitterda yaptığım paylaşımlarından ardından genel merkezden arayan kişi, meşgul olduğum için bana ulaşamadığını, ilgili arkadaşların böyle not tuttuğunu söyledi ama telefonumda çağrı bekletme özelliğini kullanırım, telefonum kimseye meşgul çalmaz, gelen çağrıyı ekranımda görürüm)

Bu sms’lerin ardından anladım ki ben bankaya ulaşamayacağım, bu sefer de twitter üzerinden TEB’in resmi twitetr hesabına 2-3 tweet attım. Mention geldi DM geldi derken yaklaşık 6-7 saat sonra saat 16.40 civarında  TEB Genel Merkezden 4441466 numaralı telefondan arandım. Arayan arkadaş sağolsun, gayet ilgili şekilde konuştu, yaşanan aksaklıktan dolayı özür diledi. Daha sonra işlemimin gerçekleşmesi için ben müşteri temsilcisine yönlendirdi. Müşteri temsilcisi arkadaş, önüne düşen bilgilerin benim olmadığımı söyleyerek, işlem yapamayacağını benim daha sonradan tekrar aramamı söyledi, ben de gün boyunca bankaya ulaşmaya çalıştığımı en sonunda genel merkezden aranarak kendisine yönlendirildiğimi bu sebeple kendisinin beni işlemi gerçekleştirebilecek bir kişiye yönlendirmesini rica ettim, o da bir müddet beklettin sonra şu an işlem yapamacağını ama beni geri arattıracağını söyledi ve telefonu kapattı. Bu yazımdan da anlayacağınız üzere tabi ki beni kimse aramadı. Okumaya devam et “Müşteri Çağında Müşteriyi Mağdur Eden Marka Olma Örneği @TEB”

Ajansı İyi Brieflemek

İş yaptığımız sektörün en önemli noktalarının başında, brief vermek, brief almak, alınan briefi iyi anlamak, briefe uygun iş yapmak geliyor.

“Brief nedir diye sorarsanız, brief kısaca, “yapılması istenilen işi iyi şekilde karşı tarafa anlatmaktır.”

Çalışmaya başladığımdan bugüne kadar birçok marka ve bu markalarda çalışan marka temsilcileriyle/yöneticileriyle çalışma iş yapma fırsatı buldum. Bunların içinde çok iyileri de vardı, vasatın altında olanları da..

En çok zorlandığım kişiler, benden istedikleri işi, kendi kafalarında dahi netleştiremeyen, istediği şeyi anlatamayan, bütçesi nedir, süreci ne kadardır, istenilen özellikleri bilmeyen vb. yap getir, yapın getirin bakarız diyenlerdi. Çünkü her şey muğlak!

Benim işimizi anlatırken her zaman verdiğim bir örnek vardır, biz cam bardak satmıyoruz (Elle tutulabilir bir nesneyi satmakla, fikir satmak arasındaki farklar/zorluklar neler?) masanın üstüne koyalım da ürünümüz bu diyelim.

Bizim işimizde biz şöyle bir basın bülteni yazdık gelin aynısını size de yazalım, şöyle bir reklam filmi çektik benzerini size çekelim, yav şu tasarımı yaptık ama marka pek uymadı gelin size verelim, mesela şu web sitesini bir yaptık kı tadından yenmez aynından size de yapalım mı demek pek olmaz!

Bunun yerine biz böyle işler yaptık, bunlardan da şu tecrübeyi elde ettik, size daha iyisini, şöyle farklısını, daha yeni teknolojisini vb. yapabiliriz diyebiliriz.

Ama onun öncesinde markanın size, ben bir lansman yapmak istiyorum, ben şöyle bir sosyal medya yönetimi yapmak istiyorum, web sitemde şu özelliklerin muhakkak olması gerekir, bütçemiz şudur, X zaman süremiz vardır, biz şu şu markaları inceledik, onlardan şu yönlerde farklı olabilirse seviniriz, yapacağımız işin amacı şu, şu an şuradayız bu iş bizi şuraya götürmeli, verilmek istenilen mesajların tonunun nasıl olmasını istediği, bu tonlama ve mesajlarla hangi hedef kitlelerin zihnine ya da gönlüne girmek istediğini anlatması çalıştığı ajansına, danışmanına, uzmanına vb. açık olması gerekmektedir. Hatta biraz da samimi olup, halının altında kir pislik var mı kaldırıp onu da göstermesi gerekir ki, çalıştığı ajans ya da kişi markayı, tanısın, bilsin, öğrensin, benimsesin, içselleştirsin, sahiplensin ve ona göre ortaya en iyi işi çıkarmaya çalışsın. Ekseriyetinde, markaya gelen işe, biraz da “kreatif bi’ şey olmalı”, ‘hmm, güzel ama daha farklı bir şeyler mi denesek”, “hadi şasırtın bizi..” diyen markalar suçu biraz da kendilerinde aramaları gerekmektedir.

