Geçtiğimiz günlerde ajansta bir stajyer arkadaşla kısa süreli bir muhabbet etme fırsatım oldu.  Ülkemizin önde gelen üniversitelerinden birinde iletişim fakültesinde Halkla İlişkiler Bölümünde 2. sınıf öğrencisiydi ve net olarak gelecekte neler yapacağını bilmiyordu.

Ama ben o malum klasik soruyu sordum; ‘Mezun olunca ne yapmayı planlıyorsun?’ diye.

O da bana ben halkla ilişkiler alanında ilerlemek istiyorum dedi.

Öylese ne güzel doğru bir yerde staj yapmışsın dedim ve ekledim, peki bir reklam ajansına gittin mi daha önce?

Hayır, gitmedim ve gitmeyi de düşünmüyorum dedi!

Buradan sonra konuyu özelden genele taşımak istiyorum. Benim böyle diyaloglarda hep verdiğim bir örnek var. Tıp Fakültesi örneği diyorum buna. Aslında genel üniversite mantığı diye de açıklayabiliriz bunu. Tıp fakültesi öğrencileri 6 yıl boyunca, onlarca farklı
uzmanlık alanında dersler alırlar, iç hastalıkları, kadın hastalıkları, çocuk hastalıkları vb ve 6. Yılın sonunda sadece bir bölümü seçer ve o konu üzerine uzmanlaşırlar. Madem tek bölümde uzmanlaşılacak neden tüm uzmanlıklar ayrı ayrı gösteriliyor. Bunun çok basit bir cevabı var; ‘doktor gibi düşünmeyi sağlayabilmek’. Herhangi bir hastalığın nedenlerini, sebeplerini ayrıntılı olarak düşünebilmek ve teşhis koyabilmek için değil mi? Bu düşünceyi tüm üniversite bölümlerine uygulamak bence mümkün. İşte bu iş ne işimize yarayacak, ben zaten şunu seçeceğim bu dersi niye görüyorum diye düşünmemek lazım.

Bizim işimiz olan ‘iletişim’ tıp kadar önemli ya da zor değil belki (!) ama 4 yıl boyunca halkla ilişkiler, reklam, pazarlama, iletişim, işletme, sosyal bilimler üzerine birçok ders aldırmalarının sebebi ne bizleri ‘iletişimci’ gibi düşündürebilmek. Yani bir iletişimci halkla ilişkileri, reklamı, pazarlamayı, medyayı, sosyal bilimleri bilmeli. Çünkü bunların hepsi birbirine bağlı. Nasıl bir doktor yanlış teşhis koyup hastaya zarar verebilecekse bizler de müşterilerimize ve hedef kitlelere (tüketicilere) zarar verebiliriz. İşte işe başladığımız zaman bu zararı vermemek için üniversite sıralarında kendimizi iyi geliştirmemiz lazım.

‘İletişimciler bilgi toplumunun mühendisleridir’ der Necla Zarakol.

İşte o mühendisliği hakkıyla yapabilmek adına kendinizi biraz farklı ve iyi geliştirmeniz lazım. Ne kadar iyi mi peki?

 Şöyle bir örnek vereyim, mesela Marmara İletişimde Halkla İlişkiler okudunuz, sizinle aynı sene aynı okul ve bölümden 50 kişi mezun oldunuz. Ama aynı sene, Galatasaray’dan 40, İstanbul’dan 30, Ankara’dan 50, Anadolu’dan 45, Okan Üni’den 25, Yeditepe’den 32, İzmir Ekonomi’den 44, Akdeniz Üni’den 38, Konya Selçuk’tan 40 vb gibi yaklaşık 1000 kadar insan mezun oldu ve yeni mezun olarak halkla ilişkiler, reklam, dijital medya, medya satın alma ajanslarında ya da kurumsal iletişim, müşteri hizmetleri departmanlarında kadrolu olarak işe başlamak istiyor. Ki bunlara artı olarak diğer bölümlerden iletişim sektörüne kaynak yapacaklar var. Ama sektörde o kadar kadro var mı?

Benden size bir dost tavsiyesi; emin olun ki öyle bir kadro yok!

İşte siz o 1000 + kişinin ilk onunda, ellisinde, yüzünde kendinize yer bulacak kadar iyi olmalısınız.

Bunun için de üniversite sıralarındayken, yatmayıp, sadece hocalarınızın anlattıklarını öğrenmeyip, araştırmalar yapmalı, hangi bölümü okuyorsanız okuyun gelişmeleri takip etmeli, ilgili etkinliklere, yarışmalara katılmalı, alt sınıflarınızdakilerle bilgilerinizi paylaşmalı, sektörünüzün önde gelen isimleriyle tanışmaya çalışıp, sizin gibi bir civanmerdin olduğundan onları haberdar etmelisiniz. Kendi bölümünüzde arkadaşlarınız arasında sürünün bir parçası olmak yerine, gerektiği zamanda (gerektiğinde hocalarınız tarafından bile) fikirleri sorulan, destek alınan ve fikirlerine, sözlerine değer verilen bir kişi olmak için çalışmalısınız.

Eee! Sende çok şey istedin be ağabeycim derseniz ben size hayatta başarılar dilerim, ama başınızı elleriniz arasına koyup, azıcık gerçek hayatı, sektörleri, imkanları düşünürseniz bence siz de kendiniz için doğru bir yolu bulabilirsiniz!

 Görsel Kaynağı

Benzer Yazılar:

1. İzmir Ekonomi Üniversitesi Halkla İlişkiler ve Reklamcılık Bölümü

Başlığımızın asıl açılımı İzmir Ekonomi Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler  ve Reklamcılık Bölümü olmalı. Benim üniversite hayatım biraz uzun oldu. Çünkü İzmir Ekonomi Üniversitesi öncesinde önlisans olarak Trakya Üniversitesi (şimdi Namık Kemal) Çerkezköy Meslek Yüksek Okulunda Halkla İlişkiler okudum sonrasında Dikey Geçiş Sınavı ile İzmir’e gidince totalde 6 yıl üniversite okudum. Çoğu kişi bunu duyunca Tıp okusaydın ya bari bir işe yarardı diyor ama ben okuduğum okullardan ve bölümden çok memnunum. Türkiye’de özel ya da vakıf üniversitesi diyeceğimiz üniversitelerin çoğunun öyle köklü tarihleri, oturmuş düzenleri yok ve İzmir Ekonomi Üniversitesi de bunlardan bir tanesi ama önemli olan bunun farkında olup gerek eğitim sistemine gerekse öğrencilere gerekli yatırımları yapabilmekte. Ben burada okuduğum 1 yıl hazırlık 3 yıl lisans eğitimim boyunca bunu gördüm. Her yıl mezun olan arkadaşlar bir sonraki sene okuyan arkadaşları kıskanıyordu açıkçası. Bense bunla nacizane övünebilen biriyim, umuyorum ki İzmir Ekonomi Üniversitesi ve Halkla İlişkiler Reklamcılık Bölümü ileride daha iyi yerlere gelir ve bizde hiç çekinmeden burada okuduk diye göğsümüzü kabarta kabarta gezeriz.

