Erdal ErdoÄŸdu

Malumunuz efendim,ortalık küresel ısınma diye bas bas bağırıyor.Sonbahar görmeden kış’a,ilkbahar görmeden yaz’a atlayıveriyoruz.

Ben izmir’de okuyorum neredeyse son 1aydır sıcaklardan uyuyamaz oldum,geçtiÄŸimiz hafta istanbul’a geldim hava tam kıvamındaydı.Pazar günü öğleden sonra ankara’ya doÄŸru yola çıktık ve sapanca gölünü geçtikten sonra hava kapadı,derken inceden yaÄŸmur çiselemeye baÅŸladı yaklaşık 50 km sonra ise heryer bembeyazdı.O kadar sert bir dolu yağıyordu ki anlatamam.Oysa bahar kurak geçmiÅŸti,yaÄŸmur bile yaÄŸmamıştı buna karşın haziranda doluyu görmek nasip oldu.

Ne diyelim Rabbim sonumuzu hayreylesin.

        

çok saçma gelebilir,yukarıya yazdığım baÅŸlık ve aÅŸağıya yazacaklarım.bugün istanbul’u dolaÅŸtım,her zerresine ayrı güzel.

üstad ne güzel özetlemiş;

beyoÄŸlu tepinirken aÄŸlar karacaahmet…

doğru söze ne hacet???

Malumunuz blogum doğduğundan beri wordpress in klasik temasını kullanıyordum,onun amacı ilk başlarda bir blog grubumuzun bulunmasıydı,hepimiz aynı temayı kullanıyorduk.

Bana gelen tepkiler her geçen gün artınca,arkadaşlar,erdal artık şu temayı değiştir dedikçe bende sıkılmaya başladım. Benim asıl amacım blogumun 1.yılını kutlayacağım temmuz ayında bloga baştan ayağa bir ayar çekmekti ama bugün içimden geldi ve yine wordpress in kendi ve sabit temalarından biriyle temamızı değiştirdik.Ben çok farklı bir değişiklik olduğu kanısında değilim.Yine sade yine bana uyan bir tema oldu. Umarım sizler de beğenirsiniz.

Trakya üniversitesinde okurken sınıfımızda uzak ÅŸehirlerden gelen arkadaÅŸlarımız vardı.O zaman biz Ä°stanbul’lu olduÄŸumuz için birçoÄŸumuz neredeyse her hafta eve gidip geliyordu ve kimi zamanlarda uzaklardan gelen arkadaÅŸlarda diÄŸerlerine misfirliÄŸa giderlerdi.Åžimdi sıra bende Ä°stanbul’dan Ä°zmir’e öğrenci olarak gelince tabi her hafta eve gidip gelmek hayal oldu.19 Mayıs münasebetiyle pazartesi günüde tatil olunca sınıf arkadaşım kalmam için beni evlerine davet etti.Bende kabul edip misafirliÄŸe geldim.Anadolumun sıcak aile yapısı ve misafirperverliÄŸi hat safhada olarak aÄŸarladıladılar beni.(gezi ve karşılaÅŸtığım herÅŸey uygun bir vakitte en ince ayrıntısına kadar anlatılacaktır).HerÅŸey için herkese teÅŸekkür ederim.Allah hepsinden razı olsun.Ama ÅŸu gün itibariyle rüyadan uyanma vakti gelmiÅŸtir. Yarın okul var ve tekrardan dersler için fora demek zorundayım çünkü cuma günü bir ara vizem (mid-term) 4haziranda da bir finalim var (proficiency) ve ikisi içinde çok ama çok çalışmam lazım.Allah yardımcımız olsun ama çalışmadan da olmaz.

Ben yine sizlerden de dua beklerim.

Ana gibi yar,Ä°stanbul gibi diyar…

Benim annem güzel annem beni al kollarına…

Çoçuklukta sevgiler daha kuvvetli yaşanıyor belki de daha net ve basit telaffuz edilebiliyor.Kaçımız annemizi çoçukken ki gibi şapur şupur öpebiliyor yada elini eskisi gibi sıkı tutabiliyor,ondan kuvvet almak içi, onu kaybetmemek için sevildiğini hissetmek için kaçımız eskisi gibi annelerimizin gözleri içine bakabiliyor.

Ben bakabiliyorum,ben öpebiliyorum onun tombul yanaklarını,hala eskisi gibi sarılabiliyorum,boynuna eskiden farklı olan ona olan sevgimin boyumla birlikte yüregimle,ellerimle,gözlerimle birlikte her geçen gün daha büyümesi.