 

Sayın Her Şeyi Bilen Senden Daha Çok Bilen Var

Eğitimini aldığım ve yıllardır ekosistemi içerisinde çeşitli ajanslarda markalara hizmet verdiğim halkla ilişkiler ve dijital iletişim sektörlerinde en çok karşılaştığım insan tiplerinin başında “her şeyi bilenler” gelmektedir. Yıllar önce okuduğum yazılardan birinde ya Sevgili Ali Saydam’dı ya da Ali Atıf Bir’di bu tipleri “herbokolog” olarak nitelendirmişti. Ben de naçizane tecrübe kazandıkça, o hocalarımızın ne demek istediğini bugün yavaşça anlıyorum. Geçmiş yazılarımı okuyanlar hatırlayacaktır, ben iletişim bilimlerini doktorluğa benzetirim, okul sıralarındayken size reklamcılık öğretirler, halkla ilişkiler öğretirler, medya planlama öğretirler, bizim zamanımızda yeni yeni doğuyordu ama dijital iletişim öğretirler vb. son sene ya da iş hayatına atıldıktan sonra siz bir ya da maksimum birkaçını seçip naçizane uzmanlaşırsınız, bu durum aynı tıp eğitiminde olduğu gibidir aslında..

Neyse tabi ki herkesin bu işe bakış açısı benimkiyle aynı olmak zorunda değil. Ama yine de ekmeğini yediğimiz mesleğimize, bu mesleğin saygınlığına ve bizden sonra gelecek olan arkadaşlarımızın da bu işi yapabilmesi için bir sorumluluğumuzun olduğunu düşünüyorum.

Her ne kadar eğitim alış şeklimizi tıp eğitimine benzetsem de iş yapış şeklimiz o ya da diğer bilimler mesela öğretmenlik, mühendislik, avukatlık vb. değildir. Bizim işimizde bir mezuniyet yeterliği ya da meslek odası üyeliği şartı olmaksızın herkesin çalışabilme, iş yapabilme, ünvanlarımızı kullanabilme hatta kimi zaman bizlerin üstüne gelerek bizleri yöneten kişiler konumunda bulunma hakkı var.

Bunun bence beş sebebi var,

  • Geçmişte ülkemizde bu işin eğitimi yokken sektöre girmiş kişilerden gelen alışkanlıkla hala bu işin bu şekilde devam ettirilebileceği düşüncesi, (eğer öyleyse 70’e yakın iletişim fakültesinde okuyan binlerce öğrenciyi bugün görmezden gelip, yarın yok saymamız gerekecek)
  • Ajansların/markaların, etkin, yetişkin uzmanlar yerine ucuz iş gücü olsun diye “ne iş olsun, yaparım abicim”cilerle çalışma arzuları
  • “Bizim çocuk yeni mezun oldu, sizin orada bir müddet takılsın..” denildiğinde kıramayan ve en basit bölüm olarak görülen pazarlama, kurumsal iletişim vb. birimlerine yerleştirme yapan patronlar
  • Bu iş için para harcamaya gerek yok, biz kendimiz yaparımcılar
  • Kamu tarafı hakkında ise zaten konuşmak istemiyorum ama marka iletişim tarafını yöneten birimlerin kaçının değil yöneticileri çalışanlarının kaçı bu işi biliyor

Okumaya devam et “Sayın Her Şeyi Bilen Senden Daha Çok Bilen Var”

Yeni Nesil İletişimciler Sektöre Hoşgeldiniz

kreatifÜniversite kayıtları kısmen tamamlandı sayılır ve İletişim Fakültelerinin, Halkla İlişkiler, Reklamcılık, Halkla ilişkiler ve Reklamcılık, Halkla İlişkiler ve Tanıtım gibi benim de öğrencilik yıllarımda sıralarında oturduğum bölümlerin yeni mensupları bu bölümleri kazanıp, kayıt yaptırarak sektöre ilk adımlarını  attılar. “Dur abi, daha öğrenciyiz ne sektörü” diyen arkadaşlarım olacaktır. Onlara da selam! 🙂

Şu an aklınızda kazandığınız bölümler hakkında ciddi soru işaretleri olabilir, bir çoğunuz bu bölümü kazandık ama ne yapacağız diye düşünüyordur, aileleriniz şimdi bizim çocuk ne olacak diye düşünmeye çoktan başlamıştır. Gerek öğrenciyken gerekse iş hayatınız boyunca alışmanız gereken ilk şey, ne iş yaptığınızı ya da yapacağınızı herkese açıklamak olacak.. (Lütfen Okuyunuz: Halkın Gözünden Halkla İlişkiler Mesleği)

O yüzden içiniz rahat olsun siz sadece eğitiminize ve mesleğinize odaklanın. Çünkü emin olun, üniversite sıralarındayken okuyabileceğiniz, iş hayatında çalışabileceğiniz en rahat, keyifli bölümlerin birine adım attınız..

Önünüzde yaklaşık 4-5 sene var. Çok uzun değil mi?  Okumaya devam et “Yeni Nesil İletişimciler Sektöre Hoşgeldiniz”