Ben 3 yıl lisans eğitim boyunca aşağıdaki dersleri yanlarında ismi yazan hocalardan aldım;

İntibak Sınıfında

MMC 101 İletişime Giriş  -  Nuran Erol Işık

MMC 220 İletişim Kuramları – Gökçen Karanfil

BA 230 Pazarlama İletişimi – Ebru Uzunoğlu

IUE 100 Akademik ve Sosyal Oryantasyon

SPN 101 İspanyolca I  – Aslıhan Ağdanlı

PRA 202 Kişilerarası İletişim – Nilüfer Pembecioğlu

PRA 206 Halkla İlişkilerin İlkeleri  - Selin Türkel

PRA 204 Reklamcılığın İlkeleri  - Sema Misçi

MMC 102 İletişim Tarihi – Aysun Akan

SPN 102 İspanyolca II – Nigel Ashley

İntibak sınıfı benim için zor oldu, bölüm hakkında mevcut bir bilgi bikrimim vardı ama ben hepsini Türkçe olarak biliyordum ama okulun eğitim dili İngilizceydi. Buna artı olarak İngilizce hazırlık sınıfı okumama rağmen 1. ve 2. Sınıfın dersleri bir arada almam ve 1. sınıftaki tüm derslerin hepsini almamış oluşum beni zorladı açıkçası. Ama yine de tüm derslerden başarılı oldum.

3. Sınıfta

PRA 301 Medya Planlama – Sema Misci Kip

PRA 307 Halkla İlişkiler ve Reklamcılıkta Yaratıcılık – Haluk Mesci

PRA 305 Medya İlişkileri ve Haber Yapımı – Gülay Akçakoca

PRA 415 Kurum Kültürü – Selin Türkel

MMC 309 Medya ve Hukuk – Tanju Oktay Yaşar

BA 320 Tüketici Davranışları – Deniz Atik

SPN 201 İspanyolca III – Gülüm Uğur

PRA 416 Kurumsal İletişim – Ümit Tunçağ

PRA 304 Metin Yazarlığı 7 – Haluk Mesçi

MMC 304 İletişim Sosyolojisi  - Gökçen Karanfil

MMC 302 İletişimde Hukuk ve Etik – Tanju Oktay Yaşar

BA 324 Marka Yönetimi  - Ebru Uzunoğlu

BA 370 Pazarlama Araştırması – Nilgün Gürkaynak

SPN 202 İspanyolca IV – Mehmet Şenbağcı

ST 300 Staj (8 hafta) – İstanbul Büyükşehir Belediyesi Basın Yayın ve Halkla İlişkiler Müdürlüğü 

Üçüncü sınıf benim en çok zorlandığım sene oldu. Hem derslerin yoğunluğu hem gelecek telaşesi derken notlarım çok düştü. İlk defa bir dersten kaldım. Ama iyiden iyiye bilgisel olarak sektöre hazırlandığımı hissettim. Hocalarımla ve arkadaşlarımla daha iyi kaynaşma fırsatı elde ettim. Yaptığımız medya gezisi ile sektör hakkında geniş bilgi sahibi oldum.

4. Sınıfta

PRA 425 Halkla İlişkilerde Kampanya Tasarımı – Selin Türkel

PRA 418 Pazarlama Amaçlı Halkla İlişkiler – Gülay Akçakoca

PRA 451 Pazarlama İletişiminde Uygulamalı Atölye – Sema Misçi Kip ve Ebru Uzunoğlu

MMC 309 Medya Hukuku – Tanju Oktay Yaşar

SPN 301 İspanyolca V – Muaf oldum.

SPN 401 İspanyolca VII – Müyesser Ergüler

PRA 452 Pazarlama İletişiminde Uygulamalı Atölye II – Sema Misçi Kip ve Ebru Uzunoğlu

BA 360 İnsan Kaynakları Yönetimi  - Duygu Çakırokkalı

PRA 426 Halkla İlişkiler Projesi  - Selin Türkel ve Necla Zarakol

HUM 102 Uygarlık Tarihi II – Gül Durna

SPN 402 İspanyolca VIII – Mehmet Şenbağcı

SPN 302 İspanyolca VI – Pekin Aksoy 

Bu arada asistan hocalarımızı unutursam çok ayıp olur üç yıl boyunca her derdimize koşan Burcu Öksüz ve benim son sene tanışma fırsatı bulduğum Burcu Yaman ve Esin Sayın’a ne kadar teşekkür etsem azdır. Benim ilişik kesme işlerimi bile onlar hallettiler. Kendileri canlardır, cananlardır. Çokca sevilirler…

Ve son sene; zaman o kadar çabuk geçti ki anlatamam ve yaşadığım, yaptığım her şey bana iyiki dedirtti.  Son sene tüm hocalarım için ben artık sektörün bir parçasıydım, artık yaşım da kemale ermişti diyebilirim, sağolsunlar desteklerini iyice arttırdılar. Son dönem ana dersimize danışman hoca olarak Necla Zarakol’un gelmesi ise bize yapılabilecek en büyük güzellikti ve öyle oldu. Şimdi onun ajansında çalıyorum. Gerisini siz anlayın artık.  Ben 4 yıl boyunca benim kahrımı çeken tüm hocalarıma üzerimdeki haklarından dolayı çok ama çok teşekkür ediyorum. Umuyorum ki ben onlar için hep iyi, efendi bir öğrenci oldum ve yıllar sonra adımı andıklarında ‘Erdal da iyi çocuktu, bak ne güzel yerlere geldi’ diyebilmeleri için çalıştım ve çalışmaya devam edeceğim. İzmir’de 4 yıl boyunca hem okulda hem dışarda çok iyi arkadaşlarla tanıştım, dostuklar kurdum, onlara karşı bir sürc’ü lisan ettiysem affola, hepsine herkese ayrı ayrı teşekkür ederim ama Hocalarımdan çok, arkadaşlarımdan çok beni her zaman destekleyen aileme teşekkür etmezsem, onlar için dua etmezsem olmaz ne de vakıf üniversitesi ve ücretle okunan bir yer, ev kirasıydı, harçlığıydı derken, herhal onların yaşadıklarını anca ilerde baba olunca anlayabilirim ama bana güvenip benim için girdikleri tüm zorluklar için Rabbim onlardan razı olsun.

Eğer üniversite, fakülte ya da bölümle ilgili sorularınız olursa yorum olarak yazarsanız elimden geldiğince cevaplamaya çalışırım.

Benzer Yazılar:

1. izmir ekonomi üniversitesi ve teleferik
2. izmir ekonomi üni. şimdi reklamlar :)
3. Halkla İlişkiler Ajansı Ne İş Yapar?