Ben çok seviyorum annemi.

Onsuz günler bilirim,hastanede yattığı,şehir dışına gittiği, akşamları eve gelemediği evimizin renginin bir anda solduğu günler.

Rabbime onun yoklugunu göstermesin diye eksikliğini hisettirmesin diye hoyratca savurduğum dualar ederim,dizine kıvrılırım,saçımın okşanmasının tadını bilirim çünkü.

Ben çok seviyorum annemi.

Evdeyken her gece odama gelir,kimi zaman kapıdan bakar kimi zaman yanıma kadar gelir sacımı okşar,sırf saçımı okşasın diye sesimi cıkartmam,uyuyor numarası yaparım isterim ki Kabe kokan ellerin kokusunu alayım.

Bu arada benim iki annem var,biri de ablamdır,küçük annemdir o benim,hiç yaşanmayan duyguların yaşandığı kocaman bir yürege sahiptir bilemem ki böyle bir bağ kaç kişiye nasip olur. Bir annemde onu belledim bir gün o da anne oldu ben dayı.

Ablamı da annem kadar severim ben,küçük annemdir o benim.

Ben çok seviyorum annelerimi.

İzmirdeyim evimden uzakta yarın onların yanında olamayacağım o sıcak ellerinden öpemeyecegim ama onlar bilir beni ve onlara olan sevgimi.

Tüm annelerin ve gelecekteki tüm anne adaylarının gününü tebrik ederim.

ANNELER GÃœNÃœNÃœZ KUTLU OLSUN.

Evet arkadaşlar başlığımıza baktığımızda dilimiz de çok kullanılan ister deyim diyelim ister atasözü diyelim bir söz var.

Benim dualarım vardır,benim çekinmeden Rabbime savurduğum,bıkmadan usanmadan O ndan istediğim şeylerin içinde bulunduğu dualar.

Bunlardan biri de; ‘Rabbim veren el alan elden üstündür,beni veren elli kullarından eyle’ dir. Niye mi böyle bir dua? Çünkü insanlarla birÅŸeyleri paylaÅŸmayı,onlara birÅŸeyler ikram etmeyi,eÄŸer gerekiyorsa onların ihtiyaçlarını karşılamayı,eksikleri takviye etmeyi çok seviyorum. Böyle bir hayat kurmaya ve bu ÅŸekilde de devam etmeye gücüm yettiÄŸince devam etmeye çalışacağım Rabbim izin verdiÄŸi sürece.

Ben sizlere de böyle dualar etmeyi tavsiye ederim,gücümüz yettiğince paylaşabilmeliyiz elimizdekileri israf etmeden tabiki de cimrilik bize yakışmadığı gibi bonkörlükte (israf) bize yakışmaz. Olaya bu açıdan yaklaşmak lazım.

Yaradanın hepimizi veren elli,eli ve gönlü açık kullarından etmesi dileklerimle.

