Yetersiz kelimeler, bağıramayan duygular…

KorkmaSöze nereden başlayacağımı bilemiyorum aslında. 15 Temmuz ile ilgili belki 4-5 farklı yazıya başladım ama hiçbir kelime içimdeki duyguları tam karşılayamadı, yazılar yarım kaldı. Tam o lanet geceyle ilgili yaşananlar sonrası ortalık durulmaya, karanlıklar aydınlanmaya başlamışken bu sefer ardı ardına gelen terör saldırıları ile içimiz yine karanlığa büründü.

60-80 yılları arasında ülkemi darbelerle, kardeş kavgalarıyla, her türlü pislik ile karıştıran güçler 80 sonrasında artık başka bir piyon kullanma amacıyla başımıza güya kendi bağımsızlıkları için mücadele eden ama hem kendi soylarına hem de ekmeğini yedikleri, suyunu içtikleri, okullarında okuyup, hastanelerinde tedavi oldukları vatana ihanet etmeleri amacıyla bir terör örgütünü musallat ettiler başımıza.

Biz millet olarak neredeyse 40 yıldır onlarla mücadele etmeye çalışırken ya da mücadele ettiğimizi sanarken, arada bir başka piyonlar girdi devreye, hatta biz PKK’nın yanında DHKP-C, Daeş, Hizbullah vb. uğraşırken hiç görmediğimiz, duymadığımız bir terör örgütü içten içe ülkemizi kuşatmış ve neredeyse her noktasını haince ele geçirdiği devletin, halkına tankla, topla, silahla saldırmaktan çekinmeyip halkın tokadıyla inlerine geri sokuldular.

Biz tam, ortalık biraz duruldu derken son iki günde gelen terörist saldırı haberleri ile yine içimiz yandı.

Anladık ki, bu ülkenin, milletin huzuru bulması istenilmiyor.

Bu ülkenin evlatlarının güzel günler görmesi, el ele, omuz omuza, bayrağımızla, marşlarımızla, tekbirlerle bir araya gelmesi istenilmiyor ki bir terör örgütü tokatlanırken ötekisi ardı ardına saldırıyor.

Saldırsınlar, ister tek tek ister sırayla gelsinler fark etmez.

29 Haziran’da sosyal medyada bir paylaşım yapmışım, yukarıda görselini görebilirsiniz, o paylaşım da bir terör saldırının ardından yapılmıştı, sonrasında hain 15 Temmuz saldırısı gerçekleştirildi ama bu milletin güzel insanlarının Allah’tan başka hiçbir şeyden korkmayacağını, değil bu ülkeyi namerde vermeyi tek bir taşına bile hain eli değdirmeyeceklerini sadece hain terör örgütleri tüm dünya bir kez daha gördü.

Bundan sonra da görmeye devam edecekler.

Hani namerdin bir tanesi YAZ TARİH diye başlık atıyor ya yaptığı paylaşımlara ama unutmamak gereken bir şey var, tarihi namertler değil, emdikleri sütler helal olanlar, bu ülke için canını vermekten çekinmeyenler, gerektiğinde tankın önüne yatanlar gerektiğinde namlunun uçuna göğsünü siper edenler yazarlar.

VE YAZ TARİH!

Eğer bu ülkenin tek karış toprağına karışmış şehit kanı var ise, bu ülkenin tek karış toprağında şehidinin arkasından ağlayan ananın, eşin, evladın gözyaşı var ise,

Benim gencecik yaşında rahmetli olan ablamın mezarı bu topraklarda yatıyorsa,

15 Temmuz gecesi, darbe var, bu ülkeyi sevenler meydanlara dökülsün denildiğinde benim eşim, annem, 10 yaşındaki kız kardeşim benden önde korkmadan yürüyorsa

İçimiz ferah olsun, biliriz,  korkmayız, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak; sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocağımız.

syrianBir de birkaç kelime edemeden geçemeyeceğim bir konu daha var, bu konunun ümmetçilikle, dincilikle filan ilgisi yok bence tamamen insanlıkla, dünyaya nasıl baktığımızla ilgisi var…

Dün tüm dünya gündemine Suriyeli bir yavrumuzun fotoğrafı düştü. İnsanlığımızdan utandırdı bizi, sessiz kalışımıza, hala onlara bir çözüm bulamayışımıza pişman etti bizi.

Ve hissettirdi bize, eğer o namertler 15 Temmuz gecesi başarılı olsaydı, eğer bu ülke topraklarında bir gün terör başarılı olursa bu ülkenin çocuklarının da Ümran gibi olacağını, Aylan gibi olacağını ve hatırlattı işte bu yüzden sessiz kalmamamız gerektiğini, insan olduğumuz için, tüm insanlık için çığlık atmamız, bir ve birlik olmamız gerektiğini

Bir Cevap Yazın