Geçtiğimiz günlerde neredeyse ülkemizdeki tüm eğitim kurumlarında 2010-2011 eğitim öğretim sezonu açıldı. Bende hali hazırda üniversite öğrencisi olan biriyim yaklaşık olarak 18 yıldır da öğrenciyim. Geçtiğimiz sene içinde blogumda; ‘Üniversite’yi kazandık ya sonrası’ diye üniversite öğrenciliği hakkında bir yazı yazmıştım. Bu senede yine benzer bir yazı yazma fikrim vardı ama bugün okula gittiğim de İzmir Valiliğinin okulumuzda açtığı standın önünden geçerken, görevli yanına çağırdı ve bir şeyler anlatmaya başladı, derken elime İzmir Emniyet Müdürlüğü’nün hazırladığı bir dosyayı tutuşturdu ve ’Lütfen! İçinde yazanları okur musun?’ dedi. Okuldan dönerken yolda dosyaya göz attım ve bu dosyanın içeriğinin bir bölümünü sizlerle paylaşmaya karar verdim. Yanda fotoğrafını gördüğünüz el ilanı; genel olarak terörist faaliyetler hakkında bilgiler veriyor ve gençlerin bu konuda dikkatli olmasını tembih ediyor.

1 yanlış tüm doğruları götürür!

a) Terör

b) Üniversite

c) Ailem

d) Geleceğim

e) Yaşamım

Yapacağın tercih senin geleceğindir!

Ama bence burada ‘a’ şıkkında yer alan ‘terör’ yerine diğer şıklarda yer alan değerlere zarar verebilecek olan her şeyi getirmek mümkün. Kanımca yapılacak en önemli şey, geleceğimizin bizim yapacaklarımızla güzel olacağının farkında olarak ailelerimizin ve bilhassa kendi emeklerimizin, zamanımızın boşa gitmesine mani olmaktır.

Atamızın da dediği gibi; ‘Gençler! Cesaretimizi güçlendiren ve sürdüren sizlersiniz. Siz almakta olduğunuz terbiye ve irfan ile insanlık ve medeniyetin, vatan sevgisinin, fikir hürriyetinin en kıymetli timsali olacaksınız. Yükselen yeni nesil! İstikbal sizindir.’

Bu sözle aynı doğrultuda olarak, ben; bizim, ülkemizin şu andaki durumuna laf etmekten öte, gelecekte ona neler katabileceğimizle ve ülkemizin gelecekteki iyiliğinin bizlerin elinde olduğuna ve onu daha iyi yerlere bizlerin yani gençlerin götüreceğine inanır ve bunları her yerde söylerim.

O yüzden tüm arkadaşlarıma, hayatlarının her safhasında dikkatli olmalarını, vereceklerini basit kararların bile sadece bir bölümünün tümüyle kendilerini etkileyeceğini ama ileriki aşamada sevdiklerini ve yanında olanları da çekinmeden çekim alanına alacağının farkında olmalarını naçizane buradan belirtmek isterim.

Tüm öğrenci arkadaşlarımıza verimli geçecek ve bol bilgiyle dolu bir eğitim öğretim senesi dilerim.

Saygı ve Selamlarımla

Benzer Yazılar:

1. sınavlar yordu beni…
2. Üniversitelerde özgürlük…

Üniversite eğitimi bireyin eğitim hayatında ki en önemli dönemlerin başında geliyor. Çünkü genellikle bireylerin hayatlarını devam ettirecekleri meslekler hakkında kendilerinin geliştirdikleri eğitim buralarda veriliyor. Ama okulda ki teknik bilgi eğitimi ile sektörel olarak dışarıda uygulanan teorikler arasında kısmı farklılıklar oluşuyor. Tabi ki bu noktada öğrenci milletinin insanları her zaman eğitim aldıkları okulları ya da onlara ders veren hocaları suçluyorlar. ‘Bunlar bize okulda öğretilmedi ki.’. Evet emin olmak gerekir ki birçok farklı derste alınan 4-5 yıllık bir eğitim içinde hem müfredat içi hem de dışarıdaki her an gelişen sektörünüz ile ilgili her şeyin bize/size öğretilmesi mümkün değil. Bu noktada bizlerin elini taşın altına elini sokması gerekmekte. Kısacası her şeyi devletten beklememek lazım.

Ama okulun da bir görevi olarak eğitimini üstlendiği öğrencilerin sektör ile entegresini sağlamak, işin mutfağında neler olup bitiyor diye göstermek, bir nevi mezuniyet sonrasına gençleri hazırlamak olmalı.

Bizde bu doğrultuda geçtiğimiz hafta içinde İzmir’den İstanbul’a Medya Gezisi adı altında bir teknik gezi düzenledik. Bu gezi bizim gibi Halkla ilişkiler ve Reklamcılık bölümü öğrencileri için bence çok faydalı geçti. Çünkü eğitimini aldığımız Halkla ilişkiler/Reklamcılık ve Pazarlama gibi iletişim bilimlerinin şuan mutfak bölümünde yer alan çok etkin kişiyle aynı masada oturma, otururken de sektörlerin geçmişi/şuanı ve geleceğiyle ilgili çok güzel sohbetler yaptık.

İlk günün durağı olarak bizim için mabet sayılabilecek bir yere misafir olduk.   Reklamcılar Derneği ve Reklamcılık Vakfı  adına bizi ağırlayan Sevgili Ömür Hanım, Fisun Hanım ve ve Publicis Yorum’dan Meltem Vardar ile çok güzel bir sohbet gerçekleştirdik. Bu adres ilerisi için Relamcı olmayı ya da kendini bu alanda geliştirmek isteyen arkadaşlarımız için  iyi bir başlangıçtı. Reklamcılık sektörünün geçmişi/şuanı ve geleceği ile ilgili, bu dernekten ve vakıftan nasıl faydalanabileceğimiz hakkında, sektörde yapılan yarışmalar ve ülkemizin uluslararası reklamcılık alanındaki yeri hakkında çok verimli bir sohbet gerçekleştirdik. Belirtmeliyim ki; Sohbetimiz ikram edilen kurabiyelerden daha tatlıydı

 .                                                                                                             

İkinci günde  ilk önce MARKOM LEO BURNETT  ofisinde Özgün Özkalay’ın ardından ise ZARAKOL İLETİŞİM HİZMETLERİ’nde  usta isim Necla Zarakol’un ofisinde misafiri olduk. Markom Reklamcılığın önemini vurgularken Zarakol iletişim Halkla ilişkilerin önemini vurguladı. Ama Necla Hanım yılların tecrübesi ile daha etkiliydi ki ileride Reklamcı olmayı düşünen bazı arkadaşların bu fikirlerini tekrardan düşünmelerini sağladı. Her ne olursa olsun her iki adrestede  bizim için yapılan sohbetin tadı tarif edilemez, öğrendiğimiz bilgilere paha biçilemez. Ev sahipliği için her iki tarafa ve Zarakol’da Necla Hanım’ın yanında çalışan okulumuz  mezunlarından Zeynep Yüksel’e çok teşekkür ederim.