Evet gençler,nasılsınız bakalım? Umuyorum ki ben ortalarda yokken arkamdan iÅŸler çevirmiyorsunuz Aramızda ögrenci olanlar,genel olarak toplu taşıma araçlarını kullananlar yada kamuya açık olan (belediye,hastane vs ) yerlerde nadirende olsa sıra bekleyenleriniz varsa el kaldırsın. Bu yazıda yukarda saydığım mekanlarda karşılaÅŸtığımız bir sorun demeyeceÄŸim ama genelde biz gençler olarak sıkılmamıza neden olan bir durum olarak deÄŸerlendirebileceÄŸimiz bir konu hakkında birÅŸeyler yazcam. Otobüste,hastanede… biyerde otururken yanımızda ki bizden yaÅŸlı olan kiÅŸinin,memleketin neresi evladım senin,burada ögrencimisin, (eÄŸer bayansa ay kıyamam canın cıkmış bu sıcakta,bu yaÅŸta çalışıyormusun sen) gibi monolog yaÅŸamdan dialoga geçme çalışmalarının baÅŸlangıç sorularıyla karşılaşırız. Benim için büyüklerle sohbet etmek her zaman büyük zevk vermiÅŸtir. Bilmem bilirmisiniz ‘ÅŸey edibali,osmanlı kurucusu osman bey’e verdiÄŸi nasihat mektubunda da rahmetin büyüklerle birlikte olduÄŸunu özellikle nasihat etmiÅŸtir’. Ayrieten gerek saygıdan dolayı gerekse inaçlardan dolayıda yaÅŸlılara umursamazlık cinsinden bir terbiyesizlik yapmak bizlere yakışmaz. Özellikle ben kendime yakıştırmam çünkü eÄŸer nasipse birgün bizde ak saçlı ak sakallı pamuk ÅŸeker kıvamında yaÅŸlı insanlar olacağız. Ama son 2 seferde karşılaÅŸtığım insanlar gerçekten canımı sıkan dialoglar yaÅŸattılar bana.Bunlardan ilki geçtiÄŸimiz günlerde hastanede muayene sırası beklerken karşılaÅŸtım,çok güzel bir amcamız sen burda öğrencimisin diyerekten sohbete girdi ve sohbet geldi ’sosyal güvenlik yasasına’ dayandı. Amcamı bıraksanız bu ülkeyi 2 dakikada kurtaracak ama amce bey ne konuÅŸtuÄŸundan haberi var ne söylediklerinden,2-3 tane cevap verdim kendisine,verdiÄŸi soruları açıkladım,güzel oldu kıvamına geldi yolladım kendisini ama sonra bir dışarı cıktım geldim,baktım ki baÅŸka bir gençin yanına oturmuÅŸ yine ama yine aynı ÅŸeylerden bahsediyor,bi de beni görünce utandı. Ä°kinci olayda otobüsle Ä°zmir’den Ä°stanbul’a gelirken gerçekleÅŸti. Bu sefer ki kahramanım 40 yaÅŸlarında ama o na kalsa Türkiye tarihini baÅŸtan aÅŸağı yaÅŸamış bir abimiz.Burda da konu otobüste ki host’tan memlun  kalmamaktan açıldı ve siyasi devrimler,ne ak partisi ne cumhuriyet dönemi kaldı ki tüm konusma epi topu 45 dakika içinde gerçekleÅŸti ve iÅŸin ilginçi abim 8 saatlik yolculuÄŸun 7 saati uyudu son 1 saatte maÅŸallah dili açıldı. O da çok radikal bir abiydi, bıraksam Türkiye’de ki tüm saÄŸcıları asacak kesecek ama bunu haklardan hukuklardan eÅŸitliklerde bahsederken el altından hissettiriyor. Neyse o abimizlede güzel bir sohbetimiz oldu,neredeyse tüm dediklerini kitledim boÄŸazına ama kendi kaşınmıştı

Şimdi gelelim fasülye nin faydalarına; ben artık kendi adıma böyle sohbetlere girmekten, hiç tanımadığım insanlardan abuk sabuk nasihatlar almaktan sıkıldım,bu ülkede kahvelerde günde binlerce hükümet yıkılır binlercesi yine kurulur,biri olaya sağdan bakar biri soldan,keşke olaylar bu kadar basit ve onlara çözümler bulmakta kahvede oturmak ve okey oynamak kadar kolay olsa. Burdan sakın eleştri olmasın gibi bir anlam cıkmasınben eleştrinin,muhalefetin ve rekabetin her zaman kaliteyi ortaya cıkarcağına inanıyorum.Herkesin her konuda konuşmaya hakkı var ama bu dialoglar hiç bitmeyecek anlaşılan. Ama biri biz gençleri kurtarsın artık

        Sabah kalktığımda birçok arkadaşıma ‘bu gün 23 Nisan , neÅŸe doluyor insan’ diye mesaj attım ve ben 22 yaşındayım.Belki de dün akÅŸam evime geldiÄŸim için ayrı bir sevinç var üstümde,bu sevinç 23nisan’la birleÅŸince ikiye katlandı bende. Bu ülkenin birçok vatandaşı gibi bu günler, bu bayramlar benim tüylerimi diken diken yapar ve inÅŸallah’ta bu heyecanım hiçbir zaman geçmez.

    Ä°lkokul 4.sınıfta okuyan bir kardeÅŸim var,o da ÅŸiir okuyacakmış,sabah 8′de giyindi,süslendi ve tüm heyecanıyla okuluna koÅŸtu ama evden çıkmadan önce odama gelip ‘-abi okula gelceksin’ di mi diye de sormayı ihmal etmedi ve bütün okullarda olduÄŸu gibi,babamdan beri tüm aile fertlerinin ilk ögretimini aldığı Ãœmraniye Ahmet Cevdet PaÅŸa Ä°.Ö. Okulunda da bu çoÅŸku ve heyecan aynı güzelliÄŸiyle yaÅŸandı ve bizde annemle birlikte ordaydık.YaÅŸları 7 ile 13 arasında deÄŸiÅŸen ilk öğretim öğrencilerinin büyüklerine söyleyecekleri o kadar güzel sözleri vardı ki, ama bunu dilleriyle telaffuz etseler,sus bakalım,sen daha küçüksün cümleleriyle karşılaÅŸacaklardı. Onlar da zaten dillerini susturup,hareketleriyle,danÅŸlarıyla,tiyatrolarıyla konuÅŸtular.

