Ana Gibi Yar olmaz…
Cumartesi, 10 Mayıs 2008Ana gibi yar,İstanbul gibi diyar…
Benim annem güzel annem beni al kollarına…
Çoçuklukta sevgiler daha kuvvetli yaşanıyor belki de daha net ve basit telaffuz edilebiliyor.Kaçımız annemizi çoçukken ki gibi şapur şupur öpebiliyor yada elini eskisi gibi sıkı tutabiliyor,ondan kuvvet almak içi, onu kaybetmemek için sevildiğini hissetmek için kaçımız eskisi gibi annelerimizin gözleri içine bakabiliyor.
Ben bakabiliyorum,ben öpebiliyorum onun tombul yanaklarını,hala eskisi gibi sarılabiliyorum,boynuna eskiden farklı olan ona olan sevgimin boyumla birlikte yüregimle,ellerimle,gözlerimle birlikte her geçen gün daha büyümesi.
Ben çok seviyorum annemi.
Onsuz günler bilirim,hastanede yattığı,şehir dışına gittiği, akşamları eve gelemediği evimizin renginin bir anda solduğu günler.
Rabbime onun yoklugunu göstermesin diye eksikliğini hisettirmesin diye hoyratca savurduğum dualar ederim,dizine kıvrılırım,saçımın okşanmasının tadını bilirim çünkü.
Ben çok seviyorum annemi.
Evdeyken her gece odama gelir,kimi zaman kapıdan bakar kimi zaman yanıma kadar gelir sacımı okşar,sırf saçımı okşasın diye sesimi cıkartmam,uyuyor numarası yaparım isterim ki Kabe kokan ellerin kokusunu alayım.
Bu arada benim iki annem var,biri de ablamdır,küçük annemdir o benim,hiç yaşanmayan duyguların yaşandığı kocaman bir yürege sahiptir bilemem ki böyle bir bağ kaç kişiye nasip olur. Bir annemde onu belledim bir gün o da anne oldu ben dayı.
Ablamı da annem kadar severim ben,küçük annemdir o benim.
Ben çok seviyorum annelerimi.
İzmirdeyim evimden uzakta yarın onların yanında olamayacağım o sıcak ellerinden öpemeyecegim ama onlar bilir beni ve onlara olan sevgimi.
Tüm annelerin ve gelecekteki tüm anne adaylarının gününü tebrik ederim.
ANNELER GÜNÜNÜZ KUTLU OLSUN.