İlk günkü buluşmada internet teknolojileri, web 2.0 ve sosyal medya gibi kavramlara değinilmişti ama ikinci günde neredeyse hem Leo Burnett’de hem de Zarakol İletişim’de internet ve sosyal medya kavramları güne damgasını vurdu. Çünkü her iki firmadaki usta isimlerde sektöre yeni katılacak olan gençlerin bilhassa bu konularda kendilerini geliştirmiş, internet reklamcılığı, online pazarlama, internet halkla ilişkileri üzerine kafa yormuş olması gerektiğini belirttiler ve ben halkla ilişkilerci mi yoksa reklamcı mı olayım diye düşünmezken kendimce ne kadar doğru bir yerde olduğumu daha iyi gördüm.

 Çarşamba günü ise önce ETİ PAZARLAMA‘daydık. Eti’nin pazarlama yönetimi ve ürün müdürlerinden  Şule Hanım, Zeynep Hanım, Aynur Hanım ve Ilgın Hanım ile çok güzel bir sohbet gerçekleştirdik. Sohbet esnasında da Eti’nin tüm lezzetlerinin tadına bakma fırsatı yakaladık, Eti’nin efsane ürünlerinin (cici bebe, cin, browni vb) hikayelerini bu ürünlerin yöneticilerinden dinleme fırsatı bulduk. Halkla ilişkiler ve Reklamcılıktan öte benimde ileride içinde yer almak istediğim Pazarlama‘nın iletişim bilimleri içinde  ne kadar önemli bir silah olduğunu hep birlikte dinledik.  Tek kelimeleyle sohbetimiz Eti Browni’den daha tatlıydı ve bu noktada Eti, Sevgili Mümin Erakbaş‘ın Eti bana browni ver kampanyasından da haberdar oldu, umarım gereğini yaparlar :)  Sonrasında büyük usta Haluk Mesçi ile Çiçek Pasajında akşam yemeği ve salsa dans eğlencesi.. Ne diyebilirim ki bu adama hayran kalmamak mümkün değil. Tabi burada hem yemeğimizi hem de gecemizi onurlandıran bir diğer değerli hocamız da Gülay Akçakoca‘ydı. Kendisini de ayaklarına sağlık demeden edemeyeceğim.                                                        

Dördüncü gününmüzde önce NANODRM  Pemra Küçükçalık ile Digital medya ve marketing üzerine çok güzel bir sohbet ettikten sonra UM‘da  Funda Şahin Tezay bize çok güzel bilgiler verdi, kendisiyle verimli geçtiğine inandığım bir sohbet gerçekleştirdik. Nano bir dijital medya ajansı olduğu için burada da yine sohbetimiz sosyal  medya ağırlıklı olarak ilerledi, dinlemek benim için gerçekten güzeldi. Her iki isme veNano’da çalışan okulumuz mezunlarından olan Derya Cırık’a da teşekkür ederim.

Ve her şey gibi bu güzel bir haftalık programın da sonuna gelmiştik. Son günkü gittiğimiz yer diğerlerine göre farklı bir yerdi, Cuma günü öğle saatlerinde ; ÇOCUKLAR projesi olan YARATICI REKLAMCILIK OKULU PORTFOLIO ‘da  ÇILGIN (bana göre) insan FERHAT TÜMER’in konuğuyduk, 5 gündür gittiğimiz ajanslar içinde bize en garip bilgileri veren, bizleri farklı bir tavır ve üslup ile ağırlayan kişi kendisi oldu. Önümüzde içki içmesi garip değildi ama o esnada bana sen alkol kullanıyor musun deyip, benden aldığı ‘hayır’ cevabına ‘peki öylese namaz kılıyor musun?’ diye geri dönüş yapıp, aldığı ‘evet’ cevabı üzerine  bir anda ‘Yasin’i Şerif’i’ ezberden okumaya başlayıp bir ayetin sonunda durup ‘öylese hadi devam et’ demesi gerçekten garip ama güzeldi. Ama neyse ki devam edebilecek kadar biliyordum, ekseriyetinde ondan kurtulmam zor olabilirdi çünkü kendisi bir reklamcının çok geniş bir genel kültüre sahip olması gerektiğine inanıyordu kanımca. Çünkü bize sorduğu sorular genel kültürden öte bilinmesi gereken ama genel bilgi içerikli sorulardı. ‘Mısırlı Ahmet’i, Ömer Faruk Tekbilek’i tanıyor musun, şu kitabı okudunuz mu, şu usta reklamcıyı tanıyor musunuz?’ gibi . Ah bi de öyle küfürlü kelimeleri kullanmasa tam süper olacaktı, o sohbet tadından yenmeyecekti ama ne diyelim her yiğidin ayrı bir yoğurt yiyisi vardır demişler. Ferhat Hocamızın tarzı da bu olsa gerek. Ama yinede kendisine ve ekibine teşekkür ederim. Bilhassa sonradan gönderdikleri kitap okuma listesi çok makbule geçti.

Böylelikle İzmir Ekonomi Üni. Halkla ilişkiler ve Reklamcılık bölümü tarafından düzenlenen ve Bölüm danışman Hocam Selin Türkel‘in bizlere eşlik ettiği 2010 medya gezisi yazımızın başlığında da yazdığımız üzere teknik bir gezi olarak bizler için en azından kendi adıma benim için faydalı olmuştur. Mezun olduktan sonra nerede neler yapabilirim ve ta şuandan itibaren nelere ağırlık vererek kendimi daha iyi geliştiririmi görmem açısından güzel oldu. Bundan sonra okulumuzca düzenlenilecek olan bu gezilere bizden sonraki arkadaşların muhakak katılması gerektiğini buradan söyleyebilirim. Diğer üniversite ve bölümlerde ki arkadaşlarıma da ister grup olarak ister bölüm ya da fakülte olarak böyle organizasyonlar düzenlemelerini tavsiye ederim.

Saygı ve Selamlarımla

Benzer Yazılar:

1. Bir İletişim Kanalı Olarak İnternet
2. Üniversitelerde özgürlük…
3. Öğrencinin yüreğine dokunmak

Eğitim hayatımda bu sene içinde yaklaşık 17. senemi kutluyorum. Çok güzel okullarda, çok iyi hocalardan eğitim aldım. Şimdiye kadar ne kaldığım bir ders ne de herhangi bir sebepten dolayı atıştığım, kavga ettiğim bir hoca hatırlarım. Demek ben de az da olsa iyi bir öğrenciyim. Malumunuzdur şu aşamada iletişim bilimleri üzerine eğitim almaktayım. Burada iletişim nedir? Sorusunu sormak isterdim ama kanımca gerek yok, on yedinci eğitim yılım dedim, üniversitede beşinci senem ve ben bu sene ilk defa bir hocamdan bir mektup aldım. Hocamız yaklaşık 100 tane öğrencisini de üşenmeyip tek tek el yazısı ile mektup yazmış. Mektupların içeriğini bilmiyorum ama benim aldığım mektup içerisinde yaklaşık 4 aylık dönem içerinde hocamın benim hakkımda edindiği bilgileri derlediği, bana geleceğim konusunda fikirler verdiği, en önemlisi bu dönem içinde bana göre beni çok iyi incelediği izlenimini veren bir yazı içeriği var. İşte yukarda ki sorunun cevabı bu, yani iletişim bu!

