Anlayamadığım bir kin bu…
Anlayamadığım bir nefret…
Sadece yardım için, sadece barış için, sadece dünyada ‘İNSANLARIN’ da yaşadığını göstermek için yapılan bir organizasyondu.
Oysaki biz bunu tarihte ‘ONLARA’ da yapmıştık.
Sıkışmışlardı, yiyecek ekmekleri yoktu, zulüm altındaydılar…
Ve o zaman da ‘bir gemi’ değil ‘gemiler’ hareket etmişti limanlarımızdan, zulüm altındaki Musevilere yardım etmek için.
Ve yine gemiler hareket etmişti, barış için, sevgi için, dostluk için, zulüm altındakilere yanlarında bir ‘dost’un olduğunu göstermek için…
İHH bunu hep yapıyordu, Pakistan’da depremde de onlar vardı, Burma’da kasırgada da…
İHH yine yollardaydı, bu sefer Filistin için, Filistinliler için!
Ama bu sefer ölmek için yoldaymışlar meğer. Hem de barışa sıkılan kurşunlarla hem de yardıma sıkılan kurşunlarla hem de bir kez daha dünyanın gözü önünde sıkılan kurşunlarla…
Ve eğer İsrail, bir gün senin de başın dara düşerse bu Müslüman evlatları senin içinde (!) yollara düşerler bir kez daha ve gerekiyorsa da ölürler de hiç ama hiç düşünmeden….
Şahadet edenler içinde arkadaşlarımızın olduğunu duydum, içim yandı…
Sizin yolunuz yoldur, sizin yolunuz nurdur…
Mekânınız cennet olsun kardeşlerim.
Benzer Yazı Yok
Ellerine/diline sağlık. İçim ezildi okurken, bu kadar net içten anlatılırdı ancak mesele…
İHH çok yiğit bir dernek. İnsanların düşünmeye korktuğu şeyleri yapıyorlar. Allah ecirlerini de şehadetlerini de gaziliklerini de kabul etsin.
Süper yazmışsınız gerçekten çok içten ancak bu kadar anlatılabilirdi.
Pingback: Bireysel Gönüllüğe Çağrı | Erdal ERDOĞDU