İlk önce efeler çıktı sahneye,merak etmeyin bu ülkenin batısı emin ellerde,gereken görev üzerimize düstüğünde bizler o görevi seve seve yaparız dercesine.

‘Hey gidinin efesi efesi,efelerin efesi’

 Beden dilleri o kadar güzel konuşuyordu ki ya da ben öyle hissetmiştim.

Bugün bayramdı,şarkılar söylenmeli,şiirler okunmalıydı,o minik bedenlerin içine sığan koca yürekler hissetmeliydi bu çoşkuyu,bilmeliydi bu vatanın buralara nasıl geldiğini,bu bayramları onlara kimlerin armağan ettiğini.

”Küçük hanımlar, küçük beyler! Sizler hepiniz geleceÄŸin bir gülü,
yıldızı, birer mutluluk parıltısısınız! Memleketi asıl aydınlığa boğacak
sizsiniz. Kendinizin ne kadar önemli, değerli olduğunuzu düşünerek
ona göre çalışınız. Sizlerden çok ÅŸeyler bekliyoruz.”  M.Kemal ATATÃœRK

Evet Atamızın dediği üzere gelecek yaşlılarla değil gençlerdeydi ve bu vatanın daha koşulması gereken yolları var.

Okul ve bahçesi küçüktü,bu bayramın asıl sahipleri de küçüklerdi. Ne güzel yakışıyordu o ellerinde ki bayraklar,ne güzel yakışmıştı o kırmızı beyaz elbiseleri.

Bugün bayramdı ve durmak yoktu,ÅŸarkıların biri bitiyor,dans oyunlarının bir yenisi baÅŸlıyordu ve ege’den sonra ki durağımız balkanlardı.

Ne kadar da güzel türküleri ve dansları vardır,evladı fatihanların.

Bizler 70 milyonuz,70 farklı baharatı tatmış,hepsinden tek bir vatan tadı çıkarmayı başarmışız.

Aynı apartmanda komÅŸu olmuÅŸuz birbirimize,alt katta laz oturmuÅŸ,yan komÅŸu kürt,iki kat üstte çerkez bir teyzemiz var,apartmanın girÅŸinde makedonya göçmeni ÅŸeker bir amca. Aynı günde piÅŸirdik aÅŸuremizi,aynı günde gömdük göçmen teyzemizi,laz kızının kınasını annem hazırlamıştı.Hüzün,sevinç,keder,dostluk,paylaşım,aÅŸk,… bunlar deÄŸil miydi kurtuluÅŸun ÅŸavasında ki milyomu aÅŸkın sehitin kanının hakkı olan. AÅŸağıda ki resmede bir bakmanızı istedikten sonra cümlelerimi bitircem.

Bizler dünyaya dostluÄŸu,barışı,kardeÅŸliÄŸi öğretmiÅŸ milletiz.Yeri gelmiÅŸ kore’ye gitmiÅŸiz,yeri gelmiÅŸ ÅŸanlı tarihimiz de ispanya’nın elinden musevileri kurtarmışız.

 

Aklıma onlarca cümle onlarca kelime geliyor ama ne onları yazabilirim ne de duygularımı sizlere net olarak aktarabilirim.Bu ülkeyi bölmek isteyenlere verilcek güzel cevaplar var:

Bizler 70 farklı renkten oluşmuş tek bir bütünüz,vatanımız burası,dedelerimiz bu topraklar için öldü,çoçuklarımız bu topraklarda doğmak için gün sayıyor.Vatanımız geri gitmek için değil hep ilerisi için çalışmakta,bizi bitirmek istemeniz normal,hatta ben sizin yerinizde olsam kendi kafama sıkar intehar ederdim,niye mi çünkü bu ütopyanız hiçbir zaman gerçek olmayacak,bu gençlerin ataları geçmişte dünya tarihine damga vurdu,bu gençlerin çoçuklarıda dünya tarihinin en büyük kahramanı olmak için çalışacak.

Atın kafanızda ki düşünceleri,biz sizler gibi kürd’ü türk’e,laz’ı çerkez’e düşürecek kadar kansız deÄŸiliz ama emin olun bu ülkenin 7’sinden 70′ine gerektiÄŸinde akıtacak çok kanı var.