Öğretmenlik ya da hocalık sadece derse girip onu anlatıp, arada bir sınav yapıp, onların sonuçlarını açıklamaktan ibaret değil, öğretmenlik dediğimiz kavram (bence) öğreticiliğine kalkıştığın kişiler ile birlikte yaşamak, onlarla nefes almak, kurduğun güzel diyalog ile vermen gereken eğitimi en iyi şekilde vermek. Öğretmenlik, öğrencilerin senin için değerli olduğunu onlara hissettirebilmek. O yüzdendir bu yazımın başlığının, ‘Öğrencinin yüreğine dokunmak.’ olması.

Hani derler ya, ‘bir nasihat bin musibetten evveldir’ diye aynen öyle. Hocamızın nasihatleri bizim gerek bundan sonra ki eğitim hayatımızda gerekse iş hayatımızda karşılaşabileceğimiz sorunlar için şimdiden bir uyarı niteliğinde.

Ama kim mi bu zat’ı muhterem?

Gülay Akçakoca.

İzmir Ekonomi Üniversite İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler ve Reklamcılık Bölümünde 3. Sınıf 1. Döneminde Media Relations and News Writing (Haber Yazımı ve Medya İlişkileri) dersinde kendinden ders alma fırsatı bulduğum güzel insan.

Hani yine eskiler ne demişler, (biz de öyle güçlü bir irade ve hak hukuk düşüncesi belki yok ama) ‘Bana bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum.’. Ben bunun hep aklımın bir köşesinde tutmuşumdur bu vesileyle şimdiye kadar dersime giren hiçbir hocamı unutmadım. Hepsinden çok ama çok güzel bilgiler öğrendim/dersler aldım, hepsinin ardından ne kadar hayır duası etsem azdır. Ama Gülay Hocamın yaptığı bu hareket bir iletişimcinin nasıl olması konusunda bana çok güzel bir ufuk kazandırdı/giderayak dönemin en etkili dersini verdi. Ama bu sadece bana değil buradan tüm eğitimcilere de bir ders olmalı.

Bu vesileyle hocama bir kez de sizin huzurunuzda teşekkür etmek istedim. Hocam çok teşekkürler, umuyorum ki ileride çok ama çok güzel yerlerde karşılaşacağız, belki de çok güzel işlerin altına ortak imzalar atacağız. Ne dersiniz, sizce de hoş olmaz mı?

Benzer Yazı Yok.

İlim ilim bilmektir
İlim kendin bilmektir
Sen kendini bilmezsin
Ya nice okumaktır
                            Yunus Emre

Evet 2009 üniversite sınavında başarı gösterip özel/devlet lisans/önlisans bir bölümüne yerleşen ve Ekim ayından itibaren üniversite öğrencisi olma zevkini tadacak tüm arkadaşları tebrik ederim. Bu ülkemiz standartları açısından büyük başarı, bilhassa iyi üniversitelerin iyi bölümlerini kazandıysanız ya da kendi istediğiniz bölümde okuma imkanını elde ettiyseniz ne mutlu size.

Şimdi üniversiteliniz, peki bunun sonrası???

Ne yapmayı planlıyorsunuz? Üniversite deyince aklınıza nasıl bir sistem geliyor? Önünüzdeki 4-5-6 yılı nasıl değerlendirip, gerçek er meydanı olan kendi hayatınızı nasıl devam ettirmeyi planlıyorsunuz?

Size kıpkısa bir cümlem var; ‘Her şey kendi elinizde’.

Üniversiteyi evrensel kent olarak tanımlıyoruz. Birçoğunuz yıllardır yaşadığınız yerlerden başka şehirlere gidecek, birçoğunuz ilk defa evinden ayrılacak, yurtta kalacak, ya da ev kiralayacak. Birçoğunuzun adını ilk defa duyacağı ilçeleden gelen arkadaşları olacak. Bunlar çok güzel heyecanlardır.

Ben sizlerden çok büyük biri değilim, nacizane 4yıldır üniversitede okuyan bir arkadaşınızım. Saolsunlar, birçok kardeşim bu dönem içinde bana bazı şeyler sordular, ben de elimden geldiğimce onlara yardım ettim, tercihler yaptık, çok güzel yerlere yerleştik. Akabinde gelecek yıllar hakkında yol haritası planladık/konuştuk/tartıştık.

Şimdi kelimelerim yettiğince sizlerle de bazı şeyler paylaşmak istiyorum.

Öncelikle; ‘ sen yenisin galiba ‘. Yukarda da dediğim gibi. Artık lise hayatınız bitti. Evrensel kente hoşgeldiniz, 81 ilin 3000 küsür ilçenin kısacası yurdumuzun her noktasın gençlerin bir araya geldiği bir şehir burası. Hertürlü insanı/düşünceyi/ideolojiyi/kültürü/örfü adeti .. vb.. burada görebileceksiniz. Muhtemelen ilk sene birçoğunuz hazırlık sınıfı okuyacaksınız, bu sene gerçekten tam bir hazırlık olacak, her konuda yeni şeylere alışmaya çalışacaksınız. Bu konuda size Allah yardımcınız olsun diyorum. İlk sene, üniversite hazırlık sınıfları, tabirim caizse balayı niteliğindedir. Bu sene içinde, öncelikle yerleştiğiniz bölümü/üniversiteyi, şehri, arkadaşlarınızı iyi tanımaya çalışın. Çünkü önünüzdeki 4-5yıl artık burada yaşayacaksınız.

Eğer üniversitedeki amacınız, evinizden kaçmak, anadan babadan uzak olmak, artık özgürüm, her istediğimi yaparım zihniyeti ise yazımın aşağı kısmını okumasanız da olur.

Evet artık özgürsünüz, artık kendi ayaklarınız üstünde durmalısınız, artık büyümelisiniz. Kısacası artık üniversitelisiniz… Üniversite çok güzel bir ortamdır, bambaşkadır ama verimli kullanıldığında.

Öncelikle kendi S.W.O.T analizinizi iyi yapın, yani güçlü yanlarınızı, zayiflıklarınızı, sahip olduğunuz imkanları ve buna karşı tehditlerinizi çok iyi analiz edin. Kendinizi bilmeniz hayatınızın her safhasında size büyük kazançlar sağlar.

Akabinde;

1- Kesinlikle hocalarınızın anlattıkları ile yetinmeyin, sormaktan, öğrenmekten, bilginin peşinden koşmaktan bıkmayın, üşenmeyin. Hocalarınızı limon olarak görmenizi öneririm, kesip suyunu sıkmadıkça ondan faydalanmanız kolay olmaz.

