Erdal Erdoğdu

Dün arkadaşlarla biraz İzmir’i dolaşalım dedik. İlk aklımıza gelen yer, şirince oldu, vira bismillah dedik, koyulduk yola, yoldayken benim aklıma efes’e filan gitmek geldi. Söförden bir güzergah tarifi aldık. Önce Selçuk, sonra efes, sonra şirince yapacaktık. Neyse gezi hakkında güzel bir yazı gelecek yakında. Bu yazım başlıktan da anlayacağınız üzere farklı bi konu hakkında. Selçuktan yürüye yürüye Efes e gittik işte içeri giriş ücretliydi.Arkadaşlar  müzekart almak için görevli hanım ablaya işlem yaptırıken ablanın küçük kızı sürekli birşeyler soruyordu. Bende bitanem, anneni rahat bırak işini yapsın, hadi bana sor bakiyim, ne sorcaksan dedim. Annesi ‘L’ harfini bulmamış onu soruyor dedi bana. Bende L harfini gösterdim ona.Kızın bir bakışı vardı bana anlatamam. Hemen, bana, Merve merve bakma öyle dedim. Annesi gülmeye başladı. Hayırdır abla ne oldu dememe kalmadan, adı merve dedi bana dondum kaldım.. Küçük hanımın bakışları bir an gözümün önüne bir arkadaşımı getirdi. Ağlayacaktım :’(

Kimse bana Merve merve bakmasın!