Ä°flas etmenin yolları Erdal demirkıran adlı adaşımın yazdığı bir kitap..Erdal Demirkıran kim diye sorarsanız ben dünyanın en zeki insanıyım diyerek kendini çok iyi ÅŸekilde pazarlamayı baÅŸarmış.Kitaplarını okuduÄŸumda beni güldürmeyi baÅŸaran ama onca aktivetisnie karsın google ye Erdal yazdıgınızda beni hale geçememiÅŸ insandır kendisi.Kashna diye bir felsefesi var..ArkadaÅŸ anlayacağınız üzere kendini çok iyi pazarlamayı biliyor.Dün oda arkadasım Erdal Bey’in Ä°flas etmenin yolları (%100 garantili) adlı kitabını almış getirmiÅŸ.Ben daha öncede birkaç kitabına göz atma fırsatı bulmutum açıkcası, o yüzden arkadasıma sordum (onun adıda erdal bu arada ) niye bu kitabı aldıgını .Arkadaşı hediye etmiÅŸ. Bende nacizane aldım elime ve kitabın ilk kırk sayfasını bir cırpıda okudum gercekten sürükleyici ve insanı güldüren bir kitap…Kitapta yazanların tam tersini yaparsanız batmazsınız izlenimi veren,iÄŸneleyici cümleri ve akıl verici hikayelerini içine almış gayet basarılı bir kitap..

Erdal Demirkıranın daha önce istanbul-ümraniye’de verdiÄŸi bir seminere katılmıstım,daha önce bikaç blogada onun tarzını begenmediÄŸimi yazmıstım..Ama arkadaÅŸ kendini baya geliÅŸtirmiÅŸ.Su asamada kendini tebrik etmekten baska birsey gelmiyor elimden.

He kitabı alıp okuyalım mı,derseniz o kadar da deÄŸl derim ama nacizane kitap bir yerden elinize geçerse gülmek için yada azcık bazı seylerin dikkatine varmak için bir göz atabilirsiniz.KiÅŸisel geliÅŸim tarzı bir dilli var kitabın,tersini söyleyip dogru yolu göstermeye calısıyor..Okumak isteyeniniz olursa,aman aman ben kitap kurduyumdur diyorsanız,kitabı alınız ve Erdal Bey’e para kazandırınız.

Blogosferde nefes alanlar blograzzi.com sitesini bilirler,bir yandan blogların er meydanı diyebilecegimiz bu site diÄŸer açılardan baktığımız da blogların yonja’sı olarakta kabul edilebilir ki yonja pek tasvip ettiÄŸim bir site deÄŸildir.Blograzzi’ye sevgili kardeÅŸim sinanata ‘nın tavsiyesi üzerine pekte istemeyerek üye olmuÅŸtum.Aslında üzerinde pek durduÄŸum bir yerde deÄŸildi yani birçok kiÅŸi gibi blogum tanınsın diye onlarca kiÅŸiyi favorilerim arasına eklemedim,yüzlerce kiÅŸiye yorumlar atmadım sırf laf olsun diye içinde sadece ‘güzel blogmuÅŸ’ yazan.Blogumu geçmiÅŸten bugüne takip edenler bilirler ki artık eskisi gibi uÄŸramıyorum blogumla bunun nedeni de malesef ki okulum ama merak etmeyin çok yakında tekrardan döneceÄŸim aranıza.Bunlara karşın 3nisan 2008 günü blograzi de günün blogu seçilmiÅŸim.Ä°nanın bundan haberim bile yoktu benim,geceleyin blogdaki yorumları onaylamak için nete girdiÄŸimde bir arkadaşımın bloga yazdığım bir yazının baÅŸlığında yaptığı bir hata için attığı yorum sonucu günün blogu ÅŸeçildiÄŸimi öğrendim.Ki buna çok sevindiÄŸim söylenemez çünkü dediÄŸim üzere blogumla uzun süredir ilgilenemiyorum diÄŸer bir yandan blograzi içinde en aktif bloglar içinde yer aldığımıda gördüm bu daha büyük bir süpriz oldu benim için.Neyse öyle yada böyle blograzide günün blogu seçilmek bana mutluluk verdi.çok güzel ÅŸeyler yazmasamda yazdığım yada eklediÄŸim ÅŸeyler bir ÅŸekilde ödüllendirilmiÅŸ oldu.

(resmi büyütmek için üzerine tıklayınız,baktıktan sonra geri dönünüz )

GÜNÜN BLOGU SEÇİLDİĞİM İÇİN BLOGRAZZİ YÖNETİCİLERİNE ÇOK TEŞEKKÜR EDER,SAYGI VE SELAMLARIMI SUNARIM.