2- Dil eğitiminiz çok önemli, bunun sizin için bir zorunluluk ve kısıtlama olduğunu asla düşünmeyin ve size tavsiyem sadece ingilizceyi yabancı dilden saymayın. (Yabanci dilinizin gelişimi ile okuduğunuz bölümle ilgili yabancı kaynakların altını üstüne getirin)

3- Bilin ki sizinle aynı bölümü okuyan, daha önce okumuş, binlerce adam var, ve bunlar bir şekilde sizinle aynı piyasa içinde yer alacaklar. Bunlardan bir farkınız olmalı. Biriciklik vaadleriniz olsun, size ait özellikler geliştirin. Bölümünüz ne olursa olsun, hedefiniz en iyi olmak olsun, burada sizden öncekilerin tecrübelerinden, denkleriniz eksiklerinden faydalanın.

4- Yeniliklere açık olun. İnsanlara önyargılar ile yaklaşmayın ama kimsenin de tabirim caizse kucağına oturmayın.

5- Elinizdeki imkanları en iyi şekilde kullanın ve eldekilerin değerlerini bilin. Bu birçok konu için geçerli olabilir, ama absürt de olsa bir örnek vermek istiyorum, bursa ihtiyacınız olabilir ve bir şekilde burs bulabilirsiniz ama aldığınız bursu har bulup harman savurmayın.

6- Bir genç üniversite seviyesine gelene kadar kolay yetiştirilmiyor, üniversiteye adım attığınız andan sonra zorluklar daha da artıyor. Ailenizin hatrını, hakkını ve sevgisini bir an olsun aklınızdan atmayın. Size harcanan emeklerin değerini bilmeniz, sizi daha iyisini yapmanız konusunda kamçılayacaktır.

7- Arkadaşlarınızın kulu kölesi olmayın, kimsenin kimseden üstünlüğü yoktur. Sırf birileri istiyor diye, birileri zorluyor diye bazı şeyleri yapmak zorunda değilsiniz. Ama farkında olmadan bazı şeyleri sırf ortam diye tabir edilen arkadaşlarınız istiyor diye yaptığınızı göreceksiniz. Dikkatli olun.

8- Siz siz olun, başkası olmaya çalışmayın, başkalarına özenmeyin.

9- Küçük şeylere takılı kalmayın, sizin üniversitedeki en büyük amacınız eğitiminiz olmalı, bunu dışındaki her şey dalevere gibi gelmeli. Ne bahar şenliklerine gelen şarkıcılar sizi fazla ilgilendirmeli, ne de arkadaşınızın 2günde bir çektiği aşk acıları

10- Eğitimini aldığınız sektörü iyi analiz etmelisniz. Neler istiyor ve gelecekte ihtiyaçları neler olarak bunları araştırmalı kendinizi ona göre geliştirmelisiniz.

11- Umutmayın, üniversitede okuduğunuz bölümle ilgili ileride çalışmak zorunda değilsiniz, Metaoroloji mühendisi olup bir firmanın dış ticaret departmanında çalışmanız  ve ya edebiyat bitirip gidip belediye başkanı olmanız mümkün. Bu tamamen size ait bir karar ve sakın bölümümü sevmiyorum, zaten istemiyordum diye kendinizi paralayıp hayatınızı zehir etmeyin.

12- Şu an ortalama 18-20 yaş aralığındasınız, ve bundan sonra yaşayacağınız yılların şimdiden bilincine varın, yarın öbür gün evleneceksiniz, çocuğunuz olacak, şimdi çevrenizde pervane olan aileniz yarın öbür gün yardıma muhtaç hale gelecek, eşinize, çocuğunuza, diğer aile fertlerine bakabilmeniz için ciddi anlamda para kaznamanız lazım. Ve emin olun, o günlerden sonra artık kendiniz için çalışıyor olmayacaksınız. Bana göre ileride hayatınızı ikame ettirmeniz için gereken parayı kazanmakta şansınızdan çok, üniversite sıralarındaki gelişiminiz büyük rol oynayacak.

13- Size aşık olmayın diyemem, bu imkansız birşey, elbet o duygular yaşanacak, size bar bar parti parti dolaşmayın diyemem, size haftanın 3günü zil zurna sarhoş olana kadar içmeyin diyemem ama bunlardan mümkün oldukça uzak durmanızın size yol, su, elektrik olarak geri döneceğinden eminim.

Şimdilik sözlerim bu kadar, bunların artısı çok ama sizden gelen feedbackler oranın buraya eklentilerim devam edecek. O yüzden yazıyı okuduktan sonra aklınızdakileri yorum olarak yazarsanız ortak paydalarda buluşma imkanımız artar. Saygı ve selamlarımla

Tekrardan hepinize, eğitim hayatınızda başarılar dilerim.

Benzer Yazılar:

1. İzmir blog yazarları buluşması sonrası.

Evet şu an saat 02:12 ve ben kendimce ders çalışmaya çalısıyorum. Uzun süredir bloguma yazı yazamıyordum, bu saatte içimde geldi ve yazıyorum. Yarın introduction to communication (iletişime giriş) sınavım var. Bu sene eğitim hayatımda 16. senem. Şimdiye kadar kaç bin tane sınav oldum bilmiyorum. Ama 2 tane öss, 2 tane dgs, 2 tane profiency, 1 tane lgs, 1 ehliyet sınavını unutmuyorum, hepsini birer kere kazandım ya da gectim. Şimdiye kadar hazırladığım ve unutamadığım tek ödev ise çerkezköy’de okurken hazırladığım, kamu kurum ve kuruluşlarında halkla ilişkiler adlı tezim. Neredeyse 1 ay uyumadık arkadaşlarla. Bunca dersin, bunca senenin, bunca sınavın üstünde bir de bu dünyaya imtehan için gönderildiğimiz geliyor aklıma ve git gide küçülüyorum. Omuzlarım bu yükleri taşıyamayacak gibi geliyor ama Güçlü olmalısın erdal diye kendi kendimi tatmin ediyorum.

‘Acı yok rocky acı yok’

…

‘Acı yok erdal acı yok, hayat bir koşuşturma ve bize güçlü olmak düşer’

Benzer Yazı Yok.

Bundan bir süre önce gördüğüm bir blog-site ,bir süre önce derken 4-5ay öncesi.

Sitenin başlığı

Öğrenci Özgürlük Manifestosu .

Ülkemizde ki birçok üniversiteden binlerce öğrencinin imzası var bu manifestonun altında. Sözde değil özde özgürlük isteyen binlerce Türk gençinin imzası.

Üniversite Öğrencilerinden Kamuoyuna;
“Bizler üniversite öğrencileri ve geleceğin siyasileri, hukukçuları, eğitimcileri ve bilim adamları olarak son günlerde üniversitelerdeki kılık kıyafet tartışmalarını yakından takip ediyor ve üzüntüyle izliyoruz. Yıllardır yasaklar yüzünden ülkemizde nice beyinler yok sayılmış ve göç ettirilmiştir. Ülkemizin, Ulu önder Atatürk`ün hedef olarak belirlediği çağdaş uygarlık seviyesine ulaşması ve üniversitelerimizin dünya çapında başarılar kazanması için “üniversite” yani “evrensel olma” anlayışıyla örtüşmeyen “kılık-kıyafet yasağı”nın, öğrenci arkadaşlarımızın eğitim hakkını engellemeyecek şekilde düzenlenmesini istiyoruz.
Demokratik bir ülkede yaşıyor ve bu demokratik kazanımlardan faydalanmanın herkesin hakkı olduğunu düşünüyoruz.

diye de bir açıklama yapmış bu arkadaşlar. Bende üniversitelerde yerleştirmelerin tamamlandığı, yeni eğitim yılının açılmasına sayılı günlerin kaldığı şu zamanda bende tekrardan bu konuyu buradan gündeme getirmek ve ÜNİVERSİTELERDE ÖZGÜRLÜK demek için bu yazıyı burada sizlerle paylaşmak istedim.

Ve üniversitelerde özgülük manifestosunu bende buradan imzalıyorum.

Erdal Erdoğdu (izmir ekonomi üniversitesi)

Eğer sizlerde bu manifestoyu imzalamak,bir nebzede olsun çorbada benimde tuzum olsun ve üniversitelerde özgürlük demek için bu manifestoyu imzalamak isterseniz.Grubun kendi sitesini lütfen ziyaret ediniz.

ÖĞRENCİ ÖZGÜRLÜK MANİFESTOSU

Benzer Yazılar:

1. sınavlar yordu beni…
2. Öss komedyası

Televizyon seyrederken bazı reklamlar ile  karşılaşıyorsunuz, turkcell bazlı bu reklamlarda ki bazı replikler şu şekilde;

- Ben hiç deniz görmemiştim oysa ne kadar büyükmüş.
- Ben hiç tarla görmemiştim aynı deniz gibiymiş.
- Ben hiç inek sağmamıştım meğer ne kadar zevkliymiş.
- Benim başka şehirden hiç arkadaşım olmamıştı oysa ne güzel bir duyguymuş.

İşte bu replikler gönül köprüsü projesinde ki çocuklara ait sözler. Bu proje kapsamında ülkemizin çeşitli bölgelerinden orta 2- 3. ve lise 1- 2. sınıflarından çeşitli özelliklerde 100 bin öğrenci seçilmiş. Bu özelliklerin en başında başarılı olmak ve hiç şehir dışına  çıkmamak var. Doğu bölgelerimize baktığımızda üniversite için şehir dışına çıkmak  ya da bir daha dönmemek üzere göç etmek haricinde birçok erkek çocuğu bile sadece vatani görevleri için köylerinin dışına çıktığı düşünülürse zaten oranın büyüklüğünü anlayabilirsiniz.  Bu projede 50 bin öğrenci doğudan batıya, 50 bin öğrencide batıdan doğuya götürülmüş. Yol masraflarının tamamı turkcell tarafından karşılanırken, şehirlerde ki tüm masraflar ise başta milli eğitim müdürlükleri olmak üzere mülki idare tarafından karşılanmış. Ve bu sayede resimlerde görülen,şiirlerde okunulan,taşı toprağı altın diye anlatılan birçok yer asıl sahipleri tarafından bu ülkenin geleceği olan bu ülkenin evlatları tarafından gezilmiş,görülmüş oldu.

Bu projenin önemi o kadar büyük ki acaba anlatmaya kelimelerim yeter mi bilemem. Neden mi? Yıllarca bu ülkeyi ikiye bölmüşler Ankara’dan doğusu ve Ankara’dan batısı diye. Öyle ki son 25 yılda Siirt ilimize cumhurbaşkanı gitmemiş. Ama biz onlara sizlerde bu ülkenin evlatlarısınız, sizinde batıdakilerden bir farkınız yok diye masallar anlatmışız. Diyarbakır, Van, Bitlis ve diğerleri… Onlara Çanakkale de 250 bin şehit verdik demişiz ama onlar sadece orayı resimlerde görebilmiş, Van a doğunun Paris’i demişiz ama batılılar Van’ı gölünde ki canavarıyla bilmiş.

Neyse Cumhuriyetin 85. yılında da olsa, bu kadar geç kalınmışta olsa, bu proje bu haliyle yeterli olmayacak bile olsa en azından doğu batı kaynaşması, tarihimizin, doğal güzelliklerimizin ve kültürel özelliklerimizin kitaplardan kurtulması açısından, dünya tarihinin en köklü doğal mozaiğine sahip ülkemizin bütünlüğü ve beraberliği sağlaması, yeniden muasır medeniyetler seviyesi ulaşabilmesi için   özünde küçük ama manevi anlamda büyük bir proje bu.

Bugün televizyon izlerken tv8 de proje baş danışmanının katıldığı bir programa denk geldim. İşte doğudan gelen evlatlarımızın İstanbul, Antalya, Çanakkale için yazdıkları, buralarda ki yeni tanıştıkları arkadaşları, aileleri ve gördükleri yerleri yazdıkları mektupları okuyordu bu beyefendi. İnanın gözlerim doldu, düşünün ki 5gün süren bir sefer sonrasında Diyarbakırlı bir çocuk İstanbul’da  tanıştığı insanlar için artık benim 2 annem 2 babam var diyebiliyordu yada Van’dan gelen biri Van’dan ayrılırken ağlamadım ama İstanbul2dan ayrılırken ağlıyorum diyebiliyordu. Bu da bence projenin hedef kitle üzerinde ki etkisini kısaca çok güzel açıklıyor.

Bu konuyla ilgili kısa bir benzer hikaye anlatayım, İşte Japonya’nın tarih boyunca başından geçen olaylar bellidir, atom bombaları Japon neslini mahvetmiştir. Ama şimdi Japonlar dünyayı sallar duruma gelmişlerdir. Bundan 1- 2 yıl önce izlediğim bir programda Japon başbakanı aynen şöyle diyordu, ‘biz çocuklarımızı alıp Hiroşima ve Nagazaki’ye götürüyoruz ve onlara atalarının yaptığı hatalar sonucu bu hale geldiklerini ve kendilerinin bu hataları yapmamalarını söylüyoruz’ ve sonuçta Japonya şuan dünya devleri arasında.

İşte bizim de yapmamız gereken Malazgirt savaşının yapıldığı Malazgirt’i batılıya , Çanakkale savaşının yapıldığı Çanakkale’yi bu ülkede ki herkese göstermek ve bu vesilede atmasyon ve hikayeden ibaret olmayan şanlı tarihimizi neslimize aktarmak olmalı.
Tabi bununla birlikte son yıllarda doğuya yapılan devlet desteği ve yardımlarının artması da çok önemli. Batı da ki fabrikaların,hastanelerin,okulların,üniversitelerin artık doğu illerinde de benzerlerinin olması demek ülkemizin terör belasından kurtulması için çok ama çok büyük bir adım olacaktır.

Neyse ben cümlelerimi bu projenin devamını ve en yakında benzer projelerin de ortaya çıkmasını dileyerek son veriyorum.

Saygı ve Selamlarımla

Benzer Yazı Yok.

Evet arkadaşlar malumunuz öss oldu sonuçlar açıklandı.Kiminiz bu sınavda başarılı oldu kiminiz daha az başarılı oldu.Neyse konumuz bu değil.Eğer öss puanınız sonucunda eğer 2yıllık meslek yüksek okulu yazmayı planlıyorsanı ve bu okulun adı namık kemal üniversitesi çerkezköy meslek yüksek okuluysa,benim size bu konuda bazı söyleyeceklerim var ve bunlar size orası hakkında azda olsa bilgi verecektir.

Öncelikle Ben o okula 2005 yılında girdim o zamanlar okul trakya üniversitesine bağlıydı ama 2006 yılında trakya üni. 2ye ayrıldı ve tekirdağ bölümü namık kemal üniversitesine bağlantı.Çerkezköy tekirdağın bir ilçesi ama neredeyse tekirdağdan büyük.İstanbula yaklaşık uzaklığı 140 km filan bu yakınlık sizin için büyük fırsat çünkü her haftasonu istediğiniz takdirde eğer istanbulda oturuyorsanız eve gidip gelebilirsiniz.Bununla birlikte çerkezköy sanayi bölgesi bir alan.Yaklaşık 600 tane büyük fabrika var,buda haliyle bölgeye göçü arttırıyor.Yerliden çok yabancı var dersek çok daha doğru olur açıkcası.Eğer çok fazla gezme tozma meraklısıysanız bence orda çok sıkılabilirsiniz.Ama sineması,bowlingi filan vardır,küçük dediysek o kadar da değil

Okula gelince,

Çerkezköy meslek yüksek okulu küçük bir okul,eskiden tekstil,halkla ilişkiler ve büro yönetimi olmak üzere 3bölüm varmış ama benim okuduğum dönemde tekstil yoktu.Okul 2bölüm üzerinde hizmet vermektedir tabi bizim son senemiz de ki söylentiler gerçekleşip yeni bölümler açılmadıysa.Bu bölümler halkla ilişkiler ve büro yönetimi ve sekreterlik.Ve okulda genel olarak 1. ve 2. sınıf olmak üzere maksimum 200 öğrenci bulunmaktadır.Bunun avantajı arkadaşlık bağları sağlamdır,dejavantajı çok fazla dedikodu olur.

Meslek yüksek okullarının genelinde bir kadro sıkıntısı mevcuttur,bundan dolayıdır,bir hoca birden fazla derse girecektir.Derslerin konuları değisse bile bu size bir can sıkıntısı yaşatabilir ama derseniz,eğitim kalitesi nedir diye? Bizde bunları yaptığımız stajlarda ki ortamlarda gördük,2yıl boyunca öğrenmediğiniz şey kalmayaca, o kadar çok görceksiniz ki bunlar birbirine karışacak ve derslerden boğulacak gibi olcaksınız.Aslında bu bütün 2 yıllıklarda görülesi birşey çünkü 4yılda alınacak tüm dersler az az olmak üzere 2yılda alıyorsunuz.Ve Çerkezköyde ki hocalar bu konuda size baya yardımcı olacaklar.

Akabinde ve detayında çerkezköy merkezde kalabileceğiniz özel yurtlar mevcut değil,yüksekögrenim yurdu ise ,çerkezköy merkezden ve okuldan yaklaşık 6km ilerde ki karaağaç kasabasında ve burada saray meslek y.o öğrencileri ile birlikte kalınıyor.Yurt ortamı güzeldir,etliye sütlüye pek karısmazsanız ordan zevk alabilirsiniz.

Bunların haricinde oraya gittiğinizde mümkün oldukça aynı otobüs firmasını kullanın,aynı kebaçıya gidin (gökhan abinin yerine gidebilirsiniz,sanlıurfa kebap ın eski şef garsonu,bize çok yardımı olmuştur),aynı internet cafe ye gidin,bunları dememin nedeni kendinize küçük de olsa bir çevre oluşturmanız,böylece orayı daha çabuk seversiniz aksi halde orda yalnız kalırsanız benden söylemesi orası çekilmez biryer olur size.

Çerkezköy meslek yüksek okulu bence yazılası ve okunulası bir yer. Ama takdir sizindir.

okulun sitesi

Benzer Yazı Yok.

Bugün okuduğum gazetelerde bu haberle karşılastım.Birkaç tane dersane sırf öss (üniversite,öğrenci seçme sınavı) de,geçmiş yıllarda bu sınavda derece yapmış çocukları tekrardan sınavda derece yapmaları koşuluyla anlaşıp onlara dünyanın parasını vermek suretiyle tekrardan öss ye sokmuşlar ve bu arkadaşlarda sözlerinde durup aynı sınavda derece yapmışlar.Aslında reklamcılık açısından baktığım zaman fikir gerçekten çok süper çünkü üniversite hazırlık kursu seçiminde dersanelerin sınav başarısı diğerleri tarafından tercih edilmesi acısından çok ama çok önemli yani biz türkiye şampiyonu çıkardık diyebilen bir dersane ertesi sene binlerce yeni öğrenciye sahip oluyor.Bu durumda da derece yapması için çocuğa verdiği para kaz gelcek yerden tavuk esirgememek oluyor.

Ama etik açısından düşündüğümüzde 1milyon 4yüz bin kişinin girdiği sınavda ki çoçuklarla alay etmek gibi birşey bu.Sanki siz kimsini,dışardan adam getirtirim basarım parayı,o çocukta türkiye şampiyonu olur… VAY BE diyesim geliyor.yani BU MUDUR???

Benzer Yazı Yok.

13 temmuz 2008 tarihi itibarı ile 2008 dikey geçis sınavı (dgs) nı olmuş bulunmaktayız. Daha önce bu yaşıma kadar olduğum sınavların beni yorduğuyla ile ilgili bir yazı yazmıştım.  Bunun haricinde bu sayfada ki başlıklardan birinde de dgs ile ilgili birşeyler yazmıştım. Neyse artık girdik, çıktık, hakkımızda hayırlısı demekten başka birşey gelmiyor şuanda aklıma. Aslında bu benim dikey geçis sınavına ikinci girişimdi, geçen sene izmir ekonomi üniversitesine yerleşmitim, bu sene tekrardan belki daha iyi bir yer olur diye girme kararı almıştım. Sınava son 15gün kala az biraz çalışmaya çalıştım, artık ne kadar olduysa.

Ben sınava evde kendi başıma hazırlanmaya çalıştım, bunun içinde güvender (konu anlatımlı), tasarı soru bankası ve selim kitapevi yayınlarının hazırladığı dgs kitaplarında azda olsa yararlanmaya çalıştım. Tasarı ve güvender zaten soru kitapçılığı yönünde gerçekten çok başarılılar. Neyse lafı çok uzatmak istemiyorum. Artık sonucunda göreceğiz bakalım hakkımızda hayırlı olan neymiş.

Benzer Yazılar:

1. DGS SONUÇLARI–DİKEY GEÇİŞ SINAVI AÇIKLANDI
2. 1 mayıs’